Dat volkeren op locaties in Zuid-Azië zo veel jaren geleden persoonlijke versiering droegen, was al bekend. Maar tot op heden werd die versiering niet officieel gezien als piercings, omdat onderzoekers niet direct konden stellen dat de sieraden door de oren of lip werden gedragen.
De archeologen die bezig waren met opgravingen in Boncuklu Tarla in Turkije, vonden na een zoektocht in een reeks graven zo'n honderd "sieraardachtige" voorwerpen. 85 daarvan werden gevonden vlak bij de oren en de mond van de skeletten in het graf.
Het is de eerste keer dat gezichtspiercings rechtstreeks kunnen worden gekoppeld aan de lichaamsdelen waaraan ze bevestigd waren, bevestigen onderzoekers maandag in het tijdschrift Antiquity.
Boncuklu Tarla werd van 10.300 tot 7.100 voor Christus bezet door jager-verzamelaars die daar nederzettingen vormden. Sinds de eerste opgravingen in 2012 is er in het gebied een overvloed aan sieraadachtige voorwerpen gevonden, in totaal zo'n 100.000.
"De hoeveelheid is ongelofelijk", zegt Emma L. Baysal, een van de onderzoekers. "Ze hadden massa's en massa's kralen en maakten er ingewikkelde voorwerpen mee." Daarbij gaat het om kettingen, armbanden, hangers in de vorm van dieren en versieringen die op kleding konden worden genaaid.
Maar ze maakten dus ook versieringen voor oor- en lippiercings. Zo zijn er ook labrets gevonden, die in sommige culturen in het Amazonegebied en Afrika nog steeds worden gedragen.
In de graven in Boncuklu Tarla liggen mensen van allerlei leeftijden begraven. De piercings werden alleen gevonden bij volwassenen. Volgens de onderzoekers suggereert dat kinderen geen piercings droegen en de sieraden waarschijnlijk onderdeel waren van een soort volwassenheidsrituelen binnen sociale groepen.
"Het heeft waarschijnlijk te maken met volwassen zijn", zegt Baysal. "Misschien gaat het om een soort sociale status die verband houdt met leeftijd of een bepaalde rol in de samenleving." De onderzoekers denken ook dat het te maken heeft met een beeld dat mensen uit wilden stralen, zoals we dat tegenwoordig ook nog doen.
"Als je oorbellen opzet, zie je niet welke oorbellen je draagt", vertelt Baysal. "Je doet het niet voor jezelf, omdat je ze niet kunt zien. Je doet het vanwege de manier waarop je jezelf naar andere mensen projecteert. En ik denk niet dat dat in al die duizenden jaren veranderd is."
Source: Nu.nl algemeen