Hoe interview je een strafrechtadvocaat die aan haar geheimhoudingsplicht is gebonden? Twan Huys nam in Buitenhof de uitdaging op zich en interviewde zondag strafpleiter Inez Weski. Het is het eerste televisie-interview dat de advocaat geeft sinds ze een jaar geleden in haar woning werd aangehouden op verdenking van deelname aan de criminele organisatie van haar voormalige cliënt Ridouan T.
Over haar plotselinge arrestatie en de daaropvolgende periode in detentie, ondergronds, in een betonnen isoleercel, schreef Inez Weski het boek Het geluid van de stilte. Haar gezondheid, zegt ze, is de reden dat het boek nu al verschijnt, nog voordat haar proces is begonnen. Een begindatum van haar rechtszaak is er nog altijd niet.
De 69-jarige Weski, zoals altijd in het zwart gekleed, de ogen zwart omrand, is flink afgevallen. Ze heeft last van haar toch al kwetsbare gezondheid, waarover ze verder niets kwijt wil, maar is nog altijd scherp. ‘De geest is er nog’, aldus Weski. Ook onveranderd: haar notoire geslotenheid.
Huys vraagt Weski terug te gaan naar het moment van haar arrestatie op 21 april 2023, een jaar geleden, om half 8 ’s ochtends. ‘O, u wilt dat ik dat gewoon nog even herleef?’, vraagt ze. ‘Het is in ieder geval iets wat ik niemand toewens’, zegt de advocaat, die destijds ‘volledig’ werd overvallen door de arrestatie. ‘Dat is hier bijna niet te beschrijven.’ Ze spreekt van ‘een heel peloton’, personen in uniform, ‘naamlozen in een soort gevechtstenue’ en een officier, die haar woning binnengingen.
Hoewel het gesprek moeizaam verloopt, schetst Weski toch, in flarden, een gitzwart beeld van haar detentie in een van buitenaf bestuurde bunker. En het aanbod om ‘een soort van kroongetuige’ te worden? Over de precieze details wil Weski, wederom, niets kwijt, alleen dat het ‘heeft plaatsgevonden’. Frustrerend? Wellicht, maar Huys wist waaraan hij begon. Weski was vier jaar geleden te gast in Zomergasten, waar ze drie uur lang praatte, maar nauwelijks iets persoonlijks wilde vertellen.
Tegen het einde van het gesprek werpt Huys nog enkele (terechte) kritische vragen op. De belangrijkste: bent u schuldig aan hetgeen waarvan het OM u verdenkt? ‘Ik beroep me op mijn geheimhoudingsplicht’, antwoordt Weski. Een vrij sterke strategie, omdat het alles, en tegelijkertijd ook niets kan betekenen. Weski ontkent niets, bevestigt niets, dus zelfs áls ze ook maar ergens schuld aan heeft, kan ze er niet over liegen, want ze is genoodzaakt haar mond te houden.
Ondanks alles is Weski haar humor niet verloren. Als Huys tijdens het interview zegt het boek ‘minutieus’ te hebben gelezen, zegt ze: ‘O, ja? Wat staat er op pagina 322?’ Dat kunnen we zo opzoeken, zegt Huys. Maar hij gaat over op iets ander, en weet niet dat de advocaat hem in de maling neemt. Haar boek telt 280 pagina’s.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant