De rol van Máxima in de gelijknamige serie wordt gespeeld door de Argentijnse actrice Delfina Chaves. Die wil ook het ‘fuck you’ van haar landgenote tonen.
‘Nederlands spreken is verreweg het moeilijkste wat ik in mijn leven heb moeten doen’, zegt Delfina Chaves (28), de hoofdrolspeler van Máxima, de nieuwe zesdelige serie. ‘Mijn brein probeerde mijn mond een geluid te laten maken, maar het signaal kwam niet door’, zegt de Argentijnse actrice in een kamer in hotel Waldorf Astoria in Amsterdam.
‘Mijn mond zei: nee, dat ga ik mooi niet doen, dat geluid ga ik niet maken.’ Gevraagd naar het moeilijkste woord, begint Chaves te kijken alsof haar wordt gevraagd een levende worm door te slikken. ‘I think it was ‘verschrikkelijk’.’
Over de auteur
Gijs Beukers is mediaredacteur bij de Volkskrant. Hij schrijft vooral over televisie, podcasts en boeken.
Chaves moest er onder meer aan geloven in de scène waarin Máxima en toenmalig prins Willem-Alexander (gespeeld door Martijn Lakemeier) hun verloving aan de pers bekendmaken, in 2001. De serie eindigt een jaar later, vlak voor het huwelijk. Wie ‘de traan’ wil zien, zal dus moeten wachten op een volgend seizoen. Peter van der Vorst, directeur content van RTL, de eigenaar van Videoland, dat de serie heeft geproduceerd, kondigde de komst daarvan aan tijdens de Nederlandse première, maandagavond in de Amsterdamse bioscoop Tuschinski.
Máxima is de duurste serie ooit gemaakt door Videoland – het precieze bedrag wil RTL niet noemen. De inmiddels aan 25 landen verkochte productie werd gedraaid in Argentinië, New York, Spanje, België en Nederland.
Het verhaal begint in 1999, tijdens een door de hertogin van Alva georganiseerd feest in Sevilla, waar Máxima en Willem-Alexander elkaar ontmoeten. De eerste aflevering eindigt met haar kennismaking met koningin Beatrix en prins Claus.
Na afloop van dat bezoek toont Beatrix (gespeeld door Elsie de Brauw) zich in een onderonsje met haar man (Sebastian Koch) bezorgd om de achtergrond van de vader van Máxima. Jorge Zorreguieta was staatssecretaris tijdens het regime van Jorge Videla, onder wiens leiding tussen 1976 en 1981 duizenden mensen zijn vermoord.
In de serie is te zien dat de politieke implicaties hiervan tot een crisis leiden, eerst in de relatie van Willem-Alexander en Máxima en later ook in het bredere koningshuis – pas nadat Jorge Zorreguieta heeft verklaard niet voor de gelegenheid naar Nederland te zullen afreizen, verleent het kabinet toestemming voor het huwelijk.
Vooraf was Chaves, die eerder speelde in de Argentijnse serie Edha, van dit alles niet op de hoogte. ‘Dat Máxima koningin van Nederland was, wist ik wel’, zegt Chaves, ‘maar daar bleef het eigenlijk bij.’
Martijn Lakemeier, die af en toe de hotelkamer in- en uitloopt om zich voor te bereiden op de première van die avond, at proteïnerepen om 8 kilo aan te komen. Een dergelijke transformatie hoefde Chaves niet te ondergaan. Wel werd haar bruine, krullende haar blond en steil gemaakt. En ze kreeg flamenco- en tangoles, al maakte ze tijdens haar auditie in Argentinië ook al indruk toen ze moest dansen met Lakemeier. Inmiddels hebben de twee ook buiten de set een relatie.
Ter voorbereiding op haar rol keek Chaves veel naar filmpjes. Leden van de Nederlandse crew lieten haar beelden zien van LuckyTV, waar in de loop der jaren veel persiflages van ‘Willy & Max’ te zien zijn geweest.
‘Ik heb erg hard gelachen om hoe haar lach daarop werd nagedaan’, zegt Chaves. ‘Sommige mensen hebben de gave om een lach of accent te imiteren, maar ik niet. Tijdens de persconferentie over de verloving doe ik wel dingen die sommige mensen zullen herkennen – ik pak de hand van Willem-Alexander of kijk hem op een bepaalde manier aan – maar verder vind ik het vooral interessant om te laten zien wat nog onbekend is.’
Bovendien zijn op video’s vooral tot in de puntjes geregisseerde publieke optredens te zien, zegt Chaves. ‘Daarin is ze de vrolijke, beste versie van zichzelf. Terwijl deze serie niet draait om wuiven en knikken, maar om het zeggen van ‘nee’ en ‘fuck you’.’
De menselijke kant van Máxima leerde ze vooral kennen aan de hand van Moederland – De jonge jaren van Máxima Zorreguieta, het boek van journalist en Volkskrant-columnist Marcia Luyten waarop de serie is gebaseerd. Daarin las ze onder meer dat Máxima van een ietwat onzekere tiener die nooit wordt gebeld voor een date, uitgroeit tot een charismatische, zelfbewuste student die, als een priester doceert dat de vrouw er is om de man te dienen, haar hand opsteekt en sarcastisch vraagt wat ‘wij vrouwen’ dan eigenlijk überhaupt op de universiteit aan het doen zijn.
In Argentinië staat Máxima bekend als koppig, menselijk en open, zegt Chaves. ‘Ze is ontzettend geliefd.’ Maar op de vraag of ze in het rijtje thuishoort met Messi en paus Franciscus, volgt een correctie. ‘Niemand staat boven Maradona. Níemand. Daarna komt Messi. Vervolgens hangt het ervan af aan wie je het vraagt.’
Ondanks de achtergrond van haar vader is Máxima omarmd door alle groeperingen in de gepolariseerde Argentijnse samenleving. Dat komt volgens Chaves ook door haar verzoenende houding. Zo heeft ze een ontmoeting gehad met de Dwaze Moeders, de groep vrouwen van wie kinderen en kleinkinderen tijdens de dictatuur vermist zijn geraakt.
Tijdens flashbacks – waarin Máxima wordt gespeeld door jongere actrices – komt de tijd van de militaire junta ruim aan bod. Voor Chaves, soms de enige Argentijn op de set, was dat een aparte ervaring. ‘Het verhaal van mijn land wordt verteld door mensen uit een ander land. Maar het is een geweldige kans om de wereld eraan te herinneren wat er in Argentinië is gebeurd.’
De Nederlandse scenaristen hebben het verhaal van Videla accuraat beschreven, zegt Chaves. Op andere momenten moest ze de crew wel corrigeren. ‘Als ik in een scène maté dronk, kreeg ik van de setdresser bij elk shot een nieuw kruidenblad, totdat ik vertelde dat we in Argentinië uren met één blaadje doen.’
Andersom kreeg Chaves een spoedcursus over de Nederlandse gebruiken. ‘Ik heb een kroket uit de muur gehaald. Ik heb om 6 uur ’s avonds gegeten, iets wat ik nog nooit in mijn leven had gedaan – om middernacht moest ik voor de tweede keer eten omdat ik weer honger kreeg.’
Soms voelde ze zich net Máxima. ‘Er zijn natuurlijk genoeg verschillen, maar ook ik probeerde in mijn eentje, ver van mijn familie en vrienden, een nieuw land te leren kennen. In de supermarkt wilde ik eens vis kopen, maar toen ik een verpakking in mijn handen had, had ik geen idee of daar nu dolfijn in zat, haai, iets veganistisch of iets uit een lab. Uiteindelijk heb ik maar op God vertrouwd dat het iets eetbaars was.’
De zesdelige serie Máxima is vanaf 20 april te zien op Videoland.
Journalist en Volkskrant-columnist Marcia Luyten was van plan het tweede deel van haar biografie te schrijven, over Máxima’s leven in Nederland, maar voorlopig gaat dat er niet komen. ‘Ik liep tegen een muur op’, zegt ze. ‘De archieven zijn nog dicht, ik beschik niet over egodocumenten, dus ik ben afhankelijk van interviews. Maar haar familie en vrienden zijn over die periode erg terughoudend.’ Het tweede seizoen van de serie zal dus ook niet meer op haar werk gebaseerd zijn. ‘Maar ik blijf helpen met research.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant