Twee vrouwen in de tram. De een zat op te scheppen over haar dochter – hoe zelfstandig die was, hoe together. Echt zo’n kind dat je als moeder met een gerust hart naar Azië liet vertrekken, al was ze dan pas 18. ‘Ze is al drie maanden weg, en ik vind het he-le-maal niet moeilijk. Zij kan zóveel meer aan dan wij op die leeftijd.’
Haar vriendin begreep dat hier een bezweringsritueel gaande was, en zweeg. Toen ging de opschepster facetimen met Azië. Een blond meisje in een piepkleine bikini, kleurig drankje in de hand, verscheen in beeld. Met het stemgeluid van een snipverkouden Rod Stewart vertelde ze dat ze gister ‘goed naar de tering’ was gegaan met een stel Ieren. Nu had ze net een motor gehuurd.
‘Wat héérlijk schat!’ kraaide de moeder. Haar vriendin wist dat zij het tegendeel bedoelde. Misschien had er iets te weinig tijd gezeten tussen de Efteling en de tering.
Source: Volkskrant columns