Halleluja, prijs de Heer! Het is voorbij! Eindelijk zijn we klaar met die rituele dans vol geveinsde politesse van VVD’ers richting de rest, vol lange referaten van wandelende slaappillen over extraparlementair staatsrecht en vol met die constante woede van Geert Wilders, die ieder verschil van mening maar blijft interpreteren als een persoonlijke belediging richting alle 2,4 miljoen PVV-stemmers.
De teerling is geworpen, de Rubicon gepasseerd, hora est en driewerf hoera voor Caroline van der Plas, die het afgelopen weekend eigenhandig de formatie redde.
Hoe? Door samen met een groep Westlanders naar Vaticaanstad te trekken om daar reclame te maken voor de Nederlandse sierteelt. In ruil voor hun gratis gerbera’s mogen die telers na de traditionele paasmis altijd even op de foto met de paus, en omdat Van der Plas nooit vies is van een selfie, glipte ook zij zondag het Apostolisch Paleis binnen.
Over de auteur
Jarl van der Ploeg is journalist en columnist voor de Volkskrant. Hij werkte eerder als correspondent in Italië. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Haar ontmoeting met Franciscus had volledig mis kunnen lopen. Op de moestuin bij de Mater Ecclesiae na is Vaticaanstad immers het enige land ter wereld dat zowel de landbouw als visserij volledig heeft weggesaneerd. Maar op de drempel van het eeuwige leven besloot Van der Plas – Godzijdank – haar wrevel in te slikken en in plaats daarvan ons land te redden.
Tegenover de camera’s van RTL verklaarde ze later: ‘Ik heb de zegen gevraagd over de kabinetsformatie aan de hoogste non, aan de… ik weet niet hoe die meneer heette, maar het was de Mark Rutte van het Vaticaan… en aan de paus. Dus het kan niet meer misgaan. Ik ben helemaal positief.’
Als voormalig Rome-correspondent weet ik dat Van der Plas met die ‘hoogste non’ doelde op zuster Raffaella, een soort onderburgemeester van Vaticaanstad. Wie ze bedoelde met ‘de Mark Rutte’ is lastiger. Ik kan zo twintig mensen binnen dat instituut opnoemen die het ruttiaanse talent bezitten hun volk zonder scrupules voor te liegen om vervolgens een halfbakken biecht af te leggen en daarna weer fluitend, want niet geremd door enige morele last op de schouders, verder te klimmen naar de top van de carrièreladder.
Maar goed, daar gaat het allemaal niet om. Het gaat om de paus, de hoogste vertegenwoordiger van God op aarde, die Wilders’ kwalificatie ‘katholieke gluiperd’ blijkbaar vergeten was en zondag daarom zijn zegen gaf aan de Nederlandse formatie.
Het niet-katholieke deel van de natie vindt dat waarschijnlijk oninteressant. Zij willen helemaal geen zegen van een hoogbejaarde absolute monarch die zijn 1,4 miljard volgers om de haverklap vertelt dat ze tegen abortus en het homohuwelijk moeten zijn en daar vorige maand bovendien aan toevoegde dat ‘de genderideologie’ wat hem betreft ‘het allerlelijkste gevaar van onze tijd’ is.
Die niet-katholieken willen niets te maken hebben met een paus die onlangs nog hoopte dat Oekraïne snel ‘de moed heeft de witte vlag te hijsen’. Maar dan heb je buiten politici als Van der Plas gerekend. Zulke mensen kennen hun pappenheimers en weten daarom nog levendig wat er gebeurde toen een aantal Nederlandse politici honderd jaar geleden besloot de banden met het Vaticaan te verbreken.
Toen viel prompt het eerste kabinet-Colijn, waarna de daaropvolgende formatie zo chaotisch verliep dat ze tot drie keer toe mislukte en Nederland uiteindelijk moest terugvallen op die ene politieke noodoplossing genaamd ‘extraparlementair kabinet’.
Gelijk daarna begonnen de jaren dertig en we weten allemaal hoe die eindigden. Ik bedoel maar: Amen!
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant