De lezersbrieven, over het dreigende tekort aan drinkwater, over de klimaatuitspraak van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens, de A12-blokkades, de oproep aan Joost Klein om het Eurovisie Songfestival te boycotten, en een gevaarlijke quote.
Het artikel over drinkwatertekort raakt mij. Mijn waterverbruik is gedaald van 34 naar 15 kubieke meter per jaar. Toch wordt mijn waterrekening steeds hoger. Elk jaar mail ik het waterbedrijf dat het onrechtvaardig is dat de algemene kosten omhooggaan, terwijl je juist het verbruik per huishouden moet aanpakken. Als huishoudens onder een bepaald verbruik zitten, beloon dat dan, door korting te geven. Als huishoudens onevenredig veel verbruiken, laat je hen juist meer betalen. Dan hebben we het nog niet over de industrie, de échte grootverbruikers, die betalen een schijntje.
Met regenwater spoel ik mijn wc door, want het blijft van de zotte dat we met het schoonste drinkwater ter wereld onze wc’s doorspoelen. Waarom is er geen verplichting om bij nieuwbouw van elk soort woning, bedrijf of school, (regen)waterreservoirs te plaatsen?
Marion Bonjernoor, Winterswijk
Frans Leliveld reageert in zijn brief op de Zwitserse KlimaSeniorinnen die hun eigen regering aanklaagden. Hij vindt het ‘op zijn minst een beetje hypocriet’ om je eigen regering aan te klagen als je zelf niet eerst voldoet aan een ‘oneindige’ lijst met vragen als: vlieg je niet meer? Douch je niet langer dan twee minuten?
Naast het feit dat de kans groot is dat de Zwitserse grootouders inderdaad niet meer vliegen en korter douchen, lijkt me dit een nodeloos negatieve benadering. Natuurlijk kun je een regering niet alle verantwoordelijkheid in de schoenen schuiven. Maar zelf duurzaam leven voelt ook als een druppel op een gloeiende plaat zolang politiek en bedrijfsleven niet in actie komen. En als je door je regering aan te klagen een vele malen grotere positieve impact kunt hebben op het klimaat dan door individueel korter te douchen, wat is er dan op tegen om daar voorrang aan te geven?
We hebben individuen, bedrijfsleven én politiek hard nodig om klimaatrampen te voorkomen. Elkaar hypocriet noemen zal de aarde niet veel helpen.
Cecilia Schouten, Utrecht
Wat een eigenaardige redenering volgt Roef Hopman, door de A12-protesten te associëren met de intimiderende boerenprotesten. Je kunt van alles vinden van de XR-protesten, maar ze zijn geweldloos en niet intimiderend. Het tragische is dat alle ingetrokken en afgezwakte klimaatmaatregelen van de afgelopen maanden, zowel op nationaal als Europees niveau, ons duidelijk hebben laten zien hoe effectief intimidatie is als proteststrategie. Daarmee zitten we inderdaad volledig op de verkeerde weg, maar dat is niet de A12.
Job Hoevenaars, Breda
Zo’n 250 bekende Nederlanders hebben Joost Klein in een open brief opgeroepen het Songfestival te boycotten. Ze zijn tegen Israëls oorlogsagressie en pro-Palestijns, zoals veel Nederlanders en ik ook. Maar horen zij niet dat juist Kleins lied over Europa en zijn papa verbinding en vreugde losmaakt en tegengif is tegen onverdraagzaamheid en verdriet? Laat de ‘harlekijn’ licht en vrolijkheid in de harten van mensen brengen, dat is broodnodig in tijden van oorlog.
Brievenschrijvers als Najib Amhali en Ramsey Nasr zijn terecht radeloos over de oorlog, maar redeloos tegenover een collega-artiest, die als (wees)kind ervan droomde op het Songfestival een ode aan zijn vader te brengen.
Steven Smit, Amsterdam
Misschien toch een heroverweging waard, Joost Klein, na het kijken van de NPO-docu Make love not war over hoe Israël omgaat met Palestijnse gays? En misschien niet alleen Joost, die zijn deelname kan heroverwegen?
Hella Prins, Den Haag
Willem Altena haalt een uitspraak aan die aan Mark Twain wordt toegeschreven: ‘If voting made any difference, they wouldn’t let us do it.’ Een verleidelijke quote, vooral in de huidige tijd, die echter van een complottheorie uitgaat, namelijk dat er een hogere macht is (‘they’) die alle touwtjes in handen heeft en machtiger is dan de democratische instituties.
Naar mijn mening een gevaarlijke gedachte, die we niet in ons bewustzijn moeten laten plaatsnemen.
Sjef Leermakers, Hillegom
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant