Home

Hoe houd je als Ajax-supporter de moed erin? ‘Uiteindelijk komt het goed. Maar tegen Feyenoord nog niet’

Ajax stapelt crisis op crisis. Zelfs de man die alle crises moest bezweren, algemeen directeur Alex Kroes, lijkt razendsnel ten onder te gaan. En dan wacht zondag Feyenoord. Drie Ajax-supporters die over hun club podcasten aan het woord.

Bademba Barrie (26) is geregeld te gast bij ‘Branie’, podcast van Het Parool en Ajaxshowtime.com. Hij komt uit Almere, studeert journalistiek en werkt voor website ajaxshowtime.com.

‘Misschien heb ik het gejinxt, denk ik wel eens. Toen ik voor het eerst aanschoof in de Branie-podcast vertrok directeur voetbalzaken en grote spin-in-het-web Marc Overmars vanwege grensoverschrijdend gedrag. Ik deed toen een van mijn minder gelukkige uitspraken: ‘Het vertrek van PSV-trainer Schmidt is schadelijker voor PSV dan het vertrek van Overmars voor Ajax’. En moet je nu eens zien… PSV wordt fluitend kampioen, wij zijn stuurloos, reddeloos.

‘Telkens als je denkt dat de gifbeker leeg is, blijkt er nog een extra bodem in te zitten. Mijn telefoon ontplofte dinsdagochtend. Allemaal mensen die me linkjes stuurden met als headline: ‘Directeur Alex Kroes geschorst’. Dit. Meen. Je. Niet. Ik vond Kroes goed overkomen in zijn eerste interviewtje op Ziggo.

‘Ajax heeft enorme behoefte aan duidelijkheid, aan visie, aan leiderschap. Daarom hadden we ons aan Kroes vastgeklampt. Dat een ervaren zakenman al na twee weken vanwege vermoedelijke handel met voorkennis bij het aankopen van Ajax-aandelen geschorst wordt, is bijna letterlijk ongelooflijk.

‘Deze eindeloze crisis maakt me echt boos, geïrriteerd, maar ik probeer ervoor te waken een eindeloze boze tirade af te steken in de podcast. We proberen daarin toch de zon te blijven zien, de nuance te zoeken, vanuit de rede te praten. Maar dat is soms moeilijk, je voelt je toch zoals je je voelt en dat mogen luisteraars ook wel weten.

Over de auteur
Bart Vlietstra schrijft voor de Volkskrant over voetbal. 

‘Vergeet niet: 2,5 jaar geleden wonnen we nog in een paar dagen tijd van Borussia Dortmund met 4-0 en van PSV met 5-0. Nu gaan we met knikkende knieën naar Feyenoord waar we tot voor kort bijna altijd van wonnen, hoe slecht we ook speelden. Er kwam altijd te veel spanning op bij Feyenoord, leek het wel. Daar houd ik me voor zondag aan vast, dat dit weer gebeurt. Maar natuurlijk vrees ik het ergste.

‘De huidige periode is niet het dieptepunt in mijn leven als Ajax-supporter. Daarvoor zijn we te vaak uitgeschakeld door onbeduidende ploegen in Europa. En mijn eerste herinnering aan Ajax is de titelstrijd van 2007 toen we op de laatste speeldag een doelpunt te weinig maakten en PSV kampioen werd. Ik volgde dat via teletekst, we hadden geen Eredivisie Live. Een beetje beteuterd vertelde ik de rest van de familie hoe het was afgelopen.

‘Ik werd daarna steeds fanatieker, maar had me er al bij neergelegd dat de tijd dat Ajax heerste in Europa, zoals in de jaren zeventig en negentig, nooit meer zou terugkomen. Ik had niet durven dromen dat we nog eens op de drempel van de Champions League-finale zouden komen zoals in 2019. Die dramatische verloren halve finale tegen Spurs is gek genoeg een van mijn mooiste herinneringen. Ik keek die wedstrijd in de kroeg. In de rust, bij 2-0-voor, keek ik iemand in de ogen die ik helemaal niet kende. Dat ongeloof bij ons allebei. Dat gevoel van: dat we dit mogen meemaken.

‘Nu staan we echt helemaal aan de andere kant. Toch zie ik er niet tegen op om na een verloren wedstrijd een podcast op te nemen. Ik kan mijn ei kwijt, het lucht op.’

Danielle Kliwon (34) uit Amsterdam is schrijver en podcaster, onder meer bij de podcast van het literaire voetbaltijdschrift Hard Gras.

‘Het was 1996 en ik werd meegenomen in een rood corduroy pakje naar de titelhuldiging op het Leidseplein door mijn buurjongens. Ik was 7 en verloren. Die feestvreugde was overweldigend, rolde over me heen. Het was ergens ook onvermijdelijk. Ik keek vanuit mijn slaapkamerraam uit op de Arena.

‘Er volgden veel magere jaren, met een hoop geruzie en gekonkel, al is dat er eigenlijk altijd bij Ajax. Ook nu gaat dat vrolijk door met Kroes die toch zal proberen terug te komen als directeur. Mijn mooiste herinnering is daarom de eerste titel onder Frank de Boer in 2011 na een droogte van zeven jaar midden in het geruzie over de Cruijff-revolutie. Ik keek in een café annex coffeeshop, zag volwassen mannen janken aan de toog, iedereen werd je broer of je zus.

‘Veel mooie seizoenen gehad sindsdien. Ik weet nog goed: een paar jaar geleden baalden we stevig dat iemand bij Ajax was vergeten spits Haller in te schrijven voor de Europa League. Nu zou je wensen dat je dat soort ‘problemen’ had.

‘Achteraf is het natuurlijk gek dat er nooit een plan was voor als Overmars zou wegvallen. Sindsdien zijn er zoveel fouten gemaakt, dat is bijna hilarisch. Neem het trainersbeleid. Schreuder had een mentale breakdown tijdens een persconferentie, Steijn ging mee in het spelletjes spelen, Heitinga en Van ’t Schip zijn clubmannen maar gewoon niet goed genoeg.

‘Ik geloof er niet dat dit een slechte selectie is, er zitten allemaal internationals bij, het zit gewoon niet goed in die koppies. Iemand moet dat lichtje aansteken. Zoals Arne Slot heeft gedaan bij Feyenoord. Konden we die man maar klonen.

‘In de podcast kom je steeds op hetzelfde euvel uit: de organisatie is rot. Ik probeer daar niet te diep op door te gaan, ben er sowieso niet zo dol op om over de actualiteit te praten of te schrijven. Ik ga liever een half uur praten over de mentale gesteldheid van rechtsback Anton Gaaei na zijn twee wisselbeurten voor rust. Over de amateurtak, de jeugdopleiding, de Surinaamse roots van spelers of de mislukte cultspits Yaya Sanogo die het nu heel goed doet in China. Je probeert te relativeren, tegelijkertijd hoort het melodramatische heel erg bij voetbal.

‘Uiteindelijk komt het goed. Maar tegen Feyenoord nog niet. Het is simpelweg hopen dat we per ongeluk scoren en dan de bus een keertje voor het doel parkeren zonder dat-ie uit elkaar valt. Meer kun je niet vragen van deze ploeg en staf, dit is wat het is. Ik heb geen hoge verwachtingen, ik voel me nu zoals Feyenoorders zich lang hebben gevoeld.

‘Mijn halve familie is voor Feyenoord dus dat deel sart me nu wel. Het is stilzitten als je geschoren wordt. En ik durf heus hardop te zeggen dat ik het knap vind hoe Slot het doet bij Feyenoord en Bosz bij PSV. Daar heb ik oprecht bewondering voor.

‘Ik vind het ook leuk om te zien hoe podcast-collega Wessel Penning is getransformeerd van een pessimistische, fatalistische Feyenoordsupporter in een uiterst zelfverzekerde Feyenoordprofessor. Hij appte vorig jaar tijdens een zoveelste dieptepunt: ‘Kop op Daan, komt goed.’ Dat was heel lief bedoeld, maar tegelijkertijd dacht ik ook: hoe diep kunnen we zinken?’

Arco Gnocchi (44) komt uit Amsterdam en is full time podcaster, die ook te horen is in Alle Geschiedenis Ooit en Radio Oranje. Maar veruit de meeste luisteraars trekt hij met de Pakschaal-podcast van VI.

‘Voetbaljournalist Freek Jansen en ik zijn begonnen met de podcast in 2018, uitgerekend in de week dat Ajax aan de grote vlucht begon. Het was elke week polonaise, heerlijk meedeinen op de golven van succes. Nu hebben we storm tegen. En die duurt me te lang, zeg ik eerlijk. Het is hetzelfde als je een vriend hebt die heel lang in de put zit, een collega die maar niet kan stoppen met gokken; ja op een gegeven moment ken je dat verhaal van hem wel.

‘Maar we zijn er nog niet. Komende zondag wordt het echte dieptepunt, vrees ik. Als Feyenoord Ajax nu niet door de gehaktmolen haalt, dan lukt het ze nooit meer. Ik vrees dat het nog erger wordt dan de thuiswedstrijd eerder dit seizoen, die gestaakt werd en we uiteindelijk verloren met 4-0. Erger nog dan verliezen van een amateurclub in de beker.

‘In vergelijking met eerdere crises wordt alles vandaag de dag versterkt door grappenmakers, pseudo-analytici en galspuwers op sociale media, door acht artikelen van De Speld als Ajax weer eens iets genants heeft gedaan. Vroeger treurde je alleen, kreeg je hooguit wat collega’s over je heen op maandag. Nu kom je de misère overal tegen.

‘Je ziet het ook niet aankomen. Het paasweekend was voorbij. Kinderen naar school. Ik dacht: even rust, even ontspannen. Toen kwam dat bericht over Kroes en zijn slecht getimede aandelenaankoop. Ik dacht: nee, daar gáán we weer. Ik ben er nu wel van overtuigd dat er iemand die ooit genaaid is door Ajax bij een transfer of zo een vloek uitgesproken heeft over de club. Er zijn ergens kippenbotjes begraven. Dit kan niet, dat we door zoiets knulligs weer helemaal teruggeworpen worden.

‘De luistercijfers van de podcast zakten wat in toen het slechter begon te gaan begin vorig seizoen. Ik snap dat mensen er geen zin in hadden, zou ik ook niet hebben. Daarna klom het gek genoeg weer op. Het went kennelijk. Of misschien zijn het ramptoeristen uit Rotterdam en Eindhoven.

‘Wij moeten sprankjes hoop uitserveren. Soms maar wat mooie, oude verhalen opdissen. Liefst waarin je parallellen met nu probeert te ontdekken. Met als slotconclusie dat het altijd weer goedkomt.

‘Maar ik ben niet erg optimistisch. De club is, behalve de media-afdeling, blijven hangen in vroeger tijden. Die rare constructie met aandeelhouders, oud-leden en ereleden, een bestuursraad, vijfde colonnes, lekkende trainers... zo krijg je toch nooit iets gedaan. Iedereen die er overweegt te werken is bevreesd voor imagoschade. Stap je toch in, dan krijg je kennelijk een gekke kronkel en sta je zo weer buiten. Er is ook geen structuur. De structuur was de telefoon van Overmars waarin alles geregeld werd. Die telefoon was onze achilleshiel. Op meerdere manieren…

‘Toch blijf ik gaan. Ik ben aan Ajax verslaafd sinds ik op een kinderfeestje op de Jack Reynolds-tribune belandde. Ik wist meteen: dit is wat ik miste in mijn leven, dit is voor altijd. We verhuisden ook nog naar een woning vlak bij het oude stadion De Meer, ik hoorde al het gejuich voordat het doelpunt op de radio gemeld werd.

‘Mensen vragen: vind je het echt zo erg als je op de podcast doet voorkomen? Tja, eigenlijk wel ja. Feyenoorders cultiveren dat lijden, zeggen dat je dan ziet wie de ware supporters zijn. Ik vind er niks aan. Uit tegen Aston Villa snakte alles in mij naar juichen. Het zat er totaal niet in. Aston Villa was in alles beter. Ik dacht: geef me een goaltje. Eentje maar.’

Lees ook

Geselecteerd door de redactie

Source: Volkskrant

Previous

Next