In de rubriek Pics werpt filmrecensent Floortje Smit haar blik op de hedendaagse beeldcultuur.
Je zult het maar meemaken. De grootste popster op aarde maakt een nieuw album – wereldnieuws – en een van de liedjes blijkt de naam te dragen van je overgrootoma. De achter-achterkleindochters van Clara Bow waren ‘eerst gechoqueerd en daarna geïntrigeerd’ toen Taylor Swift haar album The Tortured Poets Department aankondigde: ‘Niemand van onze familie wist hiervan.’
Geïntrigeerd was de rest van de wereld ook. ‘Wie was Clara Bow?’ kopten media als Entertainment Weekly, People, The Telegraph en Sky News. Niet dat de ster uit het zwijgendefilmtijdperk nu helemáál uit de vergetelheid werd gehaald door Swift. Maar voor het grootste deel van de luisteraars zal het een kennismaking zijn geweest met ‘de originele it-girl’, het ‘eerste sekssymbool in de film’, die tegen de mores van de tijd in van haar trits minnaars geen geheim maakte.
Bow groeide op in armoede, had een afschuwelijke jeugd en wist zich op te werken tot een megaster die achtduizend fanbrieven per week kreeg, tot ze begin jaren dertig door de roddelpers kapot werd geschreven vanwege haar (vermeende) seksuele escapades.
Voor wie over dit alles preciezer en genuanceerder geïnformeerd wil worden, is er de podcast You Must Remember This. Filmhistoricus Karina Longworth onderzocht in 2018 wat er allemaal klopt van alle vuige roddels in het boek Hollywood Babylon (1965), zoals: ‘actrice Clara Bow heeft seks gehad met het hele footballteam van USC, onder wie de jonge John Wayne’. Complete onzin. Het toont aan hoe hardnekkig die slettige reputatie van Bow was, en hoelang ze daarop werd afgerekend.
Daar wil Swift de aandacht op vestigen. Opgehemeld, uitgespuugd en ingewisseld voor een nieuw gezichtje – dat is het verhaal dat zij vertelt met Clara Bow.
Het is mooi dat ze Bow weer in de belangstelling brengt, maar ook zij maakt zo van haar een archetype. Het leukste verhaal over Bow speelde afgelopen jaar. Op een rommelmarkt zag filmmaker Gary Huggins de komedie Eve’s Leaves (1926) liggen. Als hij die wilde kopen, moest hij de hele stapel films meenemen, kreeg hij te horen. 20 dollar. Toen hij bekeek wat hij precies gekocht had, bleek er een verloren gewaande film van Bow tussen te zitten.
En er kan simpelweg nooit genoeg materiaal van Bow opduiken. Ze is een fladderend feest om naar te kijken, met een guitige mimiek, ongelofelijk charmant en onweerstaanbaar. Een fantastische actrice.
Dát zou het verhaal van Bow moeten zijn. Kijk anders zelf even: op YouTube staan een aantal van haar films. Wel even doorscrollen, want ironisch genoeg is de eerste hit die haar naam oplevert inmiddels de videoclip van Taylor Swift.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant