Twee jaar na haar succesvolle Knor is regisseur Mascha Halberstad terug met een nieuwe animatiefilm: Vos en Haas redden het bos. Afgelopen zondag beleefde de film in Berlijn zijn wereldpremière in een zaal vol Duitse kinderen. Die hadden serieuze vragen voor Halberstad.
Het was een grap over #MeToo die uiteindelijk alle premièrezenuwen wegnam bij Mascha Halberstad. De regisseur was in een taxi onderweg naar de première van haar nieuwe film Vos en Haas redden het bos in Berlijn, toen de Tesla ineens hevig begon te piepen. Halberstads reisgenoot, de vermaarde, 90-jarige tekenaar Thé Tjong-Khing bleek zijn gordel niet om te hebben. Toen Halberstad (51) zich behulpzaam over hem heen boog om zijn gordel alsnog vast te doen, riep de tekenaar: ‘Me too! Me too!’ Als er nog sprake was van enige stress voor de wereldpremière, dan was die door de grap van Tjong-Khing volledig weggenomen.
Twee jaar geleden is het nu dat Halberstad de wereld veroverde met stop-motionanimatiefilm Knor. De film werd lovend ontvangen en won drie Gouden Kalveren, waaronder die voor beste film. Maar tijd om dit alles enigszins te verwerken, was er niet. Voordat de Knor-hype goed en wel was gaan liggen, werd Halberstad alweer gevraagd voor een nieuw project: de animatiefilm Vos en Haas redden het bos, die voortborduurt op de animatieserie Vos en Haas uit 2019, waarvoor Halberstad meerdere afleveringen regisseerde. De film en serie zijn gebaseerd op de kinderboeken van schrijver Sylvia Vanden Heede en tekenaar Thé Tjong-Khing.
In de film komt de leefomgeving van Vos, Haas en hun dierenvrienden in het bos plotseling onder water te staan, als een eenzame bever samen met twee rattenkornuiten een metershoge dam bouwt. Maar met zijn megalomane plannen zorgt hij er ook voor dat het bos onleefbaar wordt voor de dieren. Vos en Haas proberen de boel te redden en de dam te breken, waarbij vriendschap weleens de belangrijkste sleutel kan zijn.
Over de auteur
Alex Mazereeuw schrijft voor de Volkskrant over film en televisie. Eens in de vijf weken is hij tv-recensent.
De aanwezigheid van Halberstad is een van de spaarzame Nederlandse tintjes aan de 74ste editie van de Berlinale, waar – los van wat korte films en enkele coproducties – verder weinig Hollands aan is. Ook Vos en Haas redden het bos is van origine Engelstalig, waarbij de Britse stemacteur Rob Rackstraw de meeste stemmen voor zijn rekening neemt.
Toch staan er op een voorzichtig zonnige zondagmiddag honderden Berlijnse kinderen in de rij voor de film, die in première gaat in het auditorium van het Haus der Kulturen der Welt. Om de boel voor de kinderen alsnog verstaanbaar te maken, draait er vandaag een in het Duits nagesynchroniseerde versie van de film.
Het levert een opmerkelijke kijkervaring op, omdat de originele audio zachtjes is weggemoffeld. Halberstad maakte dat eerder mee bij de wereldpremière van Knor, maar wennen doet het nooit. ‘Eigenlijk werkt de film helemaal niet zo voor een wereldpremière. Door die nasynchronisatie wordt de originele audio veel zachter afgespeeld, terwijl we wekenlang bezig zijn geweest om de boel zo goed mogelijk af te mixen. Door die nasynchronisatie valt dat helemaal weg, terwijl ik het geluid vaak nog belangrijker vind dan het beeld. Dan is het wel even slikken, in zo’n zaal. Maar als de kinderen er maar op reageren, ben ik allang gelukkig.’
En reageren, dat doen de kinderen deze middag volop. Twee jaar geleden was Halberstad ook al in Berlijn, voor Knor, maar coronarestricties verhinderden destijds een volwaardige wereldpremière. Die is er nu wel, met een uitgelaten zaal én een stevig vragenvuur na afloop, waarbij de kinderen vragen mogen stellen aan Halberstad en haar crew, die antwoord geven in een charmante mix van Nederlands, Engels en Duits. De kinderen vragen daarbij bijvoorbeeld naar haar inspiratiebronnen, hoe de film tot stand kwam en hoe het eigenlijk kan dat er pinguïns leven in het bos.
Door de interactie met het jonge publiek straalt Halberstad een dag na de wereldpremière nog steeds, al is de setting nu een wat sfeerloos kantoortje van het Berlinale Palast, het hoofdkwartier van het festival. Eerder vanochtend was ze aanwezig bij een tweede vertoning van de film, waar de kinderen zo mogelijk nóg enthousiaster reageerden. Halberstad: ‘Het was zo levendig dat ik er bijna emotioneel van werd, met honderden kinderen die vrolijk klapten en meezongen. En dan de vragen die ze na afloop stellen, zo slim! Aan hun vragen merk je echt dat Duitse kinderen veel meer cultuureducatie krijgen dan Nederlandse. Hoe klein ze ook zijn, je merkt dat ze zo’n film heel snel begrijpen. Dat hoor je terug in hun vragen, die bijvoorbeeld gaan over mijn inspiratiebronnen, de techniek achter de animatie of hoe je precies een beverburcht bouwt.’
Meer nog dan in de eventuele glamour van zo’n wereldpremière is Halberstad vooral geïnteresseerd in de dynamiek in de zaal. ‘Als filmmaker zie en hoor je je publiek meestal alleen op festivals, maar een échte reactie kun je eigenlijk alleen ervaren door de film zelf uit te zitten in de zaal. Als de kinderen dan eenmaal gaan meeklappen en -zingen met het Beverlied in de film, dat is toch fantastisch? Toch zou ik het normaal niet snel doen: stiekem een bioscoopzaal binnensluipen om te kijken hoe het publiek reageert. Dat durf ik dan weer niet. Stom hè?’
Halberstad is blij dat ze de wereldpremière volwaardig kon meemaken en zich niet al te druk hoefde te maken om andere zaken. ‘Bij de première van Knor ging ik echt door de grond. Die film was toen net twee dagen klaar, en ik was nog niet tevreden met de kleurcorrectie. Ik zat nog helemaal in het proces en dan voelt het alsof je baby te vroeg de deur uitgaat. Nu was alles veel relaxter: als je alles al een keer hebt meegemaakt, kun je blijkbaar veel rustiger zitten en genieten. Eigenlijk werd het alleen spannend toen het licht aanging en ik iedereen moest gaan bedanken op het podium. Op zo’n moment ben ik als de dood dat ik iemand vergeet.’
Hoewel Halberstad net wat meer ademruimte (anderhalve week) had dan bij Knor tussen de afronding van de film en de wereldpremière, neemt ze geen gas terug. Daags na de première moet ze snel terug naar huis om de Nederlandse versie van Vos en Haas te organiseren, en daarna gaat ze verder met de voorbereidingen voor een nieuwe stop-motionanimatiefilm, die later dit jaar in productie gaat.
Dat wil niet zeggen dat ze niet nog steeds moe is, zowel door het succes van Knor als door het uitdagende productieproces van Vos en Haas. ‘Knor was echt míjn film. Dit proces verliep heel anders, omdat het een internationale coproductie was. Het komt erop neer dat je veel meer aan het vergaderen bent, bijvoorbeeld met teams uit België en Luxemburg. Zo had Vos en Haas in eerste instantie een behoorlijk videogame-achtige look omdat hij gemaakt werd in de game-engine Unreal, een 3D-computerprogramma, maar dat was helemaal niet zoals ik het wilde. Het moest veel cinematografischer. Omdat veel zaken als bijvoorbeeld de belichting geregeld werden in België, was ik veel tijd kwijt aan Zoomvergaderingen. In de studio werden ze er weleens gek van: ‘O, daar gaat ze weer! Op naar de volgende vergadering.’ Dat maakte dit proces een stuk zwaarder dan bij Knor. Daarom voelde de première zondag ook echt als een moment van: ‘Ik heb het volbracht!’
Maar haar baby’s écht loslaten kan Halberstad uiteindelijk nooit helemaal. ‘Tijdens de première zag ik nog steeds dingen waarvan ik denk: als ik iets meer speling had gehad, had ik het misschien nog net even anders gedaan. Maar op het geheel ben ik erg trots.’
Vos en Haas redden het bos is vanaf 24 april te zien in de Nederlandse bioscopen.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Antwoord op al uw vragen
Updates, wijzigingen en klachten
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2024 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden