Piet Bergers, directeur van de Zoogdiervereniging, is niet tevreden met de manier waarop de Volkskrant het debat over de wolf heeft verslagen. ‘De krant opende met ‘Hoe kunnen mens en wolf samenleven? Experts blijven het antwoord schuldig’. Dit is een foutieve weergave van wat in de Tweede Kamercommissie is besproken. De experts van het wetenschappelijk blok hebben haarfijn uitgelegd wat er kan en waarom en hoe. Ook de kop op pagina 6 en 7 is onjuist: ‘Heftige emoties blijven wolvendebat domineren’, want het ging echt vooral over feiten.’
‘Deze koppen zijn kwalijk’, vervolgt Bergers, ‘want ze doen de inspanningen van velen om de natuur een plek te geven in onze maatschappij geen goed. (...) Andere kranten berichtten wel correct, zoals NRC: ‘Niet verjagen of uitroeien: deskundigen vinden dat Nederlanders met de wolf moeten gaan samenleven’.’
Er zijn tegenwoordig weinig debatten die niet gepolariseerd zijn. Steeds meer discussies ontaarden in een strijd tussen twee kampen van felle voor- en tegenstanders, waarbij de emoties hoog oplopen. Of het nu de oorlog in Gaza is, de wolf of de Transgenderwet: er is steeds minder ruimte voor de rustige uitwisseling van argumenten, gevoelens nemen alle ruimte in.
Wij zien het niet als onze taak om die strijd aan te wakkeren en tegenstellingen te vergroten, maar ook niet om de tegenstellingen te verhullen. In dit geval kon op basis van het Kamerdebat echt geen andere conclusie worden getrokken dan dat experts het niet eens zijn. Dat is wellicht geen leuke boodschap voor liefhebbers van de wolf – iedereen ziet graag dat zijn of haar standpunt het enig juiste is – maar soms, of eigenlijk meestal, bestaat het absolute gelijk niet.
Een zo objectief mogelijke samenvatting van een debat of een situatie wordt door felle voor- en tegenstanders niet als neutraal en objectief ervaren. Ze gaan ervan uit dat hun eigen standpunt de neutrale positie is. Als deze niet als zodanig wordt weerspiegeld, vermoeden ze dat er sprake is van vooringenomenheid.
Verslaggever Pieter Hotse Smit ging deze week op pad met voormalig boswachter André Donker, die het boek Wolf en maatschappij heeft geschreven. ‘Naar eigen zeggen een ‘neutraal’ werk’, schrijft Smit, ‘maar na lezing beklijft toch het gevoel dat we hier van doen hebben met een fan, iemand die voor ‘rewilding’ is en beredeneert dat wolven een warm welkom verdienen.’
Als je de wolf in Nederland wilt redden, wil je liefst dat media zich zo veel mogelijk richten op argumenten in jouw voordeel. Dat is volledig te begrijpen. Maar een krant heeft een andere verantwoordelijkheid: we moeten vooral zorgen dat álle feiten, argumenten en perspectieven op tafel komen en tegen het licht worden gehouden.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns