De Israëlische centrumpoliticus Benny Gantz heeft opgeroepen tot vervroegde verkiezingen. Gantz geldt als een van de felste tegenstanders van de zittende minister-president Benjamin Netanyahu. ‘Een premier die tot zijn nek in gerechtelijke onderzoeken zit, heeft geen mandaat.’
Met zijn oproep tot vervroegde verkiezingen in september van dit jaar hoopt Gantz dat het de vijfde keer wel raak is, en dat er een einde komt aan vijftien jaren van — in zijn ogen — rampzalig leiderschap.
De voormalige stafchef van de Israëlische strijdkrachten ging in 2018 de politiek in met eigenlijk maar één doel: de toenmalige premier Benjamin 'Bibi’ Netanyahu verjagen van het pluche waarop de conservatieve politicus toen al negen jaar zat. Vier keer eerder deed Gantz mee aan verkiezingen die hem het hoogste ambt hadden moeten bezorgen: een keer haalde hij de meeste zetels, maar mocht hij toch geen regering vormen.
Gantz en Netanyahu zijn als water en vuur. De oud-militair beschuldigt de leider van de Likud-partij ervan alles, maar dan ook alles te doen om maar aan de macht te blijven. ‘Er is een reële, gegronde vrees dat hij beslissingen neemt uit politiek overlevingsinstinct in plaats van in het nationaal belang’, zei Gantz al in 2019, nadat de zittende premier weer eens was aangeklaagd wegens corruptie. ‘Een premier die tot zijn nek in gerechtelijke onderzoeken zit, heeft geen mandaat.'
In de vijf jaar na die uitspraak is de geur van corruptie blijven hangen om Netanyahu, die in die tijd ook de uitzinnigste politieke bondgenootschappen sloot om aan te blijven. Sinds 7 oktober 2023 wordt de premier verweten dat hij meer oog had voor zijn eigen positie dan de veiligheid van de staat Israël, wat de Palestijnse Hamas-beweging in staat stelde een slachtpartij aan de grens met Gaza aan te richten.
Gantz hoopt dat de Israëliërs hun langstzittende minister-president nu eindelijk beu zijn. De leider van de centristische Kahol Lavan Partij gokt ook op een andere constante in de Israëlische politiek: dat kiezers meer vertrouwen hebben in (oud-)militairen dan in beroepspolitici.
Netanyahu diende weliswaar vijf jaar in het leger, maar zag weinig actie. Gantz bracht bijna veertig jaar door bij de strijdkrachten. Hij vocht tijdens de twee oorlogen die Israël voerde tegen de Hezbollah in Libanon en voerde het bevel over tal van eenheden in het noorden van Israël, voor hij werd benoemd als militair attaché in Washington in 2005.
In 2011 volgde de voordracht tot het hoogste militaire ambt: dat van stafchef van de Israëlische Defence Forces (IDF). In die hoedanigheid gaf hij de leiding aan twee operaties tegen Palestijnse facties in de Gazastrook.
Gantz werd geboren als enig kind van twee Holocaust-overlevenden. Hij heeft zelf vier kinderen, met zijn vrouw Revital. Zijn Hongaarse moeder en Roemeense vader behoorden tot de stichters van Kfar Ahim, een coöperatieve landbouwnederzetting in de Negev-woestijn, in het zuiden van Israël.
Religieuze aanvechtingen heeft Gantz nooit gehad volgens zijn vader. Dat zal een van de redenen zijn waarom Gantz zich herhaaldelijk heeft uitgesproken tegen allerlei privileges van ultra-orthodoxe joden, zoals ontheffing van de dienstplicht. In 2011 liet hij als stafchef het woord ‘God’ schrappen uit een militair gebed.
Over andere hete, politieke hangijzers kiest Gantz vaak de gulden middenweg, of neemt helemaal geen standpunt in, zo is een veelgehoorde klacht. De oud-militair is bereid tot territoriale concessies om vrede te bereiken met de Palestijnen, maar laat zich niet duidelijk uit over een eigen staat voor de Palestijnen.
Gantz’ handtekening prijkt wel onder een resolutie van het oorlogskabinet van Netanyahu waarin stelling wordt genomen tegen de internationale erkenning van een eenzijdig uitgeroepen Palestijnse staat. Maar dat lijkt meer uit pragmatisme dan vanwege een politieke overtuiging.
Gantz trad een maand na het begin van de oorlog in Gaza toe tot dit crisiskabinet, als minister zonder portefeuille, omdat politici in deze tijden van nationale rampspoed volgens hem een front moeten vormen. Tot dan toe had de politicus volgehouden dat hij nooit zou dienen onder Netanyahu. In september moet blijken of de Israëliërs Gantz boven Netanyahu verkiezen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant