Recensent Mark Moorman gidst u door het grote aanbod op de streamingplatforms. Deze week een mix van genres in Fallout (Prime Video) en de ontmoeting tussen Máxima en Willem-Alexander in Máxima (Videoland).
Mark, je keek naar de verfilming van een game.
‘Jazeker, Fallout (★★★★☆, acht afleveringen) is gebaseerd op de gelijknamige, succesvolle game, die voor het eerst werd uitgebracht in 1997. Het interessante aan de game Fallout was dat het niet zozeer over goed en kwaad ging. Eigenlijk werd je als speler de hele tijd voor morele dilemma’s gesteld die niet zo eenvoudig op te lossen waren. Dat was een andere, meer intellectuele en filosofische benadering in de gamewereld. Het ging verder dan alleen de bad guy uitschakelen. Fallout introduceerde zo een heel nieuw universum.
‘De game – en daarmee ook de gelijknamige Prime Video-serie – speelt zich af in de wereld na een atoomoorlog. Verwacht een Mad Max-achtige setting: dystopisch, met in puin gelegde steden, ergens een paar honderd jaar later dan nu. De mensheid is in allerlei fracties uiteengevallen, en ook in de natuur zijn afwijkingen ontstaan. Zo hebben de kakkerlakken de atoomoorlog niet alleen overleefd, ze zijn ook uitgegroeid tot een soort kleine monsters. De verhaallijnen van de personages die je volgt, kruisen elkaar af en toe. Filmrecensent en fervent gamer Berend Jan Bockting noemde Fallout onbeschaamd pulperig, en dat is een treffende omschrijving. De serie speelt met allerlei clichés.
‘Fallout is soms een zwarte satire, dan weer een klassiek avontuur, vervolgens meer een monsterfilm en uiteindelijk een western en retro-sciencefiction. Die totale mix van genres werkt heel goed, en de serie ziet er spectaculair uit. In het scenario zijn genoeg plotwendingen om een niet-gamer als ik nieuwsgierig te houden. Natuurlijk moeten kakkerlakmonsters een beetje je ding zijn, maar dan zie je wel een verrassend onderhoudende gameverfilming.’
Kan je ook een tipje van de sluier oplichten over Máxima?
‘Komend weekend staat die zesdelige serie op Videoland, en ik mocht de eerste twee afleveringen alvast bekijken. De serie is deels gebaseerd op de biografie Máxima Zorreguieta – Moederland van Marcia Luyten. In het boek beschrijft Luyten de jeugd van Máxima in Argentinië, als dochter van Jorge Zorreguieta, staatssecretaris en minister in het regime van dictator Jorge Videla. Het was een beschermde jeugd, zowel letterlijk als figuurlijk, want ze groeide op met een lijfwacht en ging naar een zwaarbewaakte en zwaarbewapende privéschool.
‘Luytens biografie loopt door tot aan Máxima’s ontmoeting met Willem-Alexander – in de serie gespeeld door Martijn Lakemeier. De serie gaat verder de toekomst in en begint met het conflict rondom het huwelijk van Willem-Alexander en Máxima: haar vader mocht niet op de bruiloft komen. Natuurlijk wordt geschetst wat voor innige band zij als jonge dochter met haar vader heeft, en wat voor spanningen die hele staatsrechtelijke kwestie zet op de dan nog prille relatie tussen Máxima en Willem-Alexander.
‘Máxima heeft een andere focus dan veel andere koningshuisseries, omdat deze serie zo nadrukkelijk over haar persoonlijke geschiedenis gaat. Het is duidelijk dat er veel geld in gestoken is: er zijn opnames gemaakt in Sevilla, Argentinië en New York. We hebben eerdere Máxima’s gezien in drama’s, maar altijd gespeeld door Nederlandse actrices. In deze serie is heel verstandig gekozen voor een Argentijnse actrice, Delfina Chaves, die de rol goed aankan.
‘In de eerste aflevering staat de ontmoeting tussen Máxima en Willem-Alexander centraal. Daar is al over opgemerkt dat hun verliefdheid er heel echt uitziet. Dat is geen verrassing, want inmiddels hebben de acteurs Chaves en Lakemeier ook buiten de set een relatie. Gelukkig kan je dus goed geloven in die eerste verliefdheid en onhandigheid, want dat lijkt me een belangrijke bouwsteen voor de rest van de serie. Ik ben heel benieuwd hoe de makers het verhaal verder uitwerken.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant