De lezersbrieven, over woningbouw op golfterreinen, bangalijsten, het verschil tussen ‘orthodox’ en ‘fundamentalistisch’, de nuance in een gevoelig debat, belastingontwijking en een kans om het populisme te kanaliseren.
In verband met de woningnood maakte M. van Leeuwen uit Heemstede bezwaar tegen ‘grote jongens’ die campings opkopen en die volbouwen met recreatiebungalows om ze vervolgens hooguit zes maanden per jaar te gebruiken. Ik wijs er op dat er ook stukken grond beschikbaar zouden kunnen komen door het aantal golfterreinen drastisch in te perken. Steeds als ik zo’n terrein passeer, zie ik daar hooguit vijf of tien personen wat heen en weer wandelen.
Het zijn in ieder geval geen mensen met een kleinere portemonnee en die soms wel tien jaar moeten wachten op een fatsoenlijke woning. Hier valt dus wellicht nog heel wat recht te trekken en tegelijkertijd een deel van de problematiek aan te pakken, door op die plaatsen woningen te gaan bouwen.
Bert Aanstoot, Utrecht
De reactie van de rector magnificus en de bestuursvoorzitter van Universiteit Utrecht en Hogeschool Utrecht is een mooi staaltje van het eigen paadje schoon houden en je verschuilen achter een ongrijpbaar juridisch verhaal. ‘Wat onze studenten uitvreten buiten ons zicht, geeft ons geen handvatten om uitsluiting van ons curriculum te bewerkstelligen’, daar komt het op neer.
Dus de student die zich in zijn vrije tijd verlustigt aan het nazisme of aan minderjarigen is ook van harte welkom? Óf zijn dat soort handelingen een stapje te ver? In dat laatste geval geef ik beide bestuurders het advies eens te gaan praten met de slachtoffers van de bangalijsten.
Fred van der Heijde, Heemstede
Als aanvulling op de straffen die de bestuurders van de Universiteit Utrecht en Hogeschool Utrecht gaan opleggen aan de daders achter de bangalijsten, hierbij mijn voorstel: alle aangeklaagde daders (schrijvers en verspreiders) van deze lijsten moeten ieder slachtoffer dat op deze lijst staat een schadevergoeding van 5.000 euro betalen. Dat biedt misschien ook de slachtoffers nog enig soelaas.
Frans van der Linde, Kapelle
Briefschrijver Martijn Bakker vraagt zich ‘al tijden’ af waarom joodse dogmatici ‘orthodoxen’ worden genoemd en islamitische dogmatici ‘fundamentalisten’.
Dat treft! Ik vraag me al tijden af waarom er wel sprake is van Joodse humor en niet van islamitische humor. Waarschijnlijk is de ene cultuur wat verbaler en de andere cultuur wat doeneriger.
Het concrete antwoord op de vraag van Bakker lag op 2 november 2004 in de Amsterdamse Linnaeusstraat: kapotgeschoten, zijn keel met een vleesmes doorgesneden en met datzelfde mes in zijn borst gestoken. Theo van Gogh heeft gruwelijke grappen gemaakt, over zowel Joodse als over islamitische mensen.
Maar hij is, en dat geldt voor al zijn door godsdienstig geweld omgebrachte schrijvende en spotprent tekenende collega’s, niet afgeslacht door een orthodox iemand, maar door een fundamentalist.
Theun Smits, Amsterdam
Elma Drayer bekritiseert in haar column haar medecolumniste Asha ten Broeke vanwege haar begrip voor recente acties van pro-Palestijnse activisten in Nederland (O&D, 5/4).Behalve hun verschil van mening (Drayer pro-Israël en Ten Broeke pro-Palestijns) is er ook een overeenkomst: hun eenzijdigheid. De ‘andere partij’ wordt namelijk bij beiden nauwelijks genoemd.
De realiteit is echter dat beide bevolkingsgroepen in hetzelfde gebied wonen en dat zullen blijven doen. En dat een deel van deze groepen de andere groep met geweld het recht betwist in dat gebied te leven. Het conflict is hierdoor onoplosbaar, tenzij (door interne en externe druk) in beide kampen het bestaansrecht van beide wordt erkend.
Pas na deze erkenning kan er aan praktische oplossingen worden gewerkt. Ik verwijs daarvoor naar een derde columniste in deze krant: Ibtihal Jadib. In haar column van 20 maart legt zij prachtig uit dat er tot nu toe een fatale keten van beurtelings dader en slachtofferschap is geweest (die naar mijn mening steeds meer escaleert) en dat een oplossing alleen mogelijk is door bovengenoemde realiteit te erkennen.
Partij kiezen voor de een zal door de ander als vijandig worden ervaren en een oplossing moeilijker maken. Begrip voor beide partijen, maar ook kritiek op hen vanwege hun onvermogen tot een oplossing te komen, lijkt mij een vruchtbaarder weg.
Hans Vermeij, Nijmegen
Geen belasting betalen? Oké, dan ook geen Heineken meer drinken. Want anders sponsor je belastingontwijking.
Willy van de Ven, Eersel
Voor diegenen die zich grote zorgen maken over de deelname van de PVV aan een toekomstig kabinet zou de huidige formatie uiteindelijk wel eens een blessing in disguise kunnen zijn. Want de scherpe kantjes van de PVV gaan er in een rap tempo af.
Waren het verbod op moskee en koran al eerder in de ijskast gezet, nu is het streven naar een Nexit ook van de baan. Geert Wilders schuift daardoor steeds dichter op naar de andere drie formerende partijen. De kans op een succesvolle formatie neemt daarmee met de week toe.
En dat zou vanuit links perspectief wel eens een beter scenario kunnen zijn dan gedacht. Want wat is het alternatief als de formatie voortijdig ontspoort? Wilders zal in de oppositie dan wel in een nieuwe verkiezingsstrijd geen water meer bij de wijn doen en de PVV eerder radicaler maken dan ‘milders’.
Dit is dé kans om het groeiende rechts-radicale populisme te kanaliseren en de maatschappelijke onvrede te temperen. Het beperken van migratie wordt door een ruime meerderheid van de Nederlanders gewenst. Laat die opdracht dan over aan een kabinet dat een streng doch rechtvaardig beleid voorstaat in plaats van een toekomstig veel radicaler Wilders 1. De tikkende tijdbom van de PVV zal vakkundig zijn ontmanteld.
Mocht de formatie echter mislukken en er toch over links een kabinet wordt gevormd, dan zal de maatschappelijke onvrede verder toenemen en is een populistische revolte onder aanvoering van Wilders alsnog een realistisch scenario.
Ronald Kampherbeek, politicoloog, Wezep
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant