Onbegrijpelijk dat scholen bij een lerarentekort niets beters kunnen verzinnen dan de kinderen naar huis te sturen. De oplossing volgens hen: focussen op rekenen en taal, skip de ‘franje’. De ‘franje’ is de broodnodige brede ontwikkeling waar belangrijke vaardigheden worden aangeboord: experimenteren, ontdekken, creativiteit, samenwerken en reflecteren.
Als cultuureducator train ik regelmatig (op verzoek van besturen) leerkrachten om zelf goede beeldende lessen te maken. Daarvoor is doorgaans weinig animo, want ze moeten al zoveel. En dat begrijp ik helemaal.
Dus schooldirecteuren, moeite om de fte’s in te vullen? Laat de leerkrachten zich concentreren op rekenen, taal en de zaakvakken. Trek voor de niet in te vullen uren een dag per week structureel vaste kunstvakdocenten aan voor beeldende kunst, drama, muziek of techniek. Laat ze deel van het team uitmaken. Zij zijn ervoor opgeleid, zijn gedreven en origineel en kunnen aansluiten bij de schoolthema’s en wo met hun lessen.
Het mes snijdt aan twee kanten. De school profileert zich met gedegen kunstonderwijs. De leerlingen krijgen gegarandeerd hun rijke leeromgeving en gaan met plezier naar school, gewoon elke dag.
Doreen Hartman, Arnhem
Gewoon de lesdagen verlengen met een uur en de vrije woensdagmiddag afschaffen, vier dagen school en toch evenveel lestijd. Het laatste uur lekker gym, muziek, knutselen, voorlezen, iedereen blij! Gaat misschien van overleg- of vergadertijd af, maar is dat erg?
Liesbeth van Iwaarden, Middelburg
De invoering van een vierdaagse schoolweek zorgt terecht voor paniek onder ouders. Maar dat is niet het enige. Er zit geen goed doordacht concept achter deze actie. Zoals zo vaak worden er knelpunten lokaal en ad hoc opgelost. Daar zijn niet alleen ouders de dupe van, maar ook de onderwijskwaliteit komt nog meer in de knel.
Zorg bij de invoering van een vierdaagse schoolweek dat de kinderen de vijfde dag ook zinvol bezig zijn. Dat vraagt om een nauwe samenwerking met andere educatieve instellingen, zodat sport, creatieve en sociale ontwikkeling niet het kind van de rekening worden. Een vierdaagse schoolweek vraagt een gedegen voorbereiding, en de scholen kunnen dit niet afdoen met een simpele mededeling aan de ouders. Zo lijkt professionaliteit in het basisonderwijs steeds verder af te glijden naar amateuristisch handelen.
Er moet dringend een eind komen aan het pleisters plakken met een gedegen structurele, bij voorkeur landelijke aanpak.
Kees Francino, Wijk bij Duurstede
Ik herinner mij uit mijn lagere schooltijd dat het hoofd van de school altijd de zesde klas had, nu groep 8. De goede man had toen ook best veel administratief werk, en ook toen kwam er wel eens een ouder op school.
Wij waren eraan gewend dat we een soms groot deel van de dag alleen aan het werk waren. Blijkbaar konden we dat aan, bij een beetje rumoer was een hoofd om de deur voldoende om weer voor onszelf aan het werk te gaan.
Iets voor de huidige schoolhoofden?
J. Damstra, Roden
Het lerarentekort legt een zware last op de fundamenten van ons onderwijssysteem en dwingt basisscholen tot radicale maatregelen, zoals de invoering van een vierdaagse lesweek. Dit roept fundamentele vragen op over de aard van onderwijs en de rol van de samenleving hierin. Als ouders worden geconfronteerd met de noodzaak tot extra opvang, ontstaat een spanningsveld tussen de verantwoordelijkheid van de staat en die van individuele gezinnen.
In deze crisis schuilt een uitnodiging tot reflectie op de essentie van educatie: gaat het louter om het overdragen van kennis, of om de vorming van volwaardige burgers? Misschien is het tijd om de traditionele klaslokaalstructuur te heroverwegen en ruimte te maken voor meer flexibele vormen van leren, waarbij ouders, gemeenschappen en technologie samenwerken om de educatieve behoeften van kinderen te vervullen.
Een mogelijke oplossing kan liggen in het bevorderen van een hybride leermodel, waarbij fysieke en virtuele interacties worden gecombineerd, en waarbij ouders meer betrokken worden bij het onderwijsproces. Zo kunnen we het lerarentekort niet alleen adresseren, maar ook een vruchtbare bodem creëren voor een meer inclusief en adaptief onderwijssysteem.
Danny Schram, Den Haag
In de jaren negentig ontvingen wij geen vergoeding voor kinderopvang. Er zijn jaren geweest waarin ik slechts enkele honderden guldens van mijn maandinkomen overhield, als ik alle kosten van kinderopvang aftrok.
De buitenschoolse opvang heb ik geruime tijd deels opgelost met een vriendin. Twee middagen per week ving zij onze drie kinderen op, samen met haar drie kinderen en vice versa. Heel gezellig, ik kan het aanraden.
Waar is de zelfredzaamheid gebleven?
Irene Apperloo, Twello
Wilt u reageren? Stuur dan een opiniebijdrage (max 700 woorden) naar opinie@volkskrant.nl of een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Antwoord op al uw vragen
Updates, wijzigingen en klachten
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2024 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden