Drie weken na het uitkomen van dat langverwachte debuutalbum Noodzakelijk verdriet begint Froukje woensdag in de Oosterpoort in Groningen aan haar even langverwachte (en stijf uitverkochte) clubtour. Er hangt een verwachtingsvolle spanning in de zaal, die op het podium wordt opgebouwd als de bandleden aan het begin van de show een voor een het podium betreden. Instrument voor instrument bouwen ze het ietwat onheilspellende intro van Naar het licht op. De spanning wordt pas ingelost op het moment dat Froukje (Veenstra, 22) aantreedt en begint met zingen.
Zij staat duidelijk te popelen om aan haar tour te beginnen. Ze danst over het podium met meer vanzelfsprekendheid dan we ooit van haar zagen, het zelfverzekerde heupwiegen is nu geloofwaardig. Omdat ze op haar achttiende vrij plotseling doorbrak, stond ze na de coronapandemie nog wat onwennig op de grootste podia. Die onwennigheid schudt ze nu steeds meer van zich af, al kost al dat bewegen haar in Groningen soms kostbare adem.
Over de auteur
Els de Grefte is popredacteur voor de Volkskrant. Ze schrijft over popmuziek en cultuur in brede zin.
Meteen in het eerste couplet van Naar het licht is te horen dat ze af en toe adem tekortkomt, maar zodra ze bij het refrein aankomt is daar al weinig meer van te merken. Dan wordt opeens duidelijk dat Froukje ook een enorme vocale ontwikkeling heeft doorgemaakt. Veel meer dan op haar album en bij eerdere shows durft ze nu uit te halen, met volle overgave en zelfs met een trillend vibratostaartje.
Lichte ademnood en uithalen gaan de hele show lang wonderbaarlijk hand in hand. Vlak voor haar band Zonder liedjes inzet, vertelt Froukje nog behoorlijk buiten adem over haar oma, die voor het eerst bij een show van haar kleindochter is. Maar zodra ze bij het refrein aankomt verbaast ze met zangerige uithalen uit volle borst, veel meer richting de klassieke zang dan het hese, onderkoelde stemgebruik dat op haar album alomtegenwoordig is.
Je moet het maar durven, zulke uithalen, en Froukje durft het niet altijd. Soms houdt ze zich toch te veel in en dat is jammer, nu ze heeft laten horen hoe grandioos ze het kan.
De show is zorgvuldig opgebouwd, met in het midden ruimte voor een akoestisch intermezzo. Alleen met haar gitaar op het podium speelt ze een teer liedje over haar overleden broer, 23 mei. De hele zaal is stil. Des te helderder klinkt Froukjes stem, die vol van emotie maar trefzeker iedereen in het publiek weet te raken.
Later wordt de emotionele spanning bruut afgeschud met Nooit meer spijt, dat live wordt bewerkt tot een dreunende clubhit met een eurodance-achtige beat en stemvervorming. Ook Drijfzand wordt in de blender met elektronische stijlen gegooid, vleugjes hardcore en breakbeat vermengen zich terwijl de lampen achter de band hypnotiserend knipperen.
Met nog een beetje meer zelfvertrouwen en een beetje meer zuurstof gaat Froukje een steengoede clubtour tegemoet.
Pop
★★★★☆
21/2, Oosterpoort, Groningen. Herhaling: oa 22/2, Oosterpoort, Groningen. 1/3 en 2/3, Paard, Den Haag. 8/3, 013, Tilburg.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Antwoord op al uw vragen
Updates, wijzigingen en klachten
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2024 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden