‘Mensen van Nederlandse komaf en met een hoog inkomen leven meer dan anderen in hun eigen bubbel’, aldus de kop boven een artikel over sociale bubbels. De publicatie is gebaseerd op een administratief onderzoek van het CBS uit 2020 dat zich beperkt tot de leeftijdsgroep van 25- tot 55-jarigen. Ofwel: de helft van de Nederlandse bevolking in 2020. Enige terughoudendheid met conclusies is geboden, omdat het slechts een administratieve exercitie betreft aan de hand van scholing. Het CBS komt daar eerlijk voor uit in een toelichting. Daarin wordt gemeld dat het onbekend is of mensen elkaar echt kennen. Ook is volgens het CBS geen rekening gehouden met sociale relaties in sportclubs, de moskee en bij online contacten. De bubbels die het CBS hiermee de lucht in blaast zijn voornamelijk zeepbellen.
Hein Meijers, Rotterdam
De recensie van de première van Spaghettirellen door Mina Etemad doet het stuk en de opvoering erg tekort. De − ook in het huidige tijdsgewricht − maatschappelijk relevante voorstelling laat bij uitstek de verwevenheid zien tussen overheid, horeca, textielfabrikanten en de relaties van de jonge Italiaanse gastarbeiders met de meisjes en jongens uit Oldenzaal.
De overheid miste elk gevoel met de nieuwe realiteit van arbeidsmigratie in 1961. De afstandelijke overheid komt op fraaie wijze in de voorstelling tot uiting. Volgens Mina Etemad komen de meisjes er bekaaid vanaf. Dan ga je voorbij aan de rol van Yvonne, die juist krachtig geëmancipeerd duidelijk maakt ‘van niemand te zijn’ en de wereld intrekt.
Piet Hoekman, Eelde
Bieten en koekjes combineren om energie te besparen: met een pannenstoof, een moderne versie van de hooikist, kan dat veel praktischer. Elke dag veel energiebesparing en je hoeft er niet bij te blijven. De aanschaf verdien je snel terug. En het scheelt een plek op het fornuis.
Tineke Spruijt, Alphen aan den Rijn
Als voormalig docente ckv (culturele en kunstzinnige vorming) moest ik mijn leerlingen op de mavo, havo en vwo motiveren om naar een toneelstuk, concert of museum te gaan. Ik gaf les in welvarend Zeist. Destijds was het Rijksmuseum dicht wegens verbouwing en kon je in de Philipsvleugel de meesterwerken bezoeken. Een uitgelezen kans om de Gouden Eeuw in anderhalf uur te bezoeken. Maar mijn leerlingen haalden hun neus ervoor op. Naar Barcelona gaan en de Sagrada Familia zien vonden ze normaal, maar het Rijks? Welnee.
Totdat Wim Pijbes het Rijks op de kaart zette.
En het commentaar dat volgde op het artikel! Dat Pijbes naar Dubai gaat voor een opening bijvoorbeeld. Heel veel mensen gaan speciaal naar het buitenland voor evenementen. Zelf ga ik al jaren naar de Documenta in Kassel en ik ben niet de enige. Als student ging ik al naar de ‘Mont Sainte Victoire’ van Cezanne om met ontzag die te beklimmen. En dan heb ik het nog niet over sportliefhebbers, die ook de hele wereld overgaan om hun team aan te moedigen.
Kortom, wat een nodeloos commentaar. Als je in Nederland je kop boven het maaiveld uitsteekt, word je meteen neergesabeld.
Margot Veerkamp, Zeist
Het eindrapport over de Toeslagenaffaire ligt er. Welke straffen krijgen de daders opgelegd? Het zou in de geest van Henk Kamp zijn om hem alles wat hij ooit in overheidsdienst verdiende tot op de laatste cent te laten terugbetalen. Maar toch, om hem een wijze les in mildheid en menselijkheid te leren, pleit ik ervoor om alleen het salaris terug te vorderen dat hij ontving in zijn tijd als minister van Sociale Zaken. Inclusief de emolumenten, want we moeten natuurlijk wel rekening houden met de gevoelens in het land.
Boudewijn Otten, Groningen
Sylvia Witteman was naar begraafplaats De Nieuwe Ooster getogen om tevergeefs te zoeken naar de sporen van de zieke, omgehakte 130 jaar oude beuk. Ze vond het bespottelijk dat deze ‘stomme’ en ‘verwende’ boom een heuse uitvaart had gekregen. Toch is dat niet zo gek voor wie De Nieuwe Ooster kent als een bijzonder arboretum. Een boom is een boom, maar zo’n levend organisme naast de doden geeft ook bezieling, aan de doden en aan de bomen. Mensen zouden meer letterlijk stil mogen staan bij de bomen die overal in de stad staan, vlakbij hun huis, hun tuin, of in een park. Een boom geeft rust en ademt schoonheid. Het is meer dan een stuk levend hout. Kies een favoriete boom en geef hem een naam en dan ga je vanzelf ook leven met dode bomen. Mijn boom in de achtertuin heet Berk, Berk de berk.
Dirk Vos, Amsterdam
Een jaartje terug alweer rijd ik rustig op mijn bakfiets door de stad. Kids in het bakkie, wind in de rug, wat kan het Amsterdamse leven mooi zijn. Tot ik denk: ligt het nou aan mij, of fietst mijn fiets nu lager dan daarnet? Ik kijk naar mijn zadel en stuur, maar die staan nog even hoog. En dan zie ik het: het frame van mijn Babboe bakfiets buigt langzaam door en is doormidden aan het breken.
Daarom kijk ik deze week extra uit naar de excuses van de directeur van Babboe, in een video op Youtube. Want inmiddels weet heel Nederland hoe medewerkers werden gedrild in het voorliegen van klanten. Maar in de korte clip lukt het de beste man niet om ‘sorry’ te zeggen. Ja, hij biedt wel zijn excuses aan. Maar dat is niet omdat hij een fout van zijn kant ziet. Het spijt hem dat er een terugroepactie op last van de autoriteiten moest komen.
Wat de directeur van Babboe wel zegt: ‘We willen dat onze klanten geen enkel risico lopen’. Maar als directeur wilde hij omwille van de winstmaximalisatie, wél risico’s lopen. Simpelweg omdat de eigenaar achter Babboe, het investeringsbedrijf KKR uit de Verenigde Staten, aandeelhouders heeft die winst op hun investeringen willen zien.
De directeur van Babboe staat maar één ding te doen: écht door het stof gaan. Uitspreken dat medewerkers moesten liegen en bedriegen op straffe van beboeting en ontslag. Want alleen een terugroepactie gaat het bedrijf niet redden.
Stop dus met deze nep-excuses en herstel het vertrouwen. Want alleen eerlijk zijn, dat duurt het langst.
David van der Meulen, Amsterdam
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Antwoord op al uw vragen
Updates, wijzigingen en klachten
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2024 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden