De lezers over de schade die dieren ondervinden van boeren, hoe troosteloos schraal de ‘elite’ is, een oproep aan de Joden van Nederland en het Palestijns-Israëlische probleem duidelijk gemaakt in twee columns in de krant.
Wat is dat toch altijd dat mensen denken dat vrouwen beter dan mannen zouden zijn op leidinggevende posities als het gaat om invoelen of empathie, of dat vrouwen wel een hogere moraal zouden bezitten?
Er zijn genoeg vrouwengevangenissen die vol zitten (en die zitten daar niet allemaal onschuldig), er zijn genoeg staalharde vrouwen in het bedrijfsleven die ook zonder het knipperen van hun ogen duizend mensen wegsaneren, en ja, er zijn vrouwen van dictators die nog meer gevreesd werden dan hun man als het gaat om gruwelijk gedrag jegens anderen. Dat mannen meer op leidinggevende functies zitten is ook maar cultureel bepaald.
Wat we nodig hebben op deze plekken zijn ‘mensen’ met een empathische instelling, het maakt namelijk niet uit of je vrouw, man, wit, zwart, gehandicapt, hetero of homoseksueel bent. We moeten ophouden met het steeds verder denken in hokjes. We hebben met z’n allen op deze wereld meer gemeen met elkaar dan dat we verschillen van elkaar.
Maarten Kools, Amsterdam
Bij het artikel over het wolvendebat staat een statistiekje met dieren die de meeste schade aanrichten voor boeren. Ik ben benieuwd naar een soortgelijk schema met dieren die de meeste schade ondervinden van boeren. Ongetwijfeld minder makkelijk in euro’s uit te drukken, maar die aantallen dieren(soorten) doen ons vast nog meer duizelen.
Maria Ruygrok, Slochteren
Het ontduiken van dividendbelasting via wat black-box Zuidas constructies leidt tot een belastingderving voor de Staat der Nederlanden van ongeveer 30 miljoen euro.
Anders gezegd, Charlene de Carvalho-Heineken kan dit bedrag blij opplussen bij haar vermogen van (geschat) 16 miljard. Dat is maar liefst 2 promille extra! De vlag kan uit in huize De Carvalho-Heineken.
Even kijken. Ik heb 20 duizend euro spaargeld, hoe blij zou ik zijn met 2 promille extra? Ik heb dan 20.040 euro als vermogen. Het geeft wel aan hoe troosteloos schraal en schraperig en schrieperig de ‘elite’ eigenlijk is.
Jan de Jong, Zwolle
Beste joden van Nederland, blijf zichtbaar. De ander onzichtbaar maken is erg, onszelf verstoppen is eindeloos veel erger. Keppels verstoppen, tralies aanbrengen of koffers klaarzetten brengt geen veiligheid. Wel - zeg ik net zo goed bij belaagde moskeeën als bij bekladde synagogen – blijven melden, contact aangaan met de omgeving, daders opsporen en bestraffen bij strafbare feiten en eventueel uitnodigen met ouders, stevig gesprek en gelegenheid bieden voor excuses.
Doe als Luuc Smit, de voorzanger in Middelburg die vertelde hoe hij de bekladder uitnodigde en de moskee hem benaderde.
En laten wij omstanders doen wat de mannen van Amsterdam-Nieuw West deden, op excursie naar Auschwitz. Wat de jongerenwerkers in Amsterdam- Oud West deden, naar de Potugese Synagoge met Kristallnacht. Doe als de taalscholen en neem de nieuwkomers mee naar het Verzetsmuseum en Anne Frankhuis. Doe als de Arnhemse scholieren die de straten in kaart brengen waar Arnhemse joden ooit woonden.
Reken maar dat ik aandring op Chanoeka in de buitenlucht, ook die in december laatst, met keppel en kaars beklim ik de ladder en ontsteek het licht. Leed is leed, dus wij kunnen elkaar begrijpen. Deel de herdenkingen, leg de kransen. Trap elkaar niet als zondenbokken de verdwijnput in. Til elkaar juist op, dat is de beste beveiliging. Mens zijn, voor minder leven wij niet!
Ahmed Marcouch, burgemeester van Arnhem
Als ik de pro-Palestijnse column lees van Asha ten Broeke, dan erger ik me wild aan het arrogante ‘wij bepalen hier wat deugt en wat niet’ toontje en de steun voor activisten die concerten verstoren van Nederlandse artiesten wegens Israëlische familie. Als ik de pro-Israëlische column lees van Elma Drayer, dan erger ik me wild aan de eenzijdige blik en het achter Israël blijven staan. Blind voor het leed, onrecht en honger dat onschuldige Palestijnse bevolking wordt aangedaan. Zie hier in een notendop het Palestijns-Israëlische probleem en waarom ze er nooit uit gaan komen. Duidelijk gemaakt in twee columns in de Volkskrant.
Karianne Hoenderkamp, Amsterdam
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant