Dit moet de lente van Wout van Aert worden, de lente waarin Wout vanuit de rangen van de toprenners toetreedt tot die van de eeuwige grootheden. Dat is een aparte categorie – voor toelating is meer nodig dan even een paar wedstrijdjes winnen. Zelfs wereldkampioen worden is geen garantie. Eeuwige grootheid wordt geboren in de Tour én op de Vlaamse hellingen en de Noord-Franse kasseien. Wout moet eindelijk de Ronde van Vlaanderen winnen – of anders Parijs-Roubaix.
Zondag won Wout Kuurne-Brussel-Kuurne en zaterdag werd hij derde in De Omloop. Het waren speldeprikjes, kleine inleidende schermutselingen op weg naar de heilige graal: over 33 dagen, 19 uur en 4 minuten (maandagmiddag, vijf voor twee) start de Ronde van Vlaanderen.
Over de auteur
Bert Wagendorp is voormalig sportverslaggever van de Volkskrant, oprichter van wielertijdschrift De Muur en auteur van wielerroman Ventoux. Hij schrijft wekelijks een sportcolumn. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
.
Wout (29) heeft al veel gewonnen (negen Touretappes, Milaan-Sanremo, de Amstel Gold Race, wereldtitels in het veldrijden) maar dat telt allemaal niet. Wie in België onsterfelijkheid nastreeft moet op de erelijst van de Ronde van Vlaanderen zien te komen. Dat weet Wout ook en daarom is dit jaar zijn hele wezen gericht op zondag 31 maart – de veertiende zondag van het jaar, wanneer in Antwerpen de 108ste editie van de Ronde van start gaat.
Wint hij, dan is hij klaar. Ik heb ooit Edwig van Hooydonck op zijn 22ste de Ronde van Vlaanderen zien winnen, en op het podium stond hij zo hartverscheurend te huilen dat je wist: hier eindigt Edwigs carrière, het is volbracht. Toch won hij twee jaar later nogmaals, en daar is hij nooit meer overheen gekomen: het was te veel, te groot, te onbevattelijk. Een Vlaamse wielrenner die tweemaal de Ronde verovert is net een schrijver die voor de tweede keer de Nobelprijs voor Literatuur in ontvangst mag nemen.
Wint Wout niet, dan heeft hij een probleem. Hij slaat dit jaar de Strade Bianche en Milaan-Sanremo over om te gaan trainen op een berg op Tenerife en bulkend van de rode bloedlichaampjes naar Vlaanderen af te reizen. Zijn ploeg, Visma-Lease a Bike, heeft er alles aan gedaan om Wout in topvorm aan de start te krijgen. Het team heeft in voorgaande jaren alles gewonnen wat er te winnen viel, op twee koersen na: Parijs-Roubaix en de Ronde. Wout moet niet alleen winnen voor zichzelf, maar ook voor zijn ploeg - het is een gedeelde obsessie.
Je weet wat er gebeurt als Wout niet wint. In de rechtlijnige wereld van de topsport doen ze over een definitief oordeel niet ingewikkeld: Wout kán de Ronde van Vlaanderen niet veroveren, Wout is een loser. Vanaf dat moment sleept de renner een ijzeren kogel aan een ketting met zich mee, zie daarmee maar eens te winnen.
Wouts grote ambitie is een extra stimulans voor zijn concurrenten. Het is niet zo moeilijk je tactiek af te stemmen op een renner die per se wil en moet winnen, want je weet wat hij gaat proberen. Mathieu van der Poel kan zorgeloos en licht als een veertje achter Wout aan peddelen – hij is al een eeuwige grootheid.
Wout van Aert en zijn ploeg hebben van de daken geschreeuwd dat het eindelijk moet gebeuren. Vaak blijkt dat in de sport de aankondiging van een tragische nederlaag.
Source: Volkskrant