Zeker, wat woensdag werd onthuld was ontluisterend: een hele trits presentatrices die bij omroep WNL zijn begonnen, van Eva Jinek tot Leonie ter Braak en Roos Moggré, vertelde in het AD over een angstcultuur onder directeur en hoofdredacteur Bert Huisjes. Huisjes kwam erin naar voren als een despoot die zijn mensen naar behoefte ophemelde en dan weer kleineerde en dreigde met ontslag. Vrouwen die zwanger werden, riskeerden hun contract en plek voor de camera.
Schokkend, dus, en toch: die verhalen over machtshongerige NPO-bonzen lijken te wennen. Echt verrast konden we niet zijn: volgens de commissie-Van Rijn geeft 29 procent van de WNL-medewerkers hun werktevredenheid een 5 of lager, en dat Huisjes een zelfgenoegzame alleenheerser is die zorgt voor een zacht mandje voor VVD en CDA was ook bekend. (Een algemeen advies uit het hufterhandboek luidt dat als je nooit bewéért dat je deugt, er veel minder verontwaardiging klinkt als je inderdaad niet blijkt te deugen.)
We leken hierdoor in recordtempo door de ophefcyclus te trekken. Ik moest onwillekeurig denken aan de bloeiperiode van zo’n gigantische penisplant in het regenwoud, die een etmaal bloeit, kortstondig een niet te negeren walm van rottend vlees verspreidt en zich dan weer keurig sluit. Eerst waren daar uiteraard de mensen die nergens last van hadden gehad: WNL-vedettes Sven Kockelmann en Rick Nieman zeiden in het AD-stuk lafjes dat zij zich ‘geenszins herkennen’ in de geschetste cultuur, vrolijk negerend dat zij al gevestigde namen waren toen ze er kwamen, en geen risico liepen op zwangerschapskilo’s.
Ook de WNL-top rekende op een publiek dat even ongeïnteresseerd, verveeld en snel afgeleid is bij wangedrag als zijzelf. De raad van toezicht, die bij WNL veel langer mag blijven zitten dan een zwangere presentatrice, had zijn reactie in minder dan twee uur af – en dat was te zien. Onder leiding van VVD’er Loek Hermans schreven ze dat de raad zich ‘gelukkig prijst met een hoofdredacteur die natuurlijk zoals ieder mens niet zonder zonden is’. Daarnaast had het AD alleen gesproken met ‘oud-medewerkers’ – de subtekst is dat de meldsters gefrustreerde mislukkelingen zijn, en de geslaagden (Rick en Sven) dik tevreden.
Voormalig WNL-hoofdredacteur Emile Bode deed nog harder zijn best om te illustreren dat de problemen bij WNL diepgeworteld zijn: hij serveerde op Facebook de ex-presentatrices af als ‘aantrekkelijk’, maar ‘lui en een zeurkous’ (Merel Westrik) en ‘hysterisch en onredelijk’ (Eva Jinek). WNL-raadslid Fons van Westerloo echode John de Mol, toen hij wees op de loketten waar iedereen had kunnen aankloppen: ‘Journalisten zijn toch geen doetjes?’
Er volgde protest vanuit de WNL-werknemers, die immers voor eenderde met tegenzin komen werken. Voorzitter Hermans stelde zijn eerste reactie schoorvoetend bij en zei dat ‘als het klopt’ – áls –, dat ‘niet acceptabel is’. En dan was er nog Derksen bij Vandaag Inside: Huisjes leek hem een puike vent, en een uitzwangerende vrouw, ‘zo’n varken in beeld’, was toch ook geen gezicht? Precies daarna, stelde ik me voor, zeeg de fallusplant na een dag van penetrante stank met een zucht ineen.
Maar dan hebben we het, tot tevredenheid van de raad van toezicht, nauwelijks gehad over de ernstige klachten van oud-redacteuren over het journalistieke gehalte van WNL. Dan hebben we het niet gehad over de oud-redacteuren die niet voor het eerst spraken van een propagandakanaal voor de VVD. Of over de uitzending van Goedemorgen Nederland waarin Telegraaf-journalist Wierd Duk inzake standbeelden van kolonisten ‘gelijk moest krijgen’. Dan hebben we het niet over het probleem onder het probleem: dat bij WNL een raad van toezicht van VVD’ers zit, die het bestáát een hoofdredacteur en directeur die alle menselijke en journalistieke schijn tegen heeft een aai over de bol te geven. Omdat wij allen niet zonder zonden zijn.
Dat zou ons veel langer moeten bezighouden dan de 24 uur die deze rel duurde.
Over de auteur
Emma Curvers is mediaverslaggever en columnist van de Volkskrant. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.