Wat zijn dit voor vragen? Zeven dilemma’s voor Drukwerk-zanger Harry Slinger (74). Zijn verhaal is door Edwin Gitsels opgetekend in de biografie Je loog tegen mij, die op 15 april verschijnt. ‘Jezus man, wat is er veel gebeurd.’
Zingen of praten? (1)
‘Het gaat me allebei goed af, maar de zingende Slinger is meer open dan de pratende Slinger. Op het podium kom ik het meest tot mijn recht. Op de lagere school vonden ze al dat ik te veel lulde. Dat doe ik tijdens optredens ook, de band heeft er weleens problemen mee. Het kwam me in de gesprekken met Edwin Gitsels goed van pas. Ik lul wel.
‘Edwin heeft nog in Drukwerk gespeeld. Begin jaren tachtig solliciteerde hij op een advertentie waarin een bekende band vroeg om een toetsenist. We namen hem aan zonder dat we hem hadden horen spelen. Die gozer kan het vast wel, dachten we, anders zou hij zich niet hebben aangemeld. Later ging hij de tv-wereld in en nu schrijft hij boeken over bekende Nederlanders.
‘Zullen we een boek over jou maken, vroeg hij. Ja, leuk, zei ik. Er is veel te vertellen. Ik zeg altijd dat ik 120 word, maar dat doe ik vooral omdat ik vanaf mijn 35ste voor twee leef. Dus als je het uitrekent, ben ik al bijna zover. Je loog tegen mij heet het boek, naar een van onze grootste hits.
‘Ik vind het vooral leuk dat ik hiermee iets nalaat aan mijn kleindochter. Als ze het ooit leest, zal ze ontdekken dat ik vaak een aardige man ben, en af en toe een klerelijer. De gesprekken met Edwin waren een confrontatie met mijn eigen verleden. Jezus man, wat is er veel gebeurd. Maar spijt, nee, spijt heb ik nergens van.’
Johnny Jordaan of Willy Alberti?
‘Jordanezen, net zoals ik. Het waren twee stemmen uit mijn jeugd. Ze verschillen duidelijk van elkaar. In Kerst in de Jordaan mocht ik Willy Alberti spelen. Dat was heel bijzonder hoor. Ik was al fan, maar toen ben ik me in die man gaan verdiepen. Die stem! De tenore Napolitano! In de Jordaan waren ze gek op die Italiaanse nummers. Mijn vader bijvoorbeeld was enorm fan van Beniamino Gigli en Mario del Monaco.
‘Ik heb ook een warm hart voor Johnny Jordaan, maar met zijn klasse steeg Willy Alberti boven de Jordaan uit. Johnny Jordaan heb ik ook een keer gespeeld, in De zwarte meteoor, een film naar een boek van Tom Egbers. Het was een rolletje van niks, het stelde geen reet voor, maar ik speelde toch maar mooi in een film.’
Drukwerk I of Drukwerk II?
‘Drukwerk II. Want we hebben momenteel groot succes met de band en ik speel samen met mijn zoon Bram. Ik heb in Drukwerk altijd met iedereen leuk samengespeeld, ook met de mannen die de band later met rottigheid verlieten, maar op de bühne staan met je eigen zoon, dat is het summum.
‘Hij is veel muzikaler dan ik. Op het podium voel ik dat we een bijzondere band hebben. Dat we elkaar begrijpen. Je gaat daardoor nog meer van elkaar houden. Ook in dat opzicht is muziek een communicatiemiddel. Eigenlijk zou de hele wereld muziek moeten maken, in plaats van oorlog.
‘We spelen veel oude nummers, maar ook nieuw werk. Ik begrijp niet waarom Drukwerk nu plotseling weer zo populair is. Het loopt uit de hand, dit jaar komen we dik boven de honderd concerten uit, ook in popzalen die vroeger zeiden dat Drukwerk niet in hun programmering paste. Het schijnt dat het met TikTok te maken heeft, en met Instagram en weet ik veel wat meer. Daar heb ik goddank geen verstand van.
‘Overal trekken we volle zalen, met grijze opa’s en oma’s, maar ook met jongeren. Met onze teksten staan we dicht bij de mensen. Het gebeurt regelmatig dat jongeren vragen om het nummer Laat de rijken de crisis betalen. Er is nog hoop, denk ik dan. We zijn in Nederland gelukkig niet allemaal rechts geworden.’
Laat de rijken de crisis betalen of Beatrix, Beatrix met je bolle harses op een riks?
‘Dat zijn nummers uit de oertijd van Drukwerk. We waren in de jaren tachtig een soort actiegroep en traden onder andere op voor krakers. Dat nummer over Beatrix hadden we misschien niet moeten maken, want ze kon zich niet verdedigen. Ik ben geen aanhanger van het koningshuis geworden hoor, begrijp me goed, maar ik zou het leuk vinden om een keer met Willem-Alexander in een kroeg te hangen. En met zijn mooie vrouw ook.
‘Als ik één nummer met hart en ziel speel, is het Laat de rijken de crisis betalen. Het is een godgeklaagd schandaal dat we in Nederland voedselbanken nodig hebben, terwijl veel mensen krankzinnig rijk zijn. Wat moeten die lui met zo veel geld? Ik ben blij dat ik geen kapitalist bent.
‘Onze oude liedjes zijn actueel, gek genoeg. Er gaat in Nederland weer bezuinigd worden, en wie treft dat het hardst? De mensen die nu al van de voedselbank afhankelijk zijn. We hebben een nummer dat Bezuinigen heet, het staat bij de band hoog op de ranglijst om weer in het repertoire op te nemen. Begint te zingen: ‘Bezuinigen/ Bezuinigen/ Geen werk meer/ De schulden/ De belasting/ Het stijgt weer/ Democratie, wat doe je nou?/ Democratie, zie je dat het zo niet langer gaat?’
Ik verveel me zo (in Amsterdam-Noord) of Je loog tegen mij?
‘Zelfs toen Drukwerk nog in buurthuizen en cafés speelde, wist ik al dat het wat zou gaan worden met ons. Een betere leerschool was er niet. Ik zeg het ook altijd tegen jonge muzikanten: begin gewoon in de kroeg. Meters maken.
‘Ik verveel me zo was onze doorbraak. We hadden vijfhonderd singletjes laten maken in België en die zijn we gaan verkopen in de buurthuizen in Amsterdam-Noord. We stuurden de plaatjes op naar radiostations en Alfred Lagarde, Will Luikinga en Frits Spits pikten het op. En toen ging het lopen.
‘Het was een protestliedje. Ik werkte als jongerenwerker in Amsterdam-Noord en we hadden een actielied nodig. Er was daar niks te doen voor jongeren. Het is nu niet veel beter. Zinnen uit de tekst staat nog steeds op muren in Noord. En 45 jaar later blèren jongeren in het hele land de tekst mee. Hoe kan dat nou?’
Zingen of praten? (2)
‘Ik ben gevraagd om hier in de Grote Kerk in Westzaan een lezing te houden op 4 mei. Dat vind ik heel spannend. Ik heb ooit het liedje Gaat het ooit voorbij geschreven, over de Holocaust. Datzelfde antisemitisme en racisme steekt nu weer de kop op. Op 4 mei herdenken we de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog, maar ik ga iets zeggen over de mensen die nu leven en er met z’n allen weer een klerezooi van maken. De doden haal je niet terug, we kunnen het beter over het heden hebben.
‘Ze hebben me gevraagd omdat ik een, eh, BN’er ben, denk ik. En vanwege mijn verleden ook, misschien. Mijn vader heeft in de oorlog in het concentratiekamp in Vught gezeten. Ik was pas 17 toen hij overleed. Hij was gesloopt teruggekomen uit Vught, psychisch en fysiek. Daar hebben we thuis allemaal een tik van meegekregen.
‘Ik was een nakomertje, ik ben ook naar hem vernoemd. Na zijn overlijden dacht ik dat ik zijn leven voort moest zetten, dat ik zijn vervanger was. Dat kon ik natuurlijk niet, ik was veel te jong. Uiteindelijk ben ik ervoor in therapie gegaan, dat heeft me enorm geholpen.’
Petje op of petje af?
‘In 1986 hebben we met Drukwerk een theatertour gedaan, Petje af voor Sonneveld. Dat ging over Wim Sonneveld. Maar als je het over Drukwerk hebt, is het petje op. Op het podium draag ik altijd een rood petje. Het is begonnen in de Spijker op z’n kop show, een programma voor schooltelevisie. In de studio in Almere deed de verwarming het niet, het was er steenkoud. Toen heb ik gevraagd of ik mijn petje op mocht houden.
‘Ik woonde op een woonboot en ik droeg een zwart schipperspetje. Marijke, mijn vrouw, ontkent het, maar volgens mij was zij het die zei dat ik met dat zwarte petje op een Duitser leek. En dat wilde ik niet, op een Duitser lijken. Bij De Bijenkorf heb ik later een rood petje gekocht. Meneer, zei de verkoopster, dit zijn petjes voor dames. Dat maakte me niet uit. Ik heb het origineel nog steeds.’
‘We verkopen ze, die petjes, en veel ook. Hier, een filmpje van een optreden op een festival in Boskoop. Zie je al die mensen met die petjes? Geinig toch?’
Edwin Gitsels: Je loog tegen mij – Harry Slinger, de biografie. Uitgeverij Dit is je leven; 360 pagina’s, € 24,95.
1949 Op 10 augustus geboren in Amsterdam
1967 Drummer en zanger van The Hot Papatoes Swingers
1976 Drukwerk, met Ton Coster (gitaar), Joop May (toetsen) en Hans Witteveen (basgitaar)
1979 Eerste hitje: Ik verveel me zo (in Amsterdam-Noord)
1981 Je loog tegen mij
1982 Schijn ’n lichtje op mij
1986 Theatertour Petje af voor Sonneveld
1986-2010 Rollen in onder meer Flodder, In de Vlaamsche pot, De zwarte meteoor en Spangas
1990 Einde Drukwerk
1992 Eerste soloalbum: Uit stilte geboren
2012 Doorstart Drukwerk, met onder anderen zoon Bram
2018 Andreaspenning gemeente Amsterdam voor 25 jaar muzikale bijdragen aan intocht Sinterklaas
2024 Biografie Je loog tegen mij van Edwin Gitsels
Harry Slinger is getrouwd, heeft drie kinderen en een kleindochter en woont in Westzaan.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant