Wie tijdens een straatinterview tegen een Britse kiezer de naam van George Galloway laat vallen, kan de reactie ‘Pussycat!’ tegemoet zien. Dat is een verwijzing naar een 18 jaar oude aflevering van Celebrity Big Brother waarin deze Britse politicus en Palestina-activist als een kat over de vloer kroop en denkbeeldige melk dronk uit de handen van actrice Rula Lenska. Het was een spraakmakend optreden van Galloway, die indertijd de inwoners van het Oost-Londense kiesdistrict Bethnal Green & Bow in het Lagerhuis vertegenwoordigde.
De 69-jarige Schot is in ieder geval een politieke kat met zeven levens. Deze week werd hij voor de zevende keer gekozen als Kamerlid. De eerste drie keer was dat voor Glasgow Hillside, daarna voor Bethnal Green, Bradford-West en nu voor Rochdale. Inmiddels heeft hij de bijnaam ‘Afgevaardigde voor Gaza’ omdat hij van de tussentijdse verkiezing een referendum over Labours Gaza-beleid had gemaakt. Zulke bijnamen zijn hem niet vreemd. In 1994 noemde The Times hem na een poeslief interview met Saddam Hoessein ‘de afgevaardigde voor Bagdad-Noord’.
Sinds een bezoek aan Beiroet in 1977 kan het Midden-Oosten op belangstelling rekenen van deze socialist. Tijdens een smaadzaak tegen The Daily Telegraph, de krant die valselijk had beweerd dat hij geld van Hoessein had ontvangen, beweerde Galloway de belofte te hebben gemaakt de rest van zijn leven in dienst te stellen van zijn strijd voor de Palestijnen. Een van zijn eerste daden was het scheppen van een stedenband tussen Dundee en Nablus, een stad op de Westelijke Jordaanoever.
Over de auteur
Patrick van IJzendoorn is correspondent Groot-Brittannië en Ierland van de Volkskrant. Hij woont sinds 2003 in Londen en schreef meerdere boeken, waaronder over de Brexit.
Tegen de achtergrond van oorlog in Gaza is zijn terugkeer in de Britse politiek geen verrassing. Als geen ander weet Galloway hoezeer dit onderwerp leeft onder (met name) Britse moslims. Toen er in Rochdale, waar 30 procent van de bevolking islamitisch is, een parlementaire vacature kwam, was de charismatische sigarenroker er snel bij om zich namens zijn zelf opgerichte partij kandidaat te stellen. ‘Met het winnen in vier verschillende steden evenaar ik het record van Winston Churchill’, aldus Galloway, ‘en daar ben ik vanzelfsprekend tevreden over.’
De oorlogspremier was ooit afgevaardigde voor het Schotse Dundee waar Galloway werd geboren als zoon van een elektricien en schoonmaakster. Hij genoot daar een goede opleiding en leefde een leven waarin voetbal en politiek vochten om aandacht. Dat laatste won en al op zijn 13de sloot hij zich aan bij Schots Labour, waar hij in 1981 de jongste voorzitter uit de partijgeschiedenis werd. Zijn kenmerkende snor siert vanaf zijn 15de zijn gezicht. De hoofdonderwijzer was niet blij met de snor, reden dat ‘Gorgeous George’ deze liet staan.
Met dat rebelse zou ook Labour te maken krijgen. In de jaren tachtig toonde Galloway, die in 1987 het Lagerhuis betrad, zich een sympathisant van de militant-linkse vleugel. Hij kreeg in 1986 ruzie met Alistair Campbell die in The Daily Mirror had geschreven dat hij als baas van de anti-armoedeorganisatie War on Want een ‘luxueus leven’ leidde en hoge onkosten had gedeclareerd. Het zou niet zijn laatste aanvaring zijn met Campbell, die ruim tien jaar later spindoctor werd van premier Tony Blair. Galloway moest niets hebben van New Labour.
Begin jaren negentig keerde Galloway zich tegen de eerste Irakoorlog. Volgens hem was het door dictator Saddam Hoessein bezette Koeweit ooit door ‘het perfide Albion’ losgeweekt uit ‘Groot-Irak’. Bij Galloway is zijn liefde voor de Arabische wereld, en dan met name de Palestijnen, altijd hand in hand gegaan met een afkeer van Israël en het ‘imperialisme’ van het Westen. Hij is van mening dat Israël geen bestaansrecht heeft en moet opgaan in ‘Het Heilige Land’, een staat waarin Joden, Arabieren en Christenen samenleven.
De onvermijdelijke breuk met zijn partij kwam een kleine tien jaar later rondom de invasie van Irak. Nadat hij Britse soldaten had opgeroepen om te muiten, werd hij door Blair uit de fractie gezet. In 2005 stelde hij zich in Bethnal Green kandidaat tegen de Labour-afgevaardigde Oona King, een zwarte Joodse vrouw die voor de Irak-invasie had gestemd. Gevraagd waarom hij het tegen King opnam zei hij dat ze in de afgelopen jaren had gestemd ‘voor het doden van veel vrouwen, van wie velen een donkerder huidskleur dan haar hadden’.
Dit is een van de vele controverses omtrent Galloway. In 2013 liep Galloway weg bij een debat toen hij erachter kwam dat een van de deelnemers Israëlisch was. De man in kwestie is nu woordvoerder van de Israëlische regering. TalkRadio ontsloeg Galloway wegens ‘antisemitische meningen’ en premier Rishi Sunak verweet hem de gruwelen van 7 oktober te bagatalliseren. Tegelijkertijd staat hij bekend als een formidabele spreker, iets waar Amerikaanse senatoren sinds een fameuze hoorzitting in 2005 over Galloway’s banden met het Hoessein-regime over kunnen meepraten.
Nu zal ‘Gaza George’ dat retorische talent inzetten om het Sir Keir Starmer lastig te maken, zoals hij dat deed bij diens verre voorganger Sir Tony Blair.
• In 2016 voerde hij campagne voor de Brexit. Hij deed dat samen met Nigel Farage. ‘We zijn geen vrienden’, zo liet hij zijn volgers via Twitter weten, ‘we zijn bondgenoten voor een doel. Net zoals Churchill en Stalin.’
• Galloway werkte tot de Russische inval in Oekraïne voor Russia Today. Hij zei deze inval niet te hebben gewild, maar betichtte het Westen ervan om ‘Oekraïne vol te pompen met Navo-wapens, -huurlingen en -propaganda’.
• Hij trouwde twaalf jaar geleden in Amsterdam met de Nederlands-Indonesische antropologe Gayatri Pertiwi, zijn vierde huwelijk. Hij had Pertiwi leren kennen toen ze hem hielp met zijn actiegroep Viva Palestina.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Antwoord op al uw vragen
Updates, wijzigingen en klachten
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2024 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden