In de beginjaren van de televisie was er meneer Humdrum in de serie Mik & Mak: ‘Oma, wilt u uw huisje verkopen?’ ‘Nee’, antwoordt oma Tingeling: ‘Ik verkoop mijn huisje niet.’ Later dook BB Boordevol op als de schobbejak in de serie Ja zuster, nee zuster. Boze Buurman – de eigenaar van het zusterhuis – was een nog onsympathieker karakter dan Humdrum.
Kinderen krijgen van jongs af aan ingeprent dat huisjesmelkers het schuim der aarde zijn. Zelfs als ze zich aan de letter van de wet houden, zijn ze slechter dan inbrekers – Gerrit in Ja zuster, nee zuster – of boeven – Snuf en Snuitje (‘mooie p-p-parels, fijne p-p-parels’) in Pipo de Clown. Deels komt het omdat mensen aan hen zijn uitgeleverd, want een dak boven het hoofd is een even primaire levensbehoefte als voldoende calorieën.
Over de auteur
Peter de Waard is journalist en columnist van de Volkskrant, gespecialiseerd in financieel-economische onderwerpen. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Eerzame burgers laten hun spaargeld staan bij een grootbank die ze met een fooi afscheept waarna de bankiers dat voor een veel hogere rente uitlenen voor bedrijfskredieten en hypotheken. Niettemin zijn er beleggers die hun reputatie te grabbel gooien door hun overtollige geld in huurwoningen te steken. Niet alleen omdat het meer oplevert dan spaargeld, maar ook omdat het minder riskant lijkt dan aandelen of bitcoins waarvan de waarden nogal kunnen fluctueren. Huizen stijgen met hoge uitzondering – de rentegekte van de jaren tachtig en de kredietcrisis van de jaren nul – bijna altijd in waarde. In de periode tussen 2016 en 2020, toen de rente op spaargeld negatief werd, kochten beleggers op grote schaal woningen om te verhuren.
Maar inmiddels is het tij gekeerd, zo meldde economenblad ESB . In 2023 verkochten beleggers 11.700 meer woningen aan bewoners dan dat zij opkochten. Het gaat vooral om goedkope huurwoningen met een WOZ-waarde onder de 335 duizend euro. En dat is een gevolg van het kabinetsbeleid om huisjesmelkers eens keihard aan te pakken, aldus ESB. Zo werd de overdrachtsbelasting voor huisjesmelkers stapsgewijs verhoogd tot 10,4 procent. Gemeenten mogen ook een zelfbewoningsplicht opleggen. Daar komt de Wet betaalbare huur bij, waardoor ook woningen in het middensegment een maximale huurprijs krijgen.
De calculerende burger heeft het sommetje snel gemaakt. Wie een huis koopt van drie ton en voor 1.200 euro huur per maand verhuurt, verdient 14.400 euro. Maar een verhuurder is ook al gauw jaarlijks 2.400 euro aan kosten kwijt, hetgeen betekent dat de echte opbrengst 12.000 euro is.
Verhuurders betalen over de huurpenningen geen belastingen, maar ze moeten wel 36 procent betalen over de WOZ-waarde. Als die ook drie ton is, komt dat uit op 6.523 euro. Er blijft 5.477 euro over. Een rendement van slechts 1,8 procent. Op spaargeld kan nu maximaal 3,65 procent rente worden behaald. Maar wie niet het onderste uit de kan wil en tevreden is met 3 procent verdient 9.000 euro. Over de drie ton wordt een fictief rendement gerekend van 1,03 procent waarover 36 procent belasting is verschuldigd. Dat is 1.112 euro, zodat 7.888 resteert. Een rendement van 2,6 procent.
Wie huisjesmelker wordt, is geen uitzuiger zoals Humdrum of Boordevol, maar een dief van zijn eigen portemonnee.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant