In de rubriek Volkskeuken laat Pay-Uun Hiu bieten drie uur garen in de oven. Gezien onze nieuwe omgang met energie is dat mijns inziens een beetje te sjieke verspilling. Laat ze liever meeliften als de oven toch wordt gebruikt om bij voorbeeld koekjes, taartjes of anderszins te bakken. Dit kan op diverse temperaturen, maakt geen ‘biet’ uit. En gebruik kleine of gehalveerde bieten, scheelt de helft baktijd.
In de keuken kun je zeker rekening houden met het klimaat en de besparing op energiekosten. Koop bij voorbeeld ook bonen in glas, die zijn al voorgegaard, hoeven niet in de koelkast en de potjes zijn herbruikbaar voor een jammetje, gefermenteerde groenten of een lekkere pesto. Ook diepvriesproducten langzaam laten ontdooien in de koelkast is energiezuinige oplossing.
Jeroen van Nijnatten, Utrecht
Het begrip AI (Artificial Intelligence) wordt tegenwoordig opgevat als zou er sprake zijn van machines met een bijna goddelijke intelligentie die de menselijke intelligentie voorbijstreven. Maar die opvatting klopt niet, zoals het artikel over Googles Gemini duidelijk maakt.
Het lijkt mij dat het daarom tijd wordt om de term Artificial Intelligence (AI) te vertalen door de term Kunstmatige Informatie (KI). Het Amerikaanse woord ‘intelligence’ heeft twee betekenissen: intelligentie of informatie. Aangezien we praten over een productieproces van informatie door een machine, moeten we dus de betekenis ‘informatie’ gebruiken. Intelligentie is voorbehouden aan de mens.
Het begrip KI geeft veel duidelijker aan dat er geen sprake is van intelligentie. Bovendien geeft het aan dat de informatie, die door een KI-systeem wordt geproduceerd, kunstmatig is. Dat wil zeggen dat alleen op basis daarvan de bruikbaarheid niet is gegarandeerd.
Simon Basseleur, Huisduinen
Langs de (snel)wegen verschijnen steeds meer beeldschermen met reclame. Vaak hebben ze een formaat van vele vierkante meters en zijn ze al zichtbaar op meer dan een kilometer afstand. Als bestuurder van een auto ervaar ik deze beeldschermen als zeer hinderlijk. Het is vrijwel onmogelijk om me ervan af te schermen.
De op het verkeer gerichte bewegende beelden hebben geen enkel ander doel dan aandacht te trekken - en die aandacht aldus af te leiden van het verkeer. Het lijkt me evident dat dit hinder en gevaar kan veroorzaken op de weg. Wanneer wordt deze wildgroei een halt toegeroepen?
Joachim Kruyswijk, Hilversum
Ik verbaas me al enige tijd over het feit dat in de berichtgeving over de oorlog in Gaza en de diplomatieke houding van de VS nooit wordt gerept over de rol van de Amerikaanse Joodse lobby.
Toen ik ruim 25 jaar geleden Israël bezocht en niet snapte hoe dat land economisch overend bleef, kreeg ik van insiders aldaar het antwoord dat de economie in Israël grotendeels gefinancieerd wordt door het Joodse kapitaal uit Amerika, en zonder die hulp in elkaar zou storten.
Dat Amerika zich niet uitspreekt tegen Israël en voor Gaza en een onafhankelijke Palestijnse staat, heeft alles te maken met het feit dat de politici als de dood zijn om die machtige Joodse lobby tegen de haren te strijken, omdat dan ook de geldkraan naar de Amerikaanse presidentskandidaten wordt dichtgedraaid. Dus als je (her)kozen wilt worden moet je vooral die lobby te vriend houden.
Ben Weijers Paquete, Sintra, Portugal
Hulde aan Frank Kalshoven dat hij volhoudt in zijn column Het Spel en de Knikkers: Het is inderdaad goed mogelijk om gezonder te eten voor minder geld (in vergelijking met ongezond eten).
Er bestaan alleen veel misvattingen over gezond eten en de belangrijkste is wel dat er gezonde voedingsmiddelen bestaan en ongezonde. Het gaat om een patroon van eten en niet om losse producten. Bovendien hebben producten als vlees, groenten en fruit een gezond imago en brood, aardappelen, pasta, peulvruchten geen gezond imago. Toch passen ze allemaal in een gezond voedingspatroon. Vlees is overigens relatief duur en kan gemakkelijk gemist worden.
Nog zo’n misvatting: vers is gezond. Toch zijn diepvriesgroenten niet alleen per kilo schoongemaakt gewicht vaak goedkoper dan verse groenten; ze zijn net zo gezond en vaak ook net zo lekker. Ook blikgroenten zijn goedkoper en niet ongezonder, al is de smaak vaak minder.
Hans Faddegon, Amsterdam
Tegen de lezer die beweert dat in een thriller uit 2005 al is voorspeld dat Oekraïne op 24 februari zou worden binnengevallen zou ik willen zeggen: een stilstaande klok geeft ook tweemaal per dag de juiste tijd aan.
Wouter Jong, Den Haag
Internationalisering in het hoger onderwijs is een hot topic. Recent is gebleken dat het niet zaligmakend is. Een voorbeeld: veel studenten en docenten deden hun beklag over het steenkolenengels. Ook ontstonden bizarre situaties waarbij Nederlandstalige docenten in het Engels lesgaven aan Nederlandstalige studenten. Eén nadelig taal-effect hoor je zelden benoemd: de invloed van academische internationalisering, zeg: de uitholling van het Nederlands als wetenschapstaal.
Nederlands had nooit een grote naam als wetenschapstaal, maar nu worden wetenschappelijke publicaties in het Nederlands stelselmatig ontmoedigd. Hoe begrijpelijk ook de behoefte aan een wetenschappelijke lingua franca, met de hyperfocus op het Engels is de wetenschap van de maatschappij losgezongen.
Wetenschappers zijn verantwoordelijk voor kenniscirculatie, dus bij projectaanvragen luidt steevast de vraag het onderzoek te ‘valoriseren’ oftewel maatschappelijk waardevol te maken. Helaas, door de verengelsing wordt de afstand tot de maatschappij juist groter.
Kijk hoe vaak je op tv een wetenschappelijke ‘duider’ ziet verkrampen: niet uit verlegenheid of onkunde, maar omdat deze gewend is Engels te spreken. Het lukt nauwelijks ideeën in het Nederlands, de eigen moerstaal, onder woorden te brengen. In het gunstigste geval grijpt men terug op de Engelse term, vaak ook wordt het een nietszeggende leenvertaling. Dus: hijs het Nederlands als wetenschapstaal terug in het zadel. Efficiënte wetenschapscommunicatie in het Nederlands is de sleutel tot het bestrijden van wantrouwen in de wetenschap.
Gys-Walt van Egdom, universitair docent, Universiteit Utrecht
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Antwoord op al uw vragen
Updates, wijzigingen en klachten
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2024 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden