De onderhandelingen vinden af en aan plaats: dan weer in Parijs, dan weer in Qatar. En al zeggen ingewijden telkens weer ‘voorzichtig optimistisch’ te zijn, pakken de partijen uiteindelijk niet door. Zo zei de Amerikaanse president Joe Biden begin deze week dat een gevechtspauze tussen Hamas en Israël in zicht was, al zou Hamas het voorstel weer van tafel hebben geveegd.
De tijd dringt. De datum waarop de ramadan van start gaat, 10 maart, kruipt dichterbij. Israël heeft aangekondigd op dat moment de aanval op Rafah in te zetten, wat dreigt uit te lopen op een bloedbad. In de stad in het zuiden van Gaza zitten een miljoen vluchtelingen opeen gepropt , verstoken van voedsel, drinkwater, brandstof en medicijnen.
Over de auteur
Sacha Kester schrijft voor de Volkskrant over België, Israël en de Palestijnse gebieden, en het Midden-Oosten. Eerder was ze correspondent in India, Pakistan en Libanon.
Op tafel ligt een voorstel over een gevechtspauze van zes weken. In die periode zouden minstens veertig van de ruim 130 gijzelaars die Hamas nog in handen heeft, moeten worden uitgeruild tegen zeker driehonderd Palestijnen die nu nog in Israëlische gevangenissen zitten. Tijdens het bestand zouden de onderhandelingen moeten doorgaan, wat weer zou kunnen leiden tot de vrijlating van meer gijzelaars en mogelijk zelfs tot een permanent staakt-het-vuren.
Volgens Israëlische media gaat het voorstel Hamas niet ver genoeg: de organisatie zou een einde aan de oorlog willen, meer vrijgelaten Palestijnse gevangenen, en eist bovendien dat dat wie op de vlucht is geslagen naar het zuiden van Gaza, terug kan keren naar het noorden.
Toch zou ook Hamas de deal graag voor de vastenmaand rond willen hebben. De organisatie zou de vreugde over vrijgelaten Palestijnse gevangenen (en daarmee de steun voor haar eigen strijd) willen laten samenvallen met de feestperiode. Als het niet lukt om voor de ramadan een deal te beklinken, waarschuwen ingewijden, wordt de kans dat Hamas gijzelaars wil laten gaan een stuk kleiner.
Maar ook Israël gooit steeds zand in de machine. Premier Benjamin Netanyahu moet meerdere beesten koest zien te houden: hij wil het Israëlische publiek laten zien dat Hamas niet te veel gevaarlijke gevangenen weet los te peuteren, terwijl de families van de gijzelaars het idee moeten krijgen dat zijn regering alles op alles zet om hun geliefden vrij te krijgen.
En dan zijn er nog zijn uiterst rechtse coalitiegenoten die hun handtekening moeten zetten onder een akkoord, maar eigenlijk niets zien in een staakt-het-vuren. Eerdere onderhandelingen werden afgebroken nadat stokebrand Itamar Ben-Gvir, de huidige Israëlische minister van Binnenlandse Veiligheid, had gezegd dat een ‘roekeloos akkoord’ met Hamas het einde van de regering zou betekenen. Uiterst rechts wil de oorlog uitvechten tot het bittere eind en droomt openlijk van een Gaza zonder Palestijnen.
Netanyahu schopte eind vorige week bovendien keihard tegen de schenen van zijn Amerikaanse bondgenoot Joe Biden toen hij eindelijk bekend maakte wat hij na de oorlog met Gaza van plan is. Israël wil zelf de controle houden over de veiligheid in de Gazastrook en een bufferzone aanleggen langs de grens, waarvoor nu al allerlei gebouwen worden opgeblazen. De UNRWA van de Verenigde Naties, de belangrijkste hulporganisatie in het gebied, mag niet meer in Gaza functioneren. Ook wil Israël militairen langs de grens tussen Gaza en Egypte stationeren, wat tot spanningen met Egypte zou kunnen leiden. Netanyahu weigert bovendien om na het conflict te praten over een toekomstige Palestijnse staat.
Dat gaat regelrecht in tegen de wensen van de VS, Europa en Arabische regeringen. Biden heeft herhaaldelijk gesteld dat Israël de Gazastrook niet mag bezetten en dat de Palestijnse Autoriteit na de oorlog een bestuurlijke rol moet oppakken. De bondgenoten stellen bovendien dat er uiteindelijk een begin van een vredesproces op gang komt.
Netanyahu kiest er feitelijk voor om terug te keren naar de situatie zoals die voor de bloedige aanval van Hamas op 7 oktober was: een situatie waarin Israël de controle heeft over het leven van miljoenen Palestijnen die zuchten onder de bezetting of een economisch embargo. Hij wil het conflict, kortom, ‘managen’ in plaats van oplossen, terwijl de aanval van Hamas heeft laten zien dat dit de veiligheid van Israël zeker niet vergroot.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Antwoord op al uw vragen
Updates, wijzigingen en klachten
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2024 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden