Op het einde van een tumulteuze avond, deels verpest door onverantwoord gebruik van vuurwerk, won Feyenoord de bekerfinale van NEC, met 1-0.
De volkssport voetbal sleept zich soms letterlijk voort in Nederland, in gijzeling als het spel wordt gehouden door supporters die weigeren de huisregels te accepteren. De bekerfinale van normaliter 90 minuten kon zomaar pakweg 120 minuten duren zondag, en dat zonder verlenging.
De wedstrijd was weer een gevalletje van geweldige voorpret en een toch onbevredigende afloop, al zal de aanhang van Feyenoord daarover anders denken. Een heerlijk affiche was deels verpest door vuurwerk en fakkels. Inclusief een gegooide fakkel, die aan de kant van de Feyenoord-aanhang een levensgroot spandoek, dat op de reclameborden lag, vlam liet vatten, met volop ontwikkeling van rook en stank, en zichtbare, lichte paniek bij stewards.
Over de auteur
Willem Vissers is ruim 25 jaar voetbalverslaggever voor de Volkskrant. Hij versloeg acht WK’s. In 2022 is hij uitgeroepen tot sportjournalist van het jaar.
Het potentiële volksfeest voetbal mondt deze zondag uit in een mededeling, kort na rust: ‘De wedstrijd is gestaakt. De brandweer is gearriveerd.’ Het is bijna surrealistisch. Gewoon, twintig minuten naar binnen, de spelers, om het gevaar op de tribunes te bezweren. Supporters fluiten naar elkaar. Het staat dan 0-0 bij Feyenoord - NEC. Je zou hopen op wat meer vuurwerk op het veld. Maar nee, daar speelt Feyenoord heel matig en NEC ietsje beter.
Een paar minuten na de hervatting, na de tweede onderbreking tijdens het duel, scoort Feyenoord, dat ook beter was begonnen aan de tweede helft. Telkens krijgt trainer Arne Slot door de onderbrekingen de tijd om zijn elftal neer te zetten. Het doelpunt is fraai, zeker. Een snelle aanval over de rechterflank loopt door tot diep in het strafschopgebied, waar Santiago Giménez wegdraait van zijn tegenstander en de bal breed legt op Igor Paixao, die met een schuiver via de paal scoort.
Feyenoord is dan beter en verdient in die zin de zege, hoewel het nog behoorlijk lastig is in de slotfase, na de rode kaart voor Yankuba Minteh en het forse aandringen van de bezoekers, die hun vijfde bekerfinale verliezen. Philippe Sandler imponeert met een geweldig schot, vakkundig gestopt door doelman Timon Wellenreuther. Doelman Jasper Cillessen van NEC trekt mee naar voren bij een serie hoekschoppen. Tevergeefs. Zo wint Feyenoord de beker, na de landstitel van vorig jaar, na vijf duels in de Kuip, tegen FC Utrecht, PSV, AZ, FC Groningen en dus NEC.
Het is de totale gekte met dat vuurwerk tijdens wedstrijden, of het nu bij Ajax - Feyenoord was dit seizoen, met de aanhang van Ajax die de teloorgang niet meer kon verkroppen en zelfs van buitenaf het stadion bestookte, of nu. De KNVB weet het ook niet meer, gedurende de tweede helft. Twee keer onderbreken, is dat geen staken? Een woordvoerder reageert: ‘Nee, er is niets op het veld gegooid, dus dat protocol geldt niet. De eerste keer is het spel stilgelegd vanwege rookontwikkeling, en zijn de spelers niet naar binnen gegaan. De tweede keer wel, vanwege dat brandje. Er zitten 42 duizend mensen in het stadion. Daarmee nemen we geen enkel risico.’
Zoveel moois vooraf, bij zo’n finale tussen een van de topclubs en de wat kleinere club die zich dit seizoen onder de subtop schaart, en dan die supporters die er toch in slagen vuurpijlen en fakkels mee naar binnen te smokkelen. Ze leven in de waan dat vuurwerk bij voetbal hoort, dat het bij de cultuur hoort. Maar alleen al die over het veld drijvende rookwolken, zonder rekening te houden met voetballers op het veld en hun ademhaling; dat heeft echt niets met sport te maken.
Vorig seizoen was daar het demasqué van de aanstellers, bij de finale Ajax - PSV, toen simuleren en elkaar kaarten aannaaien tot macabere kunst was verheven. En na de 1-0 zondag was het duel ook even onvriendelijk, met gele kaarten, onderbrekingen en de rode kaart voor Minteh, na zijn tweede geel.
De sfeer, de spandoeken, de liedjes, het tegen elkaar zingen, het is geweldig. Maar dan dat vuurwerk. Waarom? Eerst vanaf de kant van Feyenoord, gevolgd door stinkende rook uit Nijmegen, dat leidde tot een korte onderbreking en de vraag of de KNVB, organisator van de finale, zichzelf nu een boete zal opleggen.
Ja, er was ook voetbal, tussen de bedrijven door. Niet van heel bijzonder niveau overigens. Feyenoord - NEC was vooral een zinderende, spannende strijd, met NEC dat aanvankelijk veel durfde, dat zijn talent toonde op het hoogste niveau. Dat de strijd aanging, om meters, om decimeters en centimeters soms, als brutale voorvechter vol flair. Met Youri Baas op links om Bart Nieuwkoop in te tomen, met Bart van Rooij als aantrekkelijke rechtsachter met een heerlijk draaiende voorzet, met de Japanse kunstenaars Koki Ogawa en Kodai Sano in het centrum, met de teruggekeerde artiest Tjaronn Chery en de net op tijd van een blessure herstelde Dirk Proper. NEC is door de linies heen gewoon een uitstekend elftal, waar talent en ervaring elkaar verheffen en aanvullen.
Feyenoord had het moeilijk om tot kansen te komen, zelfs om gewoon druk te zetten. Maar in de tweede helft was Feyenoord beter, althans, zeker kort na de onderbreking, en laafden de supporters zich aan de zege.
Source: Volkskrant