Tienduizenden Israëliërs hebben zaterdag en zondag in Jeruzalem gedemonstreerd tegen het beleid van de regering-Netanyahu. De demonstranten eisten een snel akkoord over terugkeer van alle gijzelaars in Gaza, en het aftreden van premier Benjamin Netanyahu die volgens hen zo’n akkoord in de weg zou staan.
Zaterdag werd er gedemonstreerd in de meeste steden van Israël, waaronder Tel Aviv, Jeruzalem en Haifa. Zondag concentreerden de protesten zich bij het gebouw van de Knesset, het Israëlische parlement. Volgens AP waren dit de grootste protesten sinds het begin van de oorlog begin oktober.
Onder de betogers waren veel familieleden van gijzelaars die zich, zes maanden later, nog in Gaza bevinden. Zij eisen dat er snel een akkoord komt over terugkeer van al hun ongeveer 130 familieleden – dood of levend. The Guardian citeert Einav Zangaukar, moeder van Mantan Zangaukar die nog steeds in Gaza wordt vastgehouden. Volgens haar is steeds duidelijker geworden dat Netanyahu met zijn halsstarrige houding de terugkeer tegenhoudt: ‘U bent het obstakel. U bent degene die tussen ons en de terugkeer van onze familieleden staat.’ Veel demonstranten eisten het aftreden van Netanyahu.
Over de auteur
Michel Maas is buitenlandredacteur van de Volkskrant. Eerder was hij correspondent in Oost-Europa en Zuid-Oost Azië.
Maandag is een cruciale dag voor de regering: vannacht liep een deadline van het Israëlische Hooggerechtshof af. Het Hof eist dat er een wet komt die de dienstplicht voor ultraorthodoxen regelt: tot nu toe zijn ultraorthodoxe jongeren vrijgesteld van de dienstplicht. Volgens Reuters heeft de regering uitstel gevraagd, en gekregen: het heeft nog tot 30 april de tijd om nieuwe argumenten aan te dragen voor de vrijstelling. Duizenden Israëliërs, vooral reservisten van het leger, demonstreerden zondag in de ultraorthodoxe wijk Mea Sharim in Jeruzalem tegen de vrijstelling voor de Thora-studenten.
Een ander ultimatum van het Hof bleef staan: de rechters hebben de regering opgedragen de subsidiëring van Thora-studies door ultraorthodoxen te beëindigen.
Beide ultimatums brengen Netanyahu in een uiterst moeilijke positie. Wijziging van de vrijstelling is een absoluut breekpunt in Netanyahu’s regering, die bestaat uit seculiere rechtse partijen en ultra-rechtse religieuze partijen. In 2018 leidde de dienstplichtkwestie tot de val van het kabinet. Daarna wist Netanyahu toch weer premier te worden, maar wel met steun van ultraorthodoxe partijen. Als de vrijstelling voor religieuze jongeren alsnog wordt ingetrokken, stappen deze orthodoxen uit de regering, en worden nieuwe verkiezingen nodig.
Netanyahu’s kansen om nog een keer premier te worden lijken kleiner dan voorheen. Volgens peilingen is zijn populariteit enorm geslonken. De regering probeert tijd te winnen.
De premier hield zondag een televisietoespraak waarin hij zijn beleid verdedigde. Volgens hem is het nu niet de tijd voor nieuwe verkiezingen, op het hoogtepunt van de oorlog en ‘zo kort voor de overwinning’. Verkiezingen zullen het land volgens hem zes tot acht maanden verlammen.
netanyahu benadrukte in zijn toespraak opnieuw dat het Israëlische leger hoe dan ook de stad Rafah zal binnentrekken. Hij heeft aan het begin van de oorlog twee doelen gesteld: vernietiging van Hamas en vrijlating van alle gijzelaars. Beide doelen zijn nog niet bereikt, en zijn volgens de demonstranten zelfs verder weg dan ooit. Nog steeds bevinden zich zo’n 130 gijzelaars – van wie een onbekend aantal al is omgekomen – in Gaza, en Hamas is weliswaar zwaar gehavend, maar niet vernietigd.
Volgens Netanyahu heeft Hamas zich teruggetrokken in de grensstad Rafah, waar ook 1,4 miljoen ontheemde Palestijnen hun toevlucht hebben gezocht. Internationaal wordt zware druk uitgeoefend op Israël, onder meer door zijn belangrijkste bondgenoot de Verenigde Staten, om af te zien van een invasie van Rafah, omdat die zal uitdraaien op een humanitaire ramp. Netanyahu weet echter van geen wijken. Zonder Rafah is de oorlog nog niet klaar, zei hij ook zondag weer.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant