Het is nu wel duidelijk: niemand weet welke regels gelden voor de ‘derdelanders’ uit Oekraïne. Kabinet en Kamer zouden hun conclusies moeten trekken.
Op het Binnenhof wordt wel vaak gepraat over het immigratiebeleid, maar in de praktijk wordt dat al jaren gemaakt in de Nederlandse rechtszalen. Geen andere sector is zo ‘gejuridiseerd’. De omgang met de ‘derdelanders’, mensen die met een tijdelijke verblijfsvergunning in Oekraïne verbleven toen daar de oorlog uitbrak, levert het overtuigende bewijs. En erg behulpzaam zijn de rechters niet.
10 augustus 2023, rechter in Rotterdam: het kabinet mag de opvangregeling voor derdelanders beëindigen.
30 augustus, rechter Den Haag: dat mag niet.
31 augustus, andere rechter Den Haag: dat mag wel.
1 september, rechter Amsterdam: dat mag niet.
Ook op 1 september, rechter Den Bosch: dat mag wel.
17 januari 2024, Raad van State: het recht op opvang van derdelanders eindigt op 4 maart.
19 maart, rechter Roermond: dat mag niet.
25 maart, rechter Rotterdam: dat mag wel.
27 maart, rechter Haarlem: dat mag niet.
2 april, Raad van State: wacht bij nader inzien maar even tot het Europese Hof van Justitie wat meer helderheid biedt.
Voor de duidelijkheid: het overzicht is verre van volledig. En het ging steeds om andere mensen, maar de enige conclusie die er veilig uit kan worden getrokken, is dat niemand weet welke regels precies gelden voor de derdelanders. Het gevolg is dat lokale bestuurders inmiddels ook geen flauw idee meer hebben waar ze aan toe zijn. De gemeente Dordrecht besloot deze week gewoon door te gaan met het beëindigen van de opvang. Het is nu wachten op een rechter die dat verbiedt.
‘Deze onduidelijkheid helpt helemaal niemand’, klaagde staatssecretaris Van der Burg woensdag. Dat klopt, maar als de eerstverantwoordelijke op het Binnenhof mag hij dat ook zichzelf aantrekken. De omgang met derdelanders is in veel opzichten exemplarisch voor het Nederlandse immigratiebeleid: bij gebrek aan fundamentele, structurele oplossingen om meer grip te krijgen op de bevolkingsgroei, spitst de politieke actie zich steeds toe op kleine groepen. Overlastgevende ‘veiligelanders’ zijn al jaren een populair genre om de suggestie van politieke daadkracht uit te stralen. Doorgaans zonder veel resultaat. De derdelanders uit Oekraïne horen er nu ook bij.
Kabinet en Tweede Kamer zouden, met een beetje realiteitszin, ook kunnen vaststellen dat het gaat om hooguit 2.400 mensen die in Oekraïne werkten of studeerden, en dat ook hier nu vaak doen. Net als de meeste andere Oekraïense vluchtelingen leveren ze op onze krappe arbeidsmarkt vaak hun bijdrage, of gaan dat nog doen. Van klachten over overlast is niets bekend.
Wie zou er slechter worden van een politiek gebaar waarmee de derdelanders – in elk geval diegenen die hier al in 2022 naartoe kwamen – gewoon dezelfde status krijgen als andere mensen uit Oekraïne, in afwachting van de ontwikkelingen aan het front? Dan kunnen al die rechtbanken ook weer nuttiger dingen gaan doen.
In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant