Het verdrietige aan het zware lot van Dilan Yesilgöz is dat ze zelf haar hoofd op het hakblok heeft gelegd, niemand dwong haar ertoe. Ze lacht naar de beul terwijl hij zijn hakbijl slijpt, roept ‘Ik sta aan jouw kant!’, maar het is meer liggen dan staan wat ze doet, aan niemands kant, hooguit aan de hare.
Ze begon op de toppen van haar energie, door het vorige kabinet beentje te lichten – met een leugen naar nu blijkt, maar dat deed er niet toe, op leugens kun je kastelen bouwen. Wat ertoe deed was dat ze vlóóg, dat ze de VVD strak zou koersen naar een kabinet waar rechts Nederland de vingers bij kan aflikken. Zij aan het stuur, Caroline van der Plas als bijrijder met op schoot de ANWB-wegenkaart die ze om de haverklap ‘helemaal zat’ zou zijn omdat er allerlei wegen op zo’n kaart staan, maar dat zou niet erg zijn, want daar kun je als chauffeur alleen maar gunstig bij afsteken. Overig rechts grut op de achterbank, en natúúrlijk kon de PVV mee in de boedelbak: een paar handenvol zetels met oude Wildersvazallen strak aan de leiband, wat kon er misgaan?
Nou dit dus. Deze nachtmerrie waarin ze moet meewerken aan een kabinet waarin de VVD onderhorig wordt aan Wilders en zijn 37 apostelen, die niet alle 37 even gekwalificeerd zijn – ook Wilders lijkt niet helemaal gerust over dat laatste.
Eerst heeft ze nog geprobeerd ervan af te komen door halve steun te bieden aan een operette-kabinet van drie partijen met bij elkaar opgeteld nul bestuurlijke ervaring in Den Haag (NSC 0, BBB 0, PVV 0), door verderop te gaan staan en op gezette tijden ‘Ik sta aan jullie kant’ te roepen. Maar dat was buiten Omtzigt gerekend, die haar handig dieper de Wildersfuik in heeft geduwd toen hij na langdurig nadenken concludeerde dat hij best macht wil uitoefenen – in het Haags heet dat ‘verantwoordelijkheid nemen’ – maar dan wel met behoud van schone handen – in het Haags heet dat ‘gedogen’.
Nu moet zij de vieze handen maken, en de VVD is een bestuurderspartij, wat Haags is voor niet bang voor vieze handen, maar naast vieze handen krijgt ze de BBB er dan gratis bij. En wat eerst nog overkomelijk leek – Van der Plas die de hele tijd het volksgevoel loopt na te spelen met teksten als ‘Ik snap niet waarom dit zo moeilijk moet’ en ‘Ik heb het hier helemaal mee gehad’, Van der Plas die midden in de formatie naar een tv-talkshow gaat om over de formatie te klagen – is een last geworden.
Afgelopen week weer. Christianne van der Wal, minister van VVD-huize, had een rapport nog niet naar de Tweede Kamer gestuurd omdat ze moest wachten op een briefje waarop staat wat het kabinet ermee van plan is; dat zou nog een paar dagen duren. Een bagatel. Achterhouden van informatie, brieste Van der Plas niettemin en ze liet een heuse vergadering beleggen waarin ze de minister van de partij met wie ze in een regering wil met ‘gele kaarten’ bedreigde. De PVV had ook iemand gestuurd om te foeteren tegen de minister van de partij met wie de PVV graag samen wil. Rosanne Hertzberger (NSC) stond krijsend mee te stampen. GroenLinks-PvdA-Kamerlid Laura Bromet vroeg of ze stond te kijken naar ‘een openbare ruzie’ tussen beoogde coalitiepartners.
Dat heeft Yesilgöz allemaal te torsen. En zie Van der Plas nu nog maar af te schudden. Geloofwaardig vluchten naar Frans Timmermans had gekund als ze niet een campagne lang de man had afgeschilderd als Beëlzebub, als erger dan Wilders, als een ramp voor het land.
Daar ligt ze, met haar hoofd op het hakblok.
Source: Volkskrant