Al dat pottenbakken is natuurlijk reuzegezellig, maar het onderscheid tussen serieus te nemen politicus en fulltime BN’er wordt zo wel steeds wat diffuser.
Caroline van der Plas beklaagde zich maandag weer eens over de trage gang van zaken in de formatie. Ze hoopte dat de partijen ‘na een week reces tot bezinning waren gekomen’, waarmee ze vooral doelde op Pieter Omtzigt, de man die ooit haar grote idool was (‘Ik wil met Pieter!’), maar inmiddels de klasgenoot is die niet meer wil meewerken aan haar projectje: regeringsverantwoordelijkheid voor de BBB.
Toch vraag ik me steeds vaker af of Van der Plas wel écht gelukkig is in die politieke arena, waar ze met de dag uitgeputter oogt. Dat is ook niet heel vreemd, na een paar jaar waarin de politicus pijlsnel opkwam en werd begeerd door elke denkbare camera. Het BN’er-schap past haar als een jas van zacht schapenwol, en de bingokaart met tv-optredens raakt steeds wat voller.
Maandagavond was Caroline samen met volkszanger John de Bever de hoofdgast van Chateau Meiland vips, een nieuwe poging van SBS om de grote melkkoefamilie nog wat verder leeg te trekken. In navolging van programma’s als Casa di Beau en Boerderij van Dorst worden twee BN’ers uitgenodigd op een speciale locatie – in dit geval pension ‘Code Rosé’ in Noordwijk – om daar een nachtje te spenderen met de familie des huizes.
Bij de Meilandjes weet je: dat wordt lachen, wijnen, brullen. Caroline mocht onder meer pottenbakken – waarin ze niet heel bedreven bleek – en greep ook even de karaokemicrofoon (‘Take me home, country roads’).
Van der Plas en Meiland waren eerder samen te gast geweest in Boerderij van Dorst, waar ze ontdekten verre familie van elkaar te zijn. Het schiep blijkbaar een band, want wat Van der Plas verder te zoeken had in deze omgeving, bleef een raadsel. Wellicht kon ze door haar bezoek weer wat meer cultiveren dat zij, in tegenstelling tot veel collega-politici, zo lekker nuchter is gebleven, en wél in contact staat met ‘de gewone man’.
Dat laatste geldt wellicht voor de kijker (dat bleken er schrikbarend veel), maar aan de Meilandjes is natuurlijk al heel lang niets gewoons meer. Kijk naar de familie Meiland en zie een familie die voorgoed lijkt aangetast door de jarenlange aanwezigheid van camera’s. Niets voelt nog oprecht of authentiek, alles is een act van hysterische opwinding, gespeelde oprechtheid en groteske tv-gekte.
Geen wonder dat Van der Plas in die omgeving de normale figuur in een absurde wereld kon acteren, een rol die ze ook in het politieke landschap kan uitspelen als geen ander. En al dat pottenbakken en zingen is natuurlijk reuzegezellig, maar het onderscheid tussen serieus te nemen politicus en fulltime BN’er wordt zo wel steeds wat diffuser. Misschien is het gezeur om niets, maar iets meer distantie tussen formeren en pottenbakken met de Meilandjes lijkt me ook weer niet heel veel gevraagd.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Antwoord op al uw vragen
Updates, wijzigingen en klachten
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2024 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden