Van de beste doelman van Nederland tot nationale pispaal. Zie hier de carrière van doelman Jasper Cillessen. Zondag verdedigt hij het doel van NEC in de bekerfinale tegen Feyenoord. Wat als het aankomt op strafschoppen?
Geen speler wordt zondag in de Kuip kort voor de bekerfinale NEC-Feyenoord harder toegezongen door de NEC-aanhang dan Jasper Cillessen, de donquichot van Nijmegen en omstreken. De bijna 35-jarige doelman kende een rijke carrière met 65 interlands, een bronzen WK-medaille, hij werd gewaardeerd bij Ajax, Barcelona en Valencia voordat hij in de zomer van 2022 een luidbejubelde entree maakte bij NEC, de club van zijn jeugd.
Toch oogst Cillessen buiten de oudste stad van Nederland weinig liefde. Cillessen wil nog wel eens provoceren op het veld, en wat al te graag zijn gelijk halen tijdens interviews. Voetbalanalytici en -columnisten nemen hem met sardonisch genoegen onder vuur, supporters van andere clubs fluiten of schelden hem graag uit.
Juist daarom drukken ze de teruggekeerde zoon in Nijmegen nog wat nadrukkelijker aan de borst, denkt voormalig NEC-doelman en Nijmegenaar Dennis Gentenaar. Een beetje zoals Mark van Bommel, die eenzelfde reputatie had. In Nederland werd Van Bommel, oud-aanvoerder van Oranje, eigenlijk alleen echt gekoesterd bij PSV.
Het lied ‘Lalalala Jas-per in Oranje’, dat in NEC-stadion De Goffert bij thuiswedstrijden van NEC altijd als eerste wordt ingezet, is zelfs op dezelfde wijs als het in Eindhoven vaak gezongen ‘Lalalala Ma-ruk van Bommel’.
Hoe denkt het lijdend voorwerp daar zelf over? Cillessen snapt hoe ‘de voetballerij’ werkt, zegt hij. ‘Het kan heel snel veranderen. Dat is het leuke en het vervelende.’
Over de auteur
Bart Vlietstra schrijft voor de Volkskrant over voetbal.
Momenteel is hij best trots op zichzelf. De bijna 35-jarige Groesbeker komt ‘van heel ver’, vertelt hij tijdens een gesprek drie weken geleden in de kille spelersgracht tussen veld en catacomben van De Goffert, kort na NEC - PSV (3-1).
Hij kreeg in zijn eerste seizoen terug in Nederland flinke kritiek op zijn persoonlijkheid te verduren. Rafael van der Vaart noemde zijn voormalige Oranje-collega op tv ‘een beetje een naar mannetje’. Cillessen werd gepasseerd voor het WK en er lekte uit dat hij ruziede met een Spaanse ex-vriendin over de hoogte van de alimentatie voor hun kind, tot rechtszaken aan toe.
Het kreeg vat op zijn prestaties. Precies een jaar geleden maakte hij een kapitale blunder in de derby tegen Vitesse, gevolgd door nog een miskleun tegen Heerenveen waardoor de ervaren doelman zich afvroeg: hoelang houd ik dit nog vol?
Na NEC - PSV was hij door het dolle. Bij een 3-1-voorsprong stopte hij een strafschop van topscorer Luuk de Jong waardoor de aanstaande kampioen PSV tegen de eerste nederlaag van het seizoen aanliep. Cillessen juichte als een pupil. De handen allebei omhoog, gelukzalig lachend, ploeggenoten vlogen om zijn nek, naasten van Cillessen op de tribune pinkten traantjes weg, NEC-supporters juichten harder dan bij de drie doelpunten.
Er was een vloek verdreven, een stigma uitgewist. In de eredivisie gingen strafschoppen er altijd in bij Cillessen, hij had al een slechte reputatie op dat vlak door de beroemde wissel van bondscoach Louis van Gaal op het WK 2014 vlak voor de strafschoppenserie in de kwartfinale tegen Costa Rica. De hardleerse, immer te vroeg duikende Cillessen eruit voor Tim Krul, die vervolgens twee strafschoppen pakte. De beelden gingen de wereld over, ook van Cillessen die na zijn wissel woedend een waterzak omver trapte.
De publieke opinie is sinds dat WK verdeeld over Cillessen. Een goede doelman, misschien wel de beste van Nederland. Maar dat ‘penaltydefect’ en zijn gedrag op en naast het veld wekken wrevel op.
Na de gestopte strafschop tegen PSV leek er een last van zijn schouders gevallen. ‘Er kwam iets los, zeker, er is een hoop gebeurd, ik sluit een lastige periode af. Ik zat vrij diep, privéproblemen, dan ga je rare dingen doen op het veld kennelijk. Ik zat er mentaal niet goed in, voelde me vermoeid, klappen komen dan harder aan, dat doet pijn.’
Wilde hij nog wel door? ‘Zeker na mijn blunder tegen Vitesse zat ik hoog in de emotie, dan zeg je tegen je directe omgeving gekke dingen, maar een dag later ging ik toch weer trainen en wilde ik me revancheren.’
Hij hield alles aanvankelijk voor zichzelf, maar sprak daarna veel met familie, bekenden, en zijn mental coach. Dat luchtte op.
Een paar weken eerder tegen RKC pakte hij al een strafschop, maar die mocht worden overgenomen en ging er toch in. De hilariteit daarover in den lande ontging hem niet. ‘In Nederland bleef het een thema. In het buitenland heb ik er al wat gestopt, eentje van Messi zelfs, daar hoor je dat niet.’
In Nijmegen ook niet. ‘Nijmegen is altijd achter me blijven staan. Ook toen het slecht ging, bleven ze mijn naam scanderen. Ik wilde ze terugbetalen. Als we de beker winnen is dit misschien wel het beste jaar uit mijn loopbaan als je ziet waar ik vandaan kom. En wat het doet met de stad.’
Cillessen roemt voorts de ‘teamprestatie’ van NEC, hij hemelt de ‘onverstoorbare’ trainer Rogier Meijer op, de routiniers die waken over de scherpte, de Japanners Ogawa en Koda die ‘goed zijn aan de bal en keihard werken’ en centrumverdediger Philippe Sandler die met zoveel lef uitverdedigt dat Cillessen er soms van schrikt.
Over dat boze NEC-supporters begin dit seizoen de bus opwachtten na twee nederlagen zegt hij: ‘ze hebben ons op scherp gezet’.
Hij kan lachen om zijn old school manier van juichen na de gestopte strafschop. ‘Ik ben bijna 35, dan doe je misschien een beetje ouderwets.’
Met een vrolijk gezicht neemt hij afscheid.
Toch gaat het in de dagen na NEC - PSV vooral over een interview dat hij die avond aan ESPN gaf op het veld. Cillessen werd nog toegezongen toen hij interviewer Milan van Dongen er onmiddellijk mee confronteerde dat die hem uitlachte nadat hij alsnog van elf meter geklopt werd tegen RKC. ‘Nou niet terugkrabbelen, ik heb je podcast gezien, jij hebt ook gelachen. Maakt niet uit, maakt niet uit. Jij hebt dat lachend gezegd.’
Cillessen probeerde het met een glimlach te brengen, maar in zijn stem klonk venijn door. Op tv was er kritiek op die reactie, op sociale media kreeg hij er helemaal van langs, al werd hij daar ook wel verdedigd, vooral door NEC-supporters.
Waarom zoekt Cillessen telkens de strijd op, ook soms met supporters van de tegenstander? Wellicht ligt de oorzaak in zijn jeugd. In het magazine Helden vertelde hij een aantal jaar geleden dat zijn oudere broer en neef vaak tegen hem samenspanden. ‘Ik moest tegen hen opboksen. Op dat moment was ik daar niet altijd blij mee, nu wel. Dat altijd maar moeten strijden heeft me gevormd en me geholpen in mijn carrière.’
Oliver Kahn, een immer strijdvaardige, in Nederland weinig geliefde Duitse doelman die vaak boude uitspraken doet, was een van zijn jeugdidolen.
Cillessen neemt niet alles zomaar aan. Als pupil wilde hij altijd al ‘het waarom’ van een oefening weten, vertelde zijn eerste keeperstrainer Hans Jansen al eens. ‘Hij ging nooit zomaar iets doen. Ik voetbalde samen met zijn vader, die had dat gedrevene ook in zich.’
Een potje tennis zag Jansen soms ontaarden in eindeloos gevloek en getier van Cillessen. ‘Dan ging hij echt flink lelijk doen. Maar sprak je hem later dan was hij weer de supervriendelijke Jasper. Die voor iedereen klaar staat.’
Cillessen schoof snel door naar een hoger team. Jansen: ‘Ploeggenoten zeiden: ‘Wat moeten wij met zo’n kleine keeper? Hij kan niet eens bij de lat’. Dat vond Jasper mooi, om tegen de klippen op te presteren.’
Maar de mediastorm van een jaar geleden was wat al te heftig. Dennis Gentenaar, voormalig doelman van NEC: ‘Er werd een pispaal gevonden en iedereen ging erop inhakken. Echt belachelijk. Na die penaltyreeks tegen Costa Rica was hij de eerste die het veld in sprintte om Krul om de nek te vliegen. Dat las je nergens. Mensen vinden het heerlijk om iemand af te zeiken die niet helemaal in hun straatje past.’
Misschien draait de wind ook elders in het land. Uitgerekend bekende Rotterdammers en Feyenoordsupporters Sander de Kramer en Ronnie Flex namen het na NEC - PSV voor Cillessen op. De Kramer appte met Cillessen na die wedstrijd. ‘Ik vond het knap. Hij heeft het niet makkelijk gehad.’
Flex schreef op Threads: ‘Vind het zielig voor Cillessen man… Mensen pesten hem op tv, in de comments op allerlei manieren, simpelweg omdat hij sociaal different is. Ik ga het niet eens awkward noemen, jij bent zelf awkward. Ze gaan het gooien op ‘hij is miljonair’ en andere privézaken, maar hij is gewoon niet als de rest en daarom noemen ze hem de hele dag engerd. Ik kots echt van dat en ik haat op je.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant