De lezers over Frans Timmermans en Geert Wilders, effectief engagement, waarom kogels misschien toch beter zijn dan kleurpotloden, tabaksfabrikanten en een uroloog met een verkoopargument.
Mijmerend kijk ik uit de trein naar buiten, naar het zonnige Drentse weidelandschap. Plotsklaps en onaangekondigd kruipt iets onheilspellends in mijn lijf: waar is de kleur? De kleur van de gele paardenbloem, de rode klaver, de lila pinksterbloem, het witte herderstasje, de paarse dovenetel, het madeliefje met een geel hartje?
Slechts kilometers platgestreken effen groen, dát kan toch niet de bedoeling zijn? Zelfs de bermen zijn, letterlijk, zo groen als gras.
Alhoewel de legendarische zangeres en filmster Marlene Dietrich met haar hymne Sag’ mir wo die Blumen sind de gruwel van oorlogen aan de kaak stelde, lijkt me dat de strekking van haar woorden ook betekenis hebben voor onze gemaltraiteerde natuur.
Willie Lek-Ruijsink, Gouda
Geert Wilders wil aangifte doen tegen Frans Timmermans, die, evident spreekwoordelijk, ‘niets zal nalaten’ om te voorkomen dat Wilders aan de macht komt. Aldus de PVV-politicus die zich heel wat minder spreekwoordelijk ging inzetten om ‘minder Marokkanen te regelen’. Mag het principe ‘meten met twee maten’ ook in zijn ijskast?
René Geerling, Haarlem
Frans Timmermans wil er alles aan doen om te voorkomen dat Wilders aan de macht komt in dit land. Dat hoeft hij helemaal niet te beloven of te doen, dat kan Wilders heel goed zelf.
Andries Krijgsman, Demen
Er reed een auto onze gracht op. Tegen het verkeer in. Ik gebaarde naar de chauffeur, die stopte en draaide het raampje open. Ik, rustig en vriendelijk: ‘Onze gracht is sinds kort eenrichtingverkeer mijnheer’. Hij, dertiger, felle ogen, verbeten schreeuwend: ‘Bemoei je met je eigen zaken bijdehandse kolerelijer’. Dot gas en door.
Mijn vrouw en ik kozen een stilte- coupé. Aan de andere kant van het gangpad een veertiger met zijn dochter van een jaar of zeven. Luidruchtig commentaar op wat op de smartphone bekeken werd. Meezingen met het TikTok-filmpje. Ik, fluisterend, wijzend naar de raamsticker: ‘Mijnheer, dit is een stiltecoupé’. De vader verhief zich dreigend van zijn zitplaats: ‘Jij praat nu toch ook? Niet dan? F*ck you!’ Verder met de herrie.
Vroeger was ik beresterk en prettig naïef. Nu ben ik 72 en kan niet meer sprinten. In de ogen van mijn vrouw lees ik: ‘Je wordt binnenkort een keer op je bek geslagen’. Hoe doe je dat: effectief engagement zonder de held uit te hangen? Want dit móet gestopt worden.
Ludo Grégoire, Leiden
Regelmatig pleiten mensen voor vrede en tegen de productie van wapens en wapenleveringen aan Oekraïne. Zo pleit lezer Willem van Tongeren vóór het kleurpotlood dat staat voor creativiteit en tégen de kogel die staat voor dood en verderf.
De harde realiteit is echter dat Van Tongeren in het gevang verdwijnt als hij deze boodschap verkondigt in Poetins Rusland. En dat de Oekraïense soldaten aan het front met die kleurpotloden de Russische moordenaars niet tegen kunnen houden.
Kleurpotloden zijn prachtig, vooral als je ze in vrijheid kunt gebruiken.
Gerard Mensink, Zeist
Zouden tabaksfabrikanten ook schuldig zijn aan hulp bij zelfdoding?
Marc van der Sluys, Nijmegen
De uroloog stuurde mij naar huis met twee weken bedenktijd. En een keuze. Tussen twee opties. De eerste was bestralen of opereren, de tweede niets doen. Ik mocht het helemaal zelf weten. Hem leek het om het even.
Totdat hij er met zijn meest uitgestreken gezicht aan toevoegde: ‘Maar als u míjn vader was...’ Het kostte mij moeite niet te grijzen. Ik was beslist niet de eerste patiënt tegen wie hij dit zei. Hij wist dat dit verkoopargument zelden zijn doel miste.
Natuurlijk ga ik zijn advies opvolgen. Niets doen is geen optie. Al moet gezegd, dat mijn vader er als vader niet veel van bakte. Maar dat kon mijn uroloog natuurlijk niet weten.
Nu hoef ik enkel nog te kiezen tussen bestralen of opereren.
Ruud Vermeij, Heerlen
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant