Als er als twijfels waren dat de Nederlandse voetbalsters heel graag naar de olympische spelen wilden, nam Jackie Groenen die na de uitschakeling allemaal weg. ‘Teleurstellend’, zei ze, ‘jammer’, maar die woorden waren overbodig, omdat met elke letter die ze uitsprak duidelijker werd dat ze ook het gevecht tegen de tranen deze avond zou verliezen.
Over de 2-0-nederlaag tegen Duitsland mopperde Groenen niet. Net als iedereen was ze woensdag realistisch genoeg om te erkennen dat de Duitse overwinning meer dan terecht was. Dat het er ook bij de herkansing in Heerenveen niet in had gezeten, hoe groot de wens ook was om Parijs te halen. Net als vrijdag tegen wereldkampioen Spanje (3-0) maakte Nederland geen enkel moment kans op kwalificatie.
Over de auteur
Dirk Jacob Nieuwboer is sportverslaggever voor de Volkskrant en schrijft over voetbal en handbal. Hij was eerder correspondent Turkije en politiek journalist.
En juist die constatering kwam hard aan. Kansloos was Oranje onder bondscoach nog niet geweest als het er op aankwam. Ook niet toen Nederland op het WK in de kwartfinale werd uitgeschakeld. Spanje was klassen beter, maar Nederland had desondanks kans om te winnen.
Altijd was er die veerkracht. Zeker ook in de groepswedstrijden van de Nations League voor de winterstop. Na een valse start tegen België richtte de ploeg zich op in Utrecht, waar Europees kampioen Engeland werd verslagen. En in Tilburg werd in december het uiterste eruit geperst toen in blessuretijd tegen België nog twee doelpunten werden gescoord. Precies genoeg om naar de finaleronde te gaan en de olympische droom in leven te houden.
‘Dan is het gewoon heel teleurstellend dat je het nu niet voor elkaar krijgt’, zei Groenen. ‘En dat dat naar mijn gevoel ook wel terecht is.’
Zowel tegen Spanje als tegen Duitsland kwam Nederland tot slechts twee schoten op doel. En dat voor een team dat graag aanvallend wil spelen. Oranje straalde deze week vooral onmacht uit: een tekort aan kwaliteit en geen energie om dat te compenseren.
‘Ik denk dat het hartstikke goed gaat met dit team’, zei Andries Jonker niettemin. De bondscoach heeft zich nooit ingehouden met het delen van zijn optimistische blik op zijn team en twee nederlagen brengen hem niet van de wijs.
‘Het doet zeer, het is teleurstellend’, legde hij uit. ‘Maar de reden is niet zo moeilijk te begrijpen. Wij hebben in dit soort topwedstrijden onze topspelers nodig. Allemaal.’
Die waren er tegen Spanje en Duitsland niet. Vooral het creatieve hart van het team heeft de laatste tijd opdoffer na opdoffer gekregen. Jill Roord ligt er vanwege een gescheurde knieband nog zeker maanden uit. Vivianne Miedema is daar net van teruggekomen, maar meer dan een helft tegen Spanje zat er niet in, en Victoria Pelova ontbrak beide keren.
Dat is pech, maar vooral ook een reden om wat minder optimistisch te zijn. Want juist met dit team is het niet uitgesloten dat dit vaker voor zal komen. Jonker vertrouwt nog altijd op de kern van het team dat in 2017 Europees kampioen werd, maar de generatie die zo fris en vrolijk het vrouwenvoetbal in Nederland op de kaart zette, begint zo langzamerhand op te raken.
Sherida Spitse is 33, Daniëlle van de Donk (32) en Lieke Martens (31), Jackie Groenen en Dominique Janssen zijn 29. Het is daarom ook geen wonder dat overbelasting in deze groep een groot thema is. Het speelschema is ook in het vrouwenvoetbal overvol geraakt en daar vraagt de ploeg al langer aandacht voor.
Ook elders gebeurt dat, maar voor Nederland is het extra urgent. Grotere landen hebben bredere selecties, kunnen blessures makkelijker opvangen en oudere spelers wat vaker rust gunnen. ‘Dat kunnen wij ons niet veroorloven’, zei Jonker. ‘Hoe graag ik dat ook zou willen.’
Los daarvan, is het de vraag hoe goed de oude topspeelsters nog zijn. Jonker blijft hopen op ingevingen van Lieke Martens, maar dat is steeds meer gebaseerd op het verleden. Tegen mindere landen pakte ze haar doelpunten en assists nog wel mee, maar het is lang geleden dat ze in cruciale wedstrijden het verschil maakte.
Martens twijfelde zelf na het teleurstellende EK in 2022 al hevig of ze wilde doorgaan, maar werd door Jonker overgehaald. En dat is begrijpelijk, want de vervangers van de routiniers staan niet in rijen opgesteld. De talenten die er zijn, zijn te jong om de ploeg te dragen. En het is te vroeg om te zeggen hoe goed Esmee Brugts, Wieke Kaptein en Kerstin Casparij zullen worden.
Zeker is dat Nederland er voor het eerst sinds 2017 niet bij is op een groot toernooi. De veerkracht van het afgelopen jaar geeft hoop voor de toekomst, de onmacht van de afgelopen week baart zorgen. ‘Dit is wat we hadden op dit moment', zei Jonker zelf ook. ‘En dat was niet genoeg.’
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Antwoord op al uw vragen
Updates, wijzigingen en klachten
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2024 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden