De lezersbrieven, over de onduidelijke kosten van warmtenetten, het wetsvoorstel van ChristenUnie voor suïcidepreventie, het proces tegen Coöperatie Laatste Wil, de vraag of vrouwen even crimineel zijn als mannen, de Heineken-miljarden en de razzia van Rotterdam.
Na Vattenfall trekt nu ook Eneco zich terug uit de aanleg van een warmtenet. Ze zijn bang dat wetgeving er voor gaat zorgen dat ze hun investeringen niet meer terug kunnen verdienen. Zelf ben ik al ruim 25 jaar aangesloten op het warmtenet en heb dus de prijsontwikkeling van zeer nabij meegemaakt.
Diverse malen heb ik ook bij instanties als ACM en het ministerie gevraagd om inzicht te krijgen in de prijsopbouw, zonder resultaat. Uit concurrentieoverwegingen wensen energiemaatschappijen ook geen inzicht te geven. Nu ze zich terugtrekken, krijg ik sterk de indruk dat ze bang zijn om hun volstrekt ondoorzichtige verdienmodel te verliezen. Mijn oproep aan de ACM is dan ook: gedraag je als een echte toezichthouder en verschaf duidelijkheid.
Edwin Wijnbergen, Den Haag
Het is een mooi streven van Mirjam Bikker (CU) om zelfdoding-uit-wanhoop middels beter uitgedacht beleid te voorkomen. Maar over de andere kant van de medaille, namelijk zelfdoding door mensen die hun leven weloverwogen willen beëindigen, zoals ooit Annie M.G. Schmidt en recentelijk het echtpaar Van Agt, hoor ik haar niet. Daarbij weet niet iedereen hoe op een humane manier te sterven, dus rest velen een ‘afschuwelijke dood’ in eenzaamheid, omdat aanwezigheid bij een suïcide strafbaar is. Een mens zou er wanhopig van worden.
Mariska Jansen, Harlingen
Je doet iets goeds voor je medemens en je wordt prima gecontroleerd en goed verzorgd als je bloed doneert. Dat waren ook mijn overwegingen toen ik het ging doen. Maar ik heb besloten er weer mee op te houden toen ik las hoeveel de bestuurders van Sanquin betaald krijgen. Veel meer dan een minister mág van de wet, dat klopt, maar voelt hierbij toch wrang.
Niek van Dijk, Amsterdam
Het OM vervolgt enkele (seniore) leden van de Coöperatie Laatste Wil op grond van de verdenking van deelname aan een criminele organisatie, wegens het verspreiden van het middel X dat voor actieve levensbeëindiging gebruikt kan worden. Los van het uiteindelijke oordeel van de rechter: je kunt hen niet verdenken van grof winstbejag of het doel willekeurige mensen bewust om zeep te helpen.
Als de hoogste baas van het OM, Rinus Otte, klaar is met deze zaak, kan hij zijn aandacht eindelijk eens richten op een andere club, die je in ieder geval als criminele organisatie kunt betitelen. De duizenden leden hiervan produceren en verkopen louter uit winstbejag iets dat bij gebruik miljoenen mensen verslaafd en ernstig ziek maakt, zodanig dat alleen al in Nederland jaarlijks bijna 20 duizend mensen eraan overlijden.
De staat profiteert mee, verbiedt het product niet en is als zodanig onderdeel van die organisatie. Het product kennen we onder de naam ‘tabak’. Kom op, Rinus, zet daar je tanden eens in. Of ben je bang voor het leger aan topadvocaten dat zal worden ingevlogen door die organisatie?
Tiemen van der Worp, Bilthoven
Uitgebreid in de krant van dinsdag: het proces rondom Middel X. Ik ben een van de vele leden van Coöperatie Laatste Wil. Ik heb jaren gehoopt op legalisering van de pil van Drion. Ik vrees dat, juist door de ontkenning van de politiek, er voorlopig geen voortgang zal zijn op het gebied van wetgeving. Ik heb het middel in huis en dat geeft me rust. Voor mij hoeft er geen plek in een verpleeghuis te worden gereserveerd, want die zijn toch al niet voor de grijze golf waartoe ik behoor. Dit proces is een ware heksenjacht.
Lea van Someren, Utrecht
Maarten Kools beweert dat er genoeg vrouwengevangenissen vol zitten (‘En die zitten daar niet helemaal onschuldig’). Er zijn volgens hem ook genoeg staalharde vrouwen in het bedrijfsleven. Dat is een mening, zou ik zeggen. Feit is dat er 28.400 mannen en 1.930 vrouwen in de gevangenis zaten in 2022 (bron: CBS). De instroom vrouwen in 2022 was 6,3 procent, die van mannen 93,7 procent (bron: DJI). Vrouwen zitten over het algemeen korter dan 3 maanden in de gevangenis. En over staalharde vrouwen in het bedrijfsleven zou ik zonder cijfers geen uitspraak durven doen.
Alexandra Blaes, Zaaandam
Charlene de Carvalho-Heineken kan met een pennestreek de cowboys van de Zuidas opdracht geven om alsnog, zonder omwegen, in Nederland belasting te betalen. De kosten van een biertje tegen het gevoel van uitzichtloosheid kunnen zo, via een andere omweg, aangewend worden om onze allerarmste medemensen te ondersteunen.
Lisa Vos, Harlingen
In het artikel ‘Ze werden als lafaards gezien’ komt de razzia van Rotterdam ter sprake. Mijn vader was een van de ongeveer 52 duizend mannen die zijn opgepakt. Van die duizenden mannen hadden 500 een fiets, waaronder mijn vader. Achteraf is dat zijn redding geweest. De anderen werden allemaal afgevoerd, veelal naar Duitsland. De zoon van onze bovenburen kwam daar om bij een bombardement.
De fietsers gingen, uiteraard op de fiets, naar kamp Waterloo bij Amersfoort waar ze moesten werken aan de Grebbelinie. Met mijn vader waren ook drie knechten van een brandstoffenhandelaar opgepakt. Die legde zich er niet bij neer en besloot zijn knechten te bevrijden. Hij ging met een open vrachtauto elke dag wat dichter bij de mannen staan die in het bos aan het werk waren.
Mijn vader wist van niets, maar op een dag zei een van de knechten: ‘Van der Mark, we gaan vluchten, ga je mee?’ Met zijn vieren renden ze naar de vrachtauto en kropen onder de zakken met brandstof. De chauffeur ging ervandoor en het is gelukt.
Mijn vader ging eerst terug naar Rotterdam, maar hij werd gezocht en dook onder in Friesland, waar hij nog bijna in handen viel van de ‘bloedhonden’, de SS’ers Huiskens en Van Leur. Ook dat ging op het nippertje goed.
Omdat mijn ouders in Rotterdam woonden en de rest van de familie in Friesland, zijn er tijdens de oorlog veel brieven heen en weer gestuurd met uitgebreide beschrijvingen van onder meer het bombardement en de razzia. Binnenkort gaan ze naar het Stadsarchief in Rotterdam.
Aly van der Mark, Leeuwarden
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant