Home

Wat de casus-Huisjes vooral weer laat zien, is het beeld van een bange man die zichzelf voortdurend overschat

Is het al tijd om een maandelijkse prijs in het leven te roepen voor de omroeplul van de maand? Waar het na verschijning van het rapport van de commissie-Van Rijn nog relatief lang stil bleef rondom omroep WNL, kwam het AD woensdag met een groot verhaal over omroepbaas Bert Huisjes. Die zou zich onder meer schuldig hebben gemaakt aan zwangerschapsdiscriminatie, intimidatie, pesterijen en politieke beïnvloeding. Extra opvallend: het artikel dreef niet uitsluitend op anonieme getuigenissen, maar ook op medewerking van grote namen als Eva Jinek, Merel Westrik en Roos Moggré.

Nu we wat ervaring hebben opgedaan met mediamannetjes in opspraak, was het vooral angstig afwachten wat de reacties gingen zijn op zo’n artikel. Dat viel niet mee. Hallucinant was vooral de reactie van de raad van toezicht van WNL, die zich ‘gelukkig prijst met een hoofdredacteur die zoals ieder mens natuurlijk niet zonder zonden is, maar enorm veel heeft bereikt’. Ook WNL-uithangborden Sven Kockelmann en Rick Nieman sprongen in de bres voor hun baasje, want nee: zij hadden nóóit iets meegekregen van de zwangerschapsdiscriminatie en herkenden zich ‘geenszins’ in de geschetste angstcultuur.

Maar wat in zo’n omroepcrisis het meest nieuwsgierig maakt, is hoe er op zender wordt gereageerd op de interne crisis, zeker met de relletjes bij Khalid & Sophie en Ongehoord Nieuws nog vers in het geheugen. En ja hoor, ook bij Goedemorgen Nederland begon de ochtend ‘net iets anders dan normaal’, want ja: ‘Wij zijn nu zelf in het nieuws.’ Gezellig rechts werd ineens ongezellig ongemak.

Nieuwslezer Tanja Kok gaf een snelle opsomming van de feiten, en las vanaf haar tablet de (ingekorte) verklaringen voor van Huisjes en de raad van toezicht. Voor het dramatische effect zagen we ondertussen een shot van een WNL-koffiemok in een donkere ruimte, als eenzame getuige van alle misstanden. Na een minuutje was het weer genoeg, want songfestivalkenner Maurice Wijnen moest zijn mening gaan geven over verzakte huizen (‘Hoe los je dat op?’).

In het AD-artikel werd onder meer de verklaring aangevoerd dat Huisjes zich zo gedroeg omdat hij als de dood is dat zijn omroepje zou verdwijnen. Dat zou inderdaad enorm vervelend zijn voor Huisjes, maar voor de kijker? Als we eerlijk zijn is de culturele voetafdruk van WNL na een kleine vijftien jaar niet bepaald immens te noemen. Vooruit, we hebben Goedemorgen Nederland, Op1 en wat documentaires, maar verder? Welmoed Sijtsma die aspirant-persoonsbeveiligers opleidt in De bodyguard? Rick Nieman die kritiekloos boomers ondervraagt op de zondagochtend? Programma’s als Ons goeie geld, Hufterproef of Dragon’s Den?

Nee, wat de casus-Huisjes vooral weer laat zien, is het beeld van een bange, zichzelf voortdurend overschattende man, die in zijn hoofd misschien Champions League speelt, maar in de praktijk niet eens bestand blijkt tegen de druk van de Keuken Kampioen Divisie.

Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.

U bent niet ingelogd

Antwoord op al uw vragen

Updates, wijzigingen en klachten

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2024 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden

Source: Volkskrant

Previous

Next