Het korte antwoord is: uit Duitsland. In de negentiende eeuw brachten Duitse migranten de traditie van de paashaas (en de kerstboom) met zich mee naar Nederland, legt traditiedeskundige Ineke Strouken uit aan NU.nl. Het ging vooral om handelsmigranten, maar ook om Duitse prinsessen die met de Willems van Oranje trouwden.
Nu weten Nederlanders en Duitsers veel van elkaars cultuur, maar toen duurde een reis van Duitsland naar Nederland zeker een paar dagen, vertelt Strouken. De paashaas was dus een vrij onbekend fenomeen voor Nederlanders. Bovendien hadden we in Nederland een paasvogel en een paaskip. Dat zorgde ervoor dat de paashaas niet meteen populair was.
Op den duur werd de paashaas steeds meer geaccepteerd. In oude kinderboeken werd de afwezigheid van de paasvogel verklaard door een fout van de vogel, legt Strouken uit. "Voor straf werd hij omgetoverd in een haas die nog maar één keer per jaar eieren mag leggen, met Pasen." Wat de paasvogel heeft misdaan, heeft Strouken nog niet kunnen vinden.
Met Pasen wordt de wederopstanding van Christus gevierd. "Jezus herrees uit het graf, zoals een kuiken uit het ei komt", zegt Strouken over de symboliek van het ei.
Maar op de zondag na de kruisiging van Jezus wordt ook iets anders gevierd: het begin van de vruchtbare lente. Dat een haas tijdens dat feest eitjes uitdeelt, is niet raar, zegt Strouken. Hazen en eieren zijn namelijk symbolen van vruchtbaarheid. "Een paaskrokodil zou wel vreemd zijn geweest."
Eieren hadden ook een functionele waarde, vertelt Strouken. Na de winter moesten mensen aansterken en was het dus goed om eieren te eten.
Maak binnen 1 minuut een gratis account aan en krijg toegang tot extra artikelen.
Gelieve een geldig e-mailadres in te geven.
Source: Nu.nl algemeen