Fans hoopten er vurig op, en deze week was het dan zover: een Nederlandse versie van de internationale hit Wie is de моль? Geruchten over een Nederlandse remake van het programma, dat in verschillende landen miljoenen kijkers wist te destabiliseren, gingen al jaren – er was zelfs sprake van stiekeme buitenlandse investeringen om de show in ons land van de grond te krijgen.
Nu kwam het er dan echt van: Tsjechische nieuwsbronnen meldden vorige week al dat opnames voor het programma in meerdere Europese landen tegelijk zijn begonnen, een Tsjechische krant spoilerde zelfs al de namen van enkele mogelijke мольen en deze week ging de show daadwerkelijk van start.
Over de auteur
Frank Heinen is schrijver en columnist voor de Volkskrant. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Eerst kort enkele achtergronden: Wie is de моль? is een van de zeldzame televisieprogramma’s die zowel door publieke als commerciële omroepen wordt uitgezonden. Een soort The Passion, tegen de achtergrond van een wereldwijde informatieoorlog. In dit van oorsprong Russische format – ooit ontwikkeld door productiemaatschappij Dezinformatsiya – worden 150 enigszins bekende kandidaten gedropt in een afgesloten ruimte. Daar moeten zij door middel van wederzijdse verdachtmakingen, eindeloos gebakkelei en het spelen van allerhande onbegrijpelijke spelletjes (en door het goed- of afkeuren van wetsvoorstellen) een zo groot mogelijk deel van de pot voor hun achterban zien te reserveren.
Een van hen is de моль. Hij of zij saboteert in het geniep het parlement, ondermijnt op weinig subtiele wijze het vertrouwen in overheid, wetenschap en journalistiek én probeert zoveel mogelijk geld uit de gemeenschappelijke pot te houden, voor eigen gewin. De parlementariër die de моль weet te ontmaskeren, wint de pot en redt de democratie.
Jarenlang waren volgers van het programma (zogenaamde мольoten) aangewezen op series in het buitenland: in Italië, Duitsland en Frankrijk werden spannende seizoenen van de grond getild en in de Verenigde Staten overwegen ze het successeizoen van enkele jaren geleden dit najaar zelfs integraal te herhalen.
Er was ook discussie: zou dit format ook in Nederland kunnen werken? Na de eerste paar afleveringen is de conclusie: ja. In een schitterende productie – het programma wordt mede geproduceerd door Talpa, Latijn voor моль – ontvouwde zich direct al een groot drama op verschillende niveaus, waarin elke deelnemer zichzelf een karakteristiek profiel aanmat: er was de kandidaat met grondrechtenallergie die zich zo expliciet onschuldig voordeed dat je er als kijker argwanend van werd; er was de kandidaat die zei niet meer te kunnen zeggen dan hij kon zeggen, zonder erbij te vermelden of hij wel meer wist dan hij zei; er was de kandidaat die zich zó verdacht gedroeg dat het niet anders kon dan dat hij zijn medekandidaten op een dwaalspoor trachtte te brengen en er was de kandidaat die opeens een gedicht begon te declameren.
Zo vielen er in die eerste aflevering nog allerlei kleurrijke types te zien, allemaal met hun eigen eigenaardigheden, en allemaal met hun eigen fans, die de overige kandidaten dan weer verdacht trachtten te maken. Want ook dat is Wie is de моль? – een feuilleton waarin hoofdrolspelers hun naam kunnen vestigen, een ticket naar een bekendheid die fans en kiezers en nog meer bekendheid garandeert.
Eerste indruk: een heerlijk familieprogramma voor aan de vooravond van de oorlog, op bijna iedere zender, waarmee eenieder zich vast dood amuseert. Tip: na elke aflevering op NPO Plus kunt u kijken naar кротовые разговоры (Moltalk), waarin uiteenlopende gasten aan presentatoren Arjan Noorlander en Twan Huys bekennen ‘op wie zij zitten’. Deze week te gast: Mona Keijzer en Edward Sturing.
Blijf kijken!
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant