Femke Bol was de slotloopster van de Nederlandse estafetteploeg, net als een half jaar geleden in Boedapest op de 4x400 meter gemengde estafette. Toen viel ze, juist op het moment dat de Amerikaanse Alexis Holmes naast haar opdook. Nu zat Holmes wederom in haar kielzog en het leek in de laatste bocht zelfs even of ze zich opnieuw naast Bol zou werken. Het zou toch niet?
Nee, het zou niet. Bol sloeg de aanval eenvoudig af. Teamgenoot Lieke Klaver, die het vanaf de zijkant gadesloeg, voelde tijdens de twee ronden die Bol voor haar rekening nam geen enkele twijfel over de goede afloop. ‘Als ik Femke zie lopen, dan krijg ik daar vertrouwen van. Zeker vandaag, ze stond er in haar kracht.’
Klaver had het goed gezien, want naast een individuele wereldtitel veroverde Bol ook het goud op de 4x400 meter. Samen met Klaver, Cathelijn Peeters en Lisanne de Witte won ze de 4x400 meter was ze in 3.25,07 sneller dan de VS (3.25,34) en Groot-Brittannië (3.26,36). Het is voor het eerst in de atletiekhistorie dat de Nederlandse vrouwen die titel veroveren. Twee jaar geleden in Belgrado bleef de ploeg nog steken op zilver.
Bol voelde de controle die Klaver zag. Juist die beheersing was zondagavond belangrijk. Ze had maar één prioriteit: winnen. Een snelle tijd, zoals ze in Boedapest nog voor ogen had, was niet belangrijk. ‘Het was heel erg gecontroleerd. Ik wist dat ze achter me zag en wilde haar niet weer een supertijd geven door heel hard te rennen’, zegt ze. ‘Ik heb het al één keer mis laten gaan, dat ga ik niet nog een keer laten gebeuren.’
De basis voor de Nederlandse overwinning werd door Klaver gelegd. Zij startte razendsnel, niemand legde tijdens de wedstrijd de 400 meter sneller af dan zij: 50,26 seconden. In de ronden erna hielden Peeters en De Witte vakkundig de Amerikaanse en Jamaicaanse loopsters achter zich.
De twee concurrenten van Nederland zaten daarbij elkaar voortdurend in de weg. Zozeer zelfs dat de Jamaicaanse Charokee Young haar stokje liet vallen en de strijd moest staken. Bol, lacht als ze hoort hoeveel duwen en trekken het was achter de Nederlandse ruggen. ‘Daarom wil je voorop liggen.’
Ze timede haar eindslot nauwkeurig, ook al omdat ze vermoeid was. Ze moest het slim spelen, de finale was al haar vijfde race van het toernooi. Ook Bol kan geen wonderen verrichten. Klaver: ‘Een 400 meter loop je niet zomaar.’
De Nederlandse mannenploeg, met Liemarvin Bonevacia, Ramsey Angela, Terrence Agard en Tony van Diepen, liep naar de derde plaats in 3.04,25, een nieuw nationaal record. Het goud ging naar titelverdediger België (3.02,54). De VS (3.02,60) werden tweede.
Beide ploegen hebben hun vizier nu op Parijs gericht. Bonevacia: ‘Ons doel is om daar onze zilveren medaille te verdedigen.’ De vrouwen durven van nog meer te dromen na goud bij de outdoor-WK in Boedapest en goud indoor in Glasgow. Zij mikken op drie op een rij. Of zoals De Witte het zegt: ‘Een soort drie keer is scheepsrecht, maar dan omgekeerd.’
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Antwoord op al uw vragen
Updates, wijzigingen en klachten
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2024 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden