De lezers over de oorlog in Oekraïne, transgender kinderen, beschaving, een boerderijtje in Groningen, beeldtaal als een krachtig instrument, belastingen, watergebruik, kweekvlees en garnalen.
Je hoort het vaker in pretentieuze discussies tussen muzikanten en het is ook steeds meer en vogue in recensies van nieuwe albums: een nummer mag niet langer zijn dan pakweg drie (goddelijke?) minuten, want anders gaat het vervelen. Zo ook recensent Gijsbert Kamer in de krant van vrijdag 19 april over het nieuwe album Dark Matter van Pearl Jam. Het nummer Upper Hand, aldus Kamer, ‘heeft epische kwaliteiten, al had het lange intro er wel af gemogen’ en ‘Wreckage was nog overtuigender geweest als het geen vijf maar drie minuten had geduurd’.
Tuurlijk, het is maar een recensie van een willekeurige muziekrecensent die recht heeft op zijn eigen mening, maar het kortenummervirus lijkt overal opgeld te doen. Het waart rond in opnamestudio’s, tv-optredens, oefenhonken, kroegen en swingavonden. Gelukkig zijn er ook producers die muzikanten hun gang laten gaan en luisteraars laten wegdromen in eeuwigdurende en repetitieve soundscapes.
Een goed voorbeeld van deze ‘War on Short Songs’ is de Amerikaanse band War on Drugs met Thinking of a Place. Meer dan elf minuten hoor je overwegend dezelfde akkoorden afgewisseld met speelse gitaarsolo’s, die je als luisteraar in een meditatieve staat brengen. Stiekem hoop je dat het nummer nooit eindigt en als dat dan toch onvermijdelijk gebeurt, luister je het gewoon nog een keer. Het intro duurt overigens al meer dan drie minuten...
De lengte van een nummer is geen graadmeter voor kwaliteit. Grenzen stellen in een artistieke context leidt onvermijdelijk tot lagere kwaliteit van het eindproduct, en minder beleving bij muzikant en consument. Laat die ouwe rockers van Pearl Jam toch lekker jammen als ze dat willen. Misschien is dat juist de reden dat ze sinds lange tijd weer een topplaat hebben gemaakt.
Rob Bauer, Puth
Nu het Westen – wij dus – Oekraïne schandalig in de steek heeft gelaten door alleen minimale inspanningen en lippendiensten te bewijzen, valt te verwachten dat het daar en hier slecht afloopt. Helpen kan niet, we hebben niet, we kunnen niet. En dan eindelijk toch wel. Loze beloften en alles te langzaam en te laat.
Hoewel Oekraïne écht helpen nog steeds geen optie lijkt, hoor je ook niemand over het te verwachten scenario. Waar gaat Europa bonnenkort zo’n 30 miljoen vluchtelingen laten? Ik vrees dat Ter Apel daarvoor iets te klein is. Dat lijkt me een Europees probleem waar nu eens hardop over moet worden gesproken. Of gaan we nu eindelijk over tot echte militaire bijstand?
Jos de Klerk, Rotterdam
Tien jaar geleden was mijn zoon van 14 nog een kleuter. Een kleuter die vroeg: waarom ben ik een meisje? Een kleuter die zei: het lukt me niet om een echt meisje te zijn. En als ik antwoordde: maar je bent toch een echt meisje? Reageerde hij met: maar ik voel me geen meisje.
Vele gesprekjes volgden, over dat meisjes ook kort haar kunnen hebben en jongens lang haar, dat iedereen van voetbal of ballet mag houden, dat je zelf kunt kiezen of je een prinsessenjurk aandoet bij een verkleedfeestje of een Spiderman-pak.
Toen hij net 8 jaar was, kwam het hoge woord eruit: mama, dat van dat ik een jongen wil worden, dat meen ik heel serieus. Ik heb het nog niet eerder durven zeggen, omdat ik jullie niet verdrietig wilde maken. Hij wilde graag naar de dokter.
Nu gaat hij door het leven als een jongen, een hij, met een jongensnaam. Het gaat goed, behalve als de angst hem bevliegt dat hij geen hormoontherapie zou kunnen krijgen. Dan is er een heel groot verdriet en de wens om te kunnen verdwijnen.
Waar kinderen en pubers in zijn omgeving altijd heel relaxed hebben gereageerd, zowel op school als bij voetbal en op de scouting, is de media volgen steeds pijnlijker voor hem geworden. Hij zegt: die grote mensen lijken te denken dat ik wat te kiezen heb! Alsof ik niet liever een gewoon meisje of een echte jongen zou zijn! Het is geen hobby! En heel verstandig: ik snap wel dat de regelgeving wat voorzichtig moet zijn, het is natuurlijk iets heel groots. Maar ik denk er zelf toch ook al heel lang over na? En waarom zou ik dat willen als ik er niet heel veel last van had?
Politici citeren regelmatig onjuiste berichten, die vervolgens in de media worden herhaald. Met die extra negatieve aandacht en sensatie is echter geen transgender kind of puber gebaat. Zoals veel kinderen willen ze het liefst normaal zijn en opgaan in de groep.
Dat een deel van de trans kinderen zich fijn voelt met wat extra regenboogaandacht, wil niet zeggen dat dat voor al deze kinderen geldt. Geef ze die ruimte om niet op te vallen, door zo rustig en neutraal mogelijk over de discussies en wetgeving voor deze doelgroep te berichten.
Barbara van Osch, Schalkhaar
Uit de dankwoorden van koning Willem-Alexander richting de Spaanse koning maak ik op dat Spanje er wel in slaagt een asielzoeker die in eigen land wordt bedreigd netjes op te vangen.
Cees Jansen, Vlijmen
Wij hebben voor onze beschaving veel energie nodig, met als gevolg opwarming van de aarde en milieurampen waardoor in Afrika bijvoorbeeld de aarde helemaal verschroeit en het land wordt overstroomd. Afrika is niet zo gewapend tegen dergelijke natuurrampen als wij in het rijke Westen. Afrikanen komen dientengevolge naar het rijke Westen, waaronder ons land.
Nou kwam via het nieuws tot mij dat de kans groot is dat Groot-Brittannië vluchtelingen die met een gammel bootje arriveren verplicht op vakantie stuurt naar Rwanda. Ik durf te wedden dat als de coalitieonderhandelingen hier een beetje willen vlotten, wij ook zoiets gaan doen.
De geschiedenis herhaalt zich. Vroeger haalden wij in gammele bootje Afrikanen op uit Afrika en brachten ze naar elders en nu komen de Afrikanen uit zichzelf en brengen wij ze straks per vliegtuig ook weer naar elders. En de Afrikanen die niet naar elders hoeven te verkassen mogen met velen tezamen hetzij bivakkeren in een ruimte zo groot als mijn toilet, hetzij buiten slapen.
Maar ja, zo behandelden wij de Afrikanen vroeger ook al. Het sluitstuk van dit alles komt over pak ’m beet over vierhonderd jaar. Dan bieden wij voor dit alles onze excuses weer aan.
Dick Brouwer, Barneveld
Verplaats een deel van de Aziatische maakindustrie naar Noord-Afrika. Dit ontlast het Panamakanaal en een deel van de economische vluchtelingenproblematiek, vermijdt riskante Rode Zee-passages, vergroot leveringszekerheid, verkort levertijd en is ook nog eens beter voor het milieu.
J. Schop, Barendrecht
Ik was afgelopen week op de thee bij een buurtgenoot in zijn 17de-eeuwse huis. Lage plafonds, eeuwenoude balken, kleine raampjes, oude plavuizen – zo sfeervol als een oud huis kan zijn. Van dit boerderijtje wordt gehouden, dat is te voelen.
Het juweeltje staat in Noord-Groningen en moet worden versterkt. Alle muren en plafonds eruit, dak eraf. Dikke isolatie, warmtepomp en luchtcirculatie erin. Van dit prachtige huisje op dit prachtige plekje in het lege Groninger land zal weinig authentieks overblijven.
Diezelfde avond stemde de Eerste Kamer vóór sluiting van de gaskraan. Ik kon er niet blij mee zijn, het enige wat ik dacht was: voor dit historische boerderijtje komt dat te laat.
Ingrid Verbeek, Loppersum
Waarom werd bij het artikel over de indrukwekkende sociaal advocaat Renske Imkamp een foto geplaatst waar zij zo in elkaar gedoken werd afgebeeld, ‘verpletterd’ door de boomstam? Die boomstam staat vast symbool voor de overheid, die beeldspraak zie ik wel.
Door het lezen van de boeken van Deborah Tannen wordt men zich ervan bewust dat beeldtaal een krachtig instrument is. Hoe groter de persoon op de foto lijkt, hoe belangrijker die overkomt. Te vaak zien we nog beelden waarin vrouwen kleiner (onbelangrijker) lijken door het gekozen camerastandpunt: mannen van onderaf, zodat zij groter en belangrijker lijken, vrouwen van bovenaf.
Deze vrouw verdient het om geportretteerd te worden als de kanjer die zij is.
Lilian Kok, Benthuizen
Staatsecretaris Marnix van Rij bespiegelt in het vermogensdebat: ‘Rechtvaardigheid en eenvoud gaan niet samen.’ Hoe mooi is dan een splitsing om de rechtvaardigheid voor aandeelhouders en vastgoedbeheerders in box 3 te belasten en de eenvoud voor spaarders en beleggers in box 4?
Seino Voortman, Almelo
Mijn vrouw en ik proberen zo weinig mogelijk drinkwater te gebruiken. Daarom laten we nadat we in bad zijn geweest het water altijd staan om daarmee het toilet door te spoelen.
Terwijl ik dit stukje schrijf, is mijn buurman al uren bezig om zijn geheel met tegels dichtgelegde tuin met een hogedrukspuit schoon te maken. Misschien kan ik het (bad)water maar beter meteen naar de zee dragen.
Jo Coerwinkel, Leuth
60 miljoen euro besteedt het kabinet aan ondersteuning van de ontwikkeling van kweekvlees. Kan dat niet beter gegeven worden aan de promotie van een plantaardiger eetpatroon?
Een transitie naar een plantaardiger eetpatroon is een bijdrage aan de oplossing van verscheidene mondiale problemen: klimaatopwarming, honger in de wereld, schaarste en vervuiling van het water én de uit de hand lopende zorgkosten.
Dier, mens en planeet zijn gebaat bij een voedselrevolutie. Daar is geen duur kweekvlees voor nodig.
Anton Mullink, Haarlem
Door een minimale vangst van Nederlandse garnalen stijgt de prijs voor een kilo ongepelde garnalen naar recordhoogten. Boosdoener is de explosieve groei van wijting, die de garnaal in het opgewarmde zeewater verorbert.
Mijn advies aan de vissers: zit niet bij de pakken neer en vang deze witvis. De Nederlandse liefhebber zal blij zijn dat er gebakken lekkerbekken met de smaak van kabeljauw op tafel kunnen voor een spotprijsje.
Fred Rohde, Leiden
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant