Dat Geert Wilders asielzoekers kwalificeert als bezettingsmacht is niet nieuw. Wel dat hij dit nu doet als leider van de grootste politieke partij, die onderhandelt met andere rechtse partijen over een nieuw kabinet.
Afgelopen vrijdag twitterde Geert Wilders op X dat hij de groeiende asielstroom niet meer kan aanzien en ‘steeds meer dorpen en steden bezet gebied lijken’. Deze uitspraak, die nieuwe zuurstof geeft aan het racistische omvolkingsdenken, hoeft niet te verbazen. Al in september 2008 beweerde Wilders bij de Algemene Beschouwingen dat Marokkanen helemaal niet willen integreren, maar Nederland zouden koloniseren met als doel de autochtone bevolking te onderwerpen aan hun islamitische cultuur.
Nieuw is dat hij deze post in 2024 doet uitgaan als leider van de grootste politieke partij, die onderhandelt met andere rechtse partijen over een nieuw kabinet. Werd hij er in 2008 nog om verguisd, nu zijn dit soort haatzaaiende uitspraken welhaast mainstream geworden en is van de beoogde coalitiepartners Pieter Omtzigt de enige die reageert. Niet dat hij geschokt is, maar hij meldt dat hij deze boodschap ‘niet zou retweeten’.
Over de auteur
Leo Lucassen is directeur van het Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis en hoogleraar aan de Universiteit Leiden.
Dit is een ingezonden bijdrage, die niet noodzakelijkerwijs het standpunt van de Volkskrant reflecteert. Lees hier meer over ons beleid aangaande opiniestukken.
Eerdere bijdragen in deze discussie vindt u onder aan dit artikel.
Blijkbaar zijn we vergeten dat het afschilderen van immigranten als een bezettingsleger die hun cultuur willen opleggen aan de onze de kern was van Anders Breiviks 1.518 pagina’s tellende Manifesto 2083, dat hij online zette nadat hij in juli 2011 77 jeugdleden van de Noorse sociaal-democratische partij had vermoord omdat hij ze verantwoordelijk hield voor de multiculturele samenleving.
In zijn manifest noemt hij Wilders maar liefst twintig keer (tegen toenmalig lijsttrekker van de Franse rechts-nationalistische politieke partij Front National, Jean-Marie Le Pen, slechts één keer) als een van de weinige politici in Europa die dit existentiële gevaar onderkent. En hij citeert uitvoerig uit Wilders’ tirade in de Tweede Kamer in 2008 tegen Marokkanen.
Dat dit soort omvolkingsdenken verre van onschuldig is, heeft het bloedbad dat Breivik aanrichtte laten zien, maar ook de veertien aanslagen die sindsdien zijn gepleegd in onder meer het Nieuw-Zeelandse Christchurch (2019), het Duitse Hanau (2019) en het Amerikaanse Buffalo (2022), met in totaal 138 doden. Doelwit waren daarbij niet alleen (moslim)migranten, maar vooral ook Joden, zwarte Amerikanen en andere minderheden.
Nu neem ik onmiddellijk aan dat rechts-radicale politici als Wilders (en Kamervoorzitter Martin Bosma) dit soort terrorisme evenzeer verafschuwen als het overgrote deel van de bevolking, maar dat neemt niet weg dat de giftige beelden intussen wel hun weg vinden naar lieden die de daad bij het woord voegen. Geradicaliseerde xenofoben en racisten die de alarmistische ‘vijf voor twaalf’-waarschuwing die besloten ligt in het bericht van Wilders en Breiviks Manifesto serieus nemen, zien hun daden namelijk als een ultieme poging om het naderende onheil af te wenden.
Het idee dat immigranten die religieus of etnisch afwijken van de mainstream een gevaar vormen voor ontvangende samenlevingen kent overigens een lange geschiedenis. Zo fulmineerden protestantse Amerikanen in de jaren 1830 al tegen katholieke Ieren, die zij als vijandelijke soldaten beschouwden die de Amerikaanse democratie en vrijheid te gronde zouden richten.
Omstreeks 1900 had inmiddels een racistisch idee ingang gevonden en beschouwden toonaangevende politici, onder wie president Theodore Roosevelt, Europese immigranten uit Zuid- en Oost-Europa als raciaal inferieur aan het ‘Nordic’ ras, met wortels in Noord-West Europa. Als er geen halt zou worden toegeroepen aan de immigratie van Italianen, Slavische volkeren en Joden, dan zou Amerika raciaal zelfmoord plegen.
Het waren dit soort ideeën die de basis zouden vormen van de zeer restrictieve immigratiewetten die na de Eerste Wereldoorlog in werking traden. Maar ook ideeën die, in Duitse vertaling, een inspiratiebron vormden voor Adolf Hitler en andere nazi’s die zich in de jaren twintig warm liepen voor de staatsgreep in 1933.
Een cruciaal element in al deze omvolkingsideeën is dat die immigratie achter de schermen bewust wordt georganiseerd door elites die erop uit zijn de samenlevingen van immigratielanden te vernietigen. In de Verenigde Staten varieerde dat van de Paus en het Vaticaan bij de Ieren tot grote werkgevers en kapitalisten ten tijde van de massamigratie voor de Eerste Wereldoorlog.
Aan het einde van de vorige eeuw stak het samenzweerderige omvolkingsdenken opnieuw de kop op, toen Franse elites ervan werden beschuldigd dat ze het in het geheim op aan akkoordje hadden gegooid met oliesjeiks. Met als deal dat die laatsten onbeperkt olie zouden leveren, maar dat Frankrijk zijn grenzen zou openstellen voor moslims.
Het zijn dit soort publicaties van auteurs als Bat Ye’or (Eurabia) en Bruce Bawer (While Europe slept) die door extreemrechtse politici als bewijs worden opgevoerd dat Europa doelbewust door moslims onder de voet wordt gelopen. Maar ook dat ‘de Joden’, denk aan Soros, in het geheim doelbewust de vluchtelingencrisis van 2015 zouden hebben veroorzaakt.
Het wordt dan ook hoog tijd dat politici zich openlijk uitspreken tegen dit soort ideeën en het niet laten bij het ‘niet retweeten’ van deze haatzaaiende ideologie.
Wilt u reageren? Stuur dan een opiniebijdrage (max 700 woorden) naar opinie@volkskrant.nl of een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant