Bij aanvang van de stemmingen, die altijd na het vragenuur gehouden worden, leest voorzitter Martin Bosma (PVV) steevast zijn gedicht van de dag voor. Nou ja, niet zijn gedicht, een gedicht dat hij uitkiest.
Vandaag, kondigt Bosma aan, is het een gedicht in het Fries, van Pieter Jelles Troelstra. Sandra Beckermann (SP), die in de zetel naast Habtamu de Hoop (GL/PvdA) zit, tikt De Hoop tegen de arm, want hij is Fries. Dat weet sinds vorige week heel Nederland. De Hoop kwam uitgebreid in het nieuws omdat Johan Derksen in Vandaag Inside had gezegd dat hij niet geloofde dat De Hoop een Fries was. ‘Ik ben toch ook geen Surinamer?’ – zo ondersteunde Derksen zijn racistische betoog.
Martin Bosma vertelt dat hij zelf geen Fries spreekt, en daarom een ander Kamerlid heeft gevraagd om het voor te lezen. De spanning in het hoofd van uw verslaggever loopt ineens op. Een Fries Kamerlid! Het is net de hele week gegaan over de Friesheid van een bepaald Kamerlid. Dus: heeft Bosma Habtamu de Hoop gevraagd? Is dit een symbolische actie tegen de kwaadaardige onzin van Johan Derksen? Slaat de PVV hier een brug naar links? Is dit een Heel Bijzonder Moment?
De spanning kan niet lang oplopen, want Bosma kondigt aan dat er ‘veel Friezen’ in de Kamer zitten, en dat hij uit die mensen ‘senior-Fries’ Aukje de Vries (VVD) heeft gekozen om het gedicht voor te lezen. Een ‘diep-Fries’, zo noemt hij haar ook nog. De Vries komt naar voren.
Alweer razen de gedachten door het hoofd van uw verslaggever. Het zou een statement zijn geweest om De Hoop te vragen het Friese gedicht voor te lezen. Maar is het dan ook een statement om, amper een week na het hele gedoe met Johan Derksen, juist iemand ánders te vragen om dit gedicht te declameren?
Enfin, Aukje de Vries leest het voor. De Hoop kijkt goedkeurend toe vanaf zijn zetel. ‘Kippenvel, toch?’, vraagt Bosma erna aan de Kamer, en hij deelt mee dat hij – hij wijst op zijn collega’s in de PVV-hoek – zojuist het commentaar ‘Eindelijk een mooi gedicht’ heeft opgevangen. En daarna wordt er gestemd over allerhande moties. Het hele fenomeen moties is trouwens ook in het nieuws, omdat er teveel van zijn. ‘Motiediarree’ wordt dat genoemd. Die term bedacht Kees van der Staaij toen hij nog in de Kamer zat.
Maar dit terzijde, want we zijn er voor het vragenuur.
Vandaag wordt onder anderen minister van Landbouw Piet Adema bevraagd, over wie er deze week een aflevering van Zembla is uitgezonden. In die aflevering bleek dat Adema ‘achter de schermen’ heeft gepleit voor een verbod op de omstreden onkruidverdelger glyfosaat – dat de meesten kennen als Roundup – dat mogelijk een verband heeft met kanker en Parkinson. Maar inmiddels is glyfosaat weer voor tien jaar toegestaan in Nederland, doordat Nederland zich in de Europese Unie onthield van stemming over het middel.
Anne-Marijke Podt (D66) zegt dat ze zondag ‘met open mond’ naar Zembla heeft gekeken. (Kamerleden kijken vaak met open mond naar iets.) Ze wil weten of de reportage klopt: dat Adema het middel wilde verbieden, maar zich uiteindelijk toch maar onthield van stemming.
Adema benadrukt dat hij, waar het op glysofaat aankomt, ‘een eigen ontwikkeling’ heeft doorgemaakt. Daarom heeft hij zich, zegt hij, onthouden van stemmen over het middel in de Europese Unie. Podt neemt geen genoegen met dit antwoord. ‘Volgens mij ben je óf overtuigd dat het veilig is, en dan stem je voor, óf dat het onveilig is, en dan stem je tegen’, zegt ze tegen Adema. Adema brengt ertegenin: ‘De wereld is niet zo zwartwit als de weergave van mevrouw Podt.’ Kennelijk vindt hij niet stemmen óók een mening.
In de trein terug zie ik op Instagram dat het ook nog de verjaardag was van Habtamu de Hoop. 26 geworden. Aardbeienslof uitgedeeld op het werk.
Aaf Brandt Corstius doet eens per week op geheel eigen wijze verslag van een debat in politiek Den Haag.
Source: Volkskrant