De makers van de serie Fallout hebben de ziel van de gelijknamige briljante game uitstekend weten te vangen.
Vóór de atoombommen werden afgevuurd en heel Amerika in een radioactieve woestenij veranderde, was de opportunistische mutant-premiejager Cooper (Walton Goggins) acteur in ouderwetse rechttoe-rechtaanwesterns, gespecialiseerd in de ouderwetse rechtschapen cowboy. In de serie Fallout, gebaseerd op de gelijknamige, briljante videogamereeks, geven de incidentele flashbacks naar Coopers pre-apocalyptische acteursleven een haarscherp beeld van het moreel grijze gebied waarin deze onbeschaamd pulperige parabel over hebzucht, groepsvorming en overlevingsdrang zich afspeelt.
Veelzeggend is de terugblik in het begin van aflevering 3. Cooper raakt in discussie met zijn regisseur, die graag zou zien dat de acteur het kwaad in zijn personage toelaat door een overmeesterde tegenstander dood te schieten. Cooper heeft daar moeite mee: op het doek is hij nou eenmaal de doorsneegoeierik.
Over de auteur
Berend Jan Bockting schrijft voor de Volkskrant over films, series en populaire cultuur.
De dialoog raakt op een mooie manier aan het dna van Fallout: vanaf het eerste spel (1997) is dit altijd een wereld geweest waarin clichématig zwart en wit niet bestaan, destijds in de videogamewereld een aardige noviteit. De speler lost situaties op met een veelzijdig palet aan keuzes, maar de zogenaamd goede keuze bestaat in dit universum eigenlijk niet: altijd is er wel iemand die negatieve gevolgen van je handelen ondervindt. De meest onvergetelijke spelersmissies waren niet vrij van controverse: maak je de nooit gedetoneerde atoombom in het centrum van een dorpje in Fallout 3 (2008) onschadelijk of laat je de hele rambam de lucht in vliegen?
De makers van de serie (onder wie Jonathan Nolan van Westworld als toonzettend regisseur van de eerste drie afleveringen) hebben de ziel van de game Fallout uitstekend gevangen. Vooral met het retrofuturistische decor schieten ze raak: een alternatieve, technologisch hoogwaardige versie van de jaren vijftig waarin de tijd na de apocalyps logischerwijs is stil blijven staan.
De uiteenlopende facties in het bronmateriaal, bij wie de speler zich wel of niet kon aansluiten, krijgen in de serie een gezicht. Lucy (Ella Purnell) is geboren in een stralingsvrije kluis diep onder de grond, waar de superrijken destijds een plekje konden reserveren om de apocalyps te overleven. Haar opgewekte, gestructureerde leven wordt overhoopgehaald als haar vader wordt ontvoerd en Lucy zich bewust wordt van haar wereldvreemde bestaan. Bovengronds volgen we onder meer Maximus (Aaron Moten), die de bommen overleefde door zich te verstoppen in een koelkast (!) en werd gered door de in technologisch hoogwaardige gevechtspakken uitgedoste strijders van The Brotherhood of Steel, een groepering met latent fascistische trekjes.
Fallout pendelt soepel tussen de verschillende verhaallijnen en wisselt daarbij even moeiteloos van toon en sfeer. Hier gaan uitzichtloze dwaaltochten over drooggekookte zeebodems, gevechten met volwaardige B-filmmonsters, mallotige slapstick en serieuze analyses over het grimmigste gezicht van het kapitalisme hand in hand.
★★★★☆
Fantasy/sciencefiction
Acht afleveringen van Geneva Robertson-Dworet en Graham Wagner, gebaseerd op de Fallout-videogamereeks. Met Ella Purnell, Aaron Moten, Walton Goggins.
Te zien op Amazon Prime Video
Op volkskrant.nl/series vind je al onze serie-recensies, handig doorzoekbaar op genre, aanbieder en aantal sterren.
Volg alles over series van de Volkskrant nu ook op WhatsApp. Klik hier om je aan te melden.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant