Kort nadat de onverzoenlijke versie van Geert Wilders had getwitterd ‘nul concessies’ te willen doen op het gebied van asiel ging zijn redelijke alter ego weer eens op audiëntie bij de informateurs. ‘Mijn tweets zijn mijn tweets’, zei hij vooraf tegen de pers. ‘Maar laat ik het nou niet herhalen vlak voordat ik hier constructief naar binnen ga.’
Het lijkt alsof Wilders zijn tweets beschouwt als een gegeven waar hij zelf niets over te zeggen heeft, een geest die op gezette tijden over hem vaardig wordt.
Maar zo is het natuurlijk niet. Sommige mensen willen graag twee hondjes zijn, zodat ze samen kunnen spelen. Een invoelbaar verlangen, dat bij mijn weten nog nooit is ingelost. Wat kennelijk wel kan, als je tenminste Geert Wilders bent, is twee politici zijn, zodat je met je formatiepartners en de kiezer kunt spelen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns