Een hoop teleurgestelde kijkers deze week: Kees van der Spek blijkt niet de Mol. De onderzoeksjournalist is de allerlaatste afvaller van 2024 en een derde van de stemmende kijkers zag dat zeker niet aan komen.
"Ik ben wekenlang hoofdverdachte geweest. Al die mensen dachten natuurlijk 'hij is niet zo stom als hij overkomt, hij moet wel de Mol zijn'. Maar ik was wel gewoon zo stom."
En toch heb je het bijna tot de finale weten te schoppen.
"Ja, je spreekt een tevreden verliezer. Ik heb alles mee mogen maken, iedere opdracht mogen doen. Ik vind het best een prestatie van formaat van mezelf. Tien jaar geleden heb ik meegedaan aan Expeditie Robinson. Daar was ik de allereerste afvaller. De allerlaatste zijn is veel leuker. Daar waren we nog niet eens echt begonnen of ik moest al naar huis. Nu belde ik iedere keer met mijn vrouw als ik weer door was: weer niet eruit. Ik kon het gewoon bijna niet geloven op een gegeven moment. Ik dacht echt: als ik aflevering 3 of 4 haal ben ik helemaal in de gloria."
Was je zenuwachtig voor die laatste test?
"Ik was iedere keer zenuwachtig. Ik heb natuurlijk een traumaatje overgehouden aan Expeditie. Bij deze laatste had ik er echt een hard hoofd in. Ik weet natuurlijk dat ik de Mol niet ben en we zijn met weinig. Dus nu komt het er wel echt op aan dat je al die klotedetails hebt onthouden. En ik word natuurlijk zestig en ik kan m'n eigen handschrift amper lezen. Dus ik neem dat hele mollenboekje nog eens door en dan weet niet meer wat er staat."
"Fons (Hendriks, red.) en Sor (Rosario Mussendijk, red.) hadden de vragen al ingezien. Van Fons wisten we het, van Sor niet. Die gasten zijn twintigers, dertigers. Die onthouden dat allemaal nog. Voor mij had het geen enkele zin die vragenlijsten in te zien, ik onthoud het toch met geen mogelijkheid."
Jij bent onderzoeksjournalist. Dat zorgde er ook voor dat mensen dachten: hij weet alles, hij heeft het door en doet alleen alsof het niet zo is.
"In mijn werk heb ik een soort hyperfocus. Dus als we een zaak gaan doen, of we gaan naar het buitenland, of als we iemand gaan onderzoeken, weet ik echt alles. Echt bijna op het autistische af, maar daaromheen... Ik zit een beetje in het ADD-spectrum. Dus als ik gewoon gezellig op pad ben, kom ik in mijn niks-box terecht, droom ik weg en denk ik aan honderd dingen tegelijk. Ik werd vroeger ook Sloom Spekje genoemd, omdat ik zo'n dromer ben. Dit was toch een soort schoolreisje, dan zie je een heel andere kant van mij."
Ben jij bezig geweest met jezelf verdacht maken?
"Nou, jawel. Toch wel. Je moet een beetje het spel meespelen en het is natuurlijk prettig als mensen jou verdenken. Dus als ik dan iets stoms deed, dan hield ik dat gewoon lekker even vol. Als ik dan met iets bezig was, had ik vaak toch wel door hoe het eigenlijk moest. Maar dan dacht ik: ik ga toch nog even dom en stom doen."
Jij zat iedere keer achter de afvaller. Ik heb de term 'doodskus' voorbij zien komen, omdat jij iedere keer achter de afvaller zat en je handen op de schouders legde bij het rode scherm. Was dat dan echt toeval?
"Ik ben de Mol niet, dus natuurlijk is dat toeval. Tenzij de Mol volgende week zegt dat die mij iedere keer daarheen heeft geduwd, dan is het een heel bijzonder verhaal en heb ik het niet door gehad. Ik kwam iedere keer aangelopen en ging gewoon ergens zitten, dat werd niet bepaald door de regie ofzo."
"Op een gegeven moment durfde niemand meer bij mij op de kamer, want als je bij mij sliep vloog je er daarna uit. Ik had ook geen bondje dus, maar dat heb ik niet gemist."
"Het was echt een hele leuke groep, met mensen die ik nooit zomaar had ontmoet, maar met wie het wel klikte. We konden het spel echt loslaten en met elkaar lachen. Het was en is ontzettend gezellig met z'n allen. Knap hoe ze dat ieder jaar weer bij elkaar weten te vinden."
Source: Nu.nl algemeen