Het is hoog zomer in Winterberg als Bos met haar hond op een picknickbankje zit te lunchen. Er komt iemand naar haar toe om de weg te vragen. Geen probleem, zegt Bos, ze kent de plek als geen ander. Terwijl ze de weg wijst, wordt ze onderbroken door de verdwaalde toerist. "Jij bent toch skeletonster Kimberley Bos?"
Behalve in haar woonplaats Ede kan Bos in Nederland over straat lopen zonder herkend te worden. In Winterberg, op zo'n 2,5 uur rijden van de Nederlands-Duitse grens, is dat anders. Loopt ze in haar teamkleding rond, dan maken mensen spontaan een praatje met haar.
Op trainingsdagen ziet Bos plukjes oranje langs de sleebaan. Dat gebeurt nergens anders. "Voor mij is Winterberg daarom bijzonderder dan andere banen", zegt ze tegen NU.nl. "Het voelt alsof ik er een thuisvoordeel heb."
Het is voor de dertigjarige Bos een buitenkans dat donderdag en vrijdag het WK in Winterberg worden gehouden. Ze heeft bewezen te kunnen winnen op haar thuisbaan: in de laatste drie wereldbekerwedstrijden in de VELTINS-EisArena was ze de beste. "Het zou heel mooi zijn als het wéér in Winterberg lukt."
Het WK skeleton bestaat uit vier afdalingen. De tijden van alle runs worden bij elkaar opgeteld. De skeletonster met de beste eindtijd is wereldkampioen.
Donderdag:
10.00 uur: afdaling 1
11.45 uur: afdaling 2
Vrijdag:
12.00 uur: afdaling 3
13.45 uur: afdaling 4
De speciale band van Bos met Winterberg gaat ver terug. Op de middelbare school gingen haar klasgenoten al naar het Duitse skioord, dat razend populair onder Nederlanders is. Maar steeds als Bos zich opgaf, ging de trip niet door of raakte ze geblesseerd.
In 2011 komt het er wel van, in de bobslee. Terwijl teamgenoten worstelen, gaat Bos als een speer. Zelfs bocht negen, de gevreesde curve na een bocht van 360 graden, heeft ze onder controle. Haar coaches kijken met verbazing toe. Later wint ze er met Mandy Groot ook nog een kwalificatiewedstrijd.
Dat goede gevoel blijkt niet te zijn verdwenen als Bos er een jaar later als skeletonster afdaalt. Een week eerder, in haar eerste week als skeletonster, was ze in het Noorse Lillehammer nog bont en blauw geworden, omdat ze "nog niet wist wat rechtuit was". In Winterberg gaat het gelijk goed.
Hoe dat komt? "Ik heb in Winterberg veel voordeel van mijn goede start. Dan ben je al halverwege. Maar het is ook een heel moeilijke baan. Je moet heel precies in de bochten zijn om de volledige snelheid uit de baan te kunnen halen. Ik weet heel goed wanneer ik moet sturen en wanneer niet."
"Er zijn veel cruciale bochten. De eerste bocht kan al het verschil maken. Met een lage snelheid moet je veel sturen, de kans is groot dat je de kant raakt. Vervolgens moet je goed uit bocht vijf komen, anders heb je veel moeite met de bocht van 360 graden. En in bocht negen ga je 100 kilometer per uur. Als je daar niet goed doorheen gaat, raak je het allemaal kwijt."
Over hét hoogtepunt in Winterberg hoeft Bos niet lang na te denken. In december 2021 daalt ze als leider in het wereldbekerklassement van de 1.330 meter lange baan. Het is voor het eerst dat ze de gele 'bib', een variant op de gele trui uit de Tour de France, mag dragen.
"Ik sleede zowel in de eerste als de tweede run een baanrecord. Er stonden ook nog eens veel vrienden en familie langs de kant. Die mochten er voor het eerst bijzijn in de coronaperiode. Van al mijn zes overwinningen in de wereldbeker is die de mooiste."
Vieren kan ze die overwinning niet, ook al zijn haar vader en moeder speciaal vanuit Ede overgekomen. Het is twee maanden voor de Olympische Spelen in Peking en Bos wil elk risico op een coronabesmetting uitsluiten.
Daarin slaagt ze. In Yanqing pakt ze brons en schrijft ze sportgeschiedenis. Nog nooit eerder had een Nederlander een olympische skeletonmedaille gewonnen. Het baanrecord in Winterberg staat nog altijd op naam van Bos.
De grote vraag is of Bos donderdag en vrijdag in Winterberg een unieke wereldtitel kan winnen. Vorig jaar was ze in het Zwitserse St. Mortiz al dichtbij. Toen kwam ze na vier afdalingen slechts één honderdste van een seconde tekort voor historisch goud.
Bos zat er niet door in de put. "Er waren genoeg mensen met die honderdste bezig, ik word er ook nog steeds naar gevraagd. Het is spraakmakend geweest, maar niet voor mij. Ik vond het ook zuur, maar het zilver was wel mijn eerste WK-medaille."
"Ik haal er alleen maar meer motivatie uit. Ik dacht: ik was zó dichtbij, dus het is mogelijk om wereldkampioen te worden. Het zou speciaal zijn als dat in Winterberg zou gebeuren. Ik hoorde dat een grote groep van mijn fanclub met een bus komt."
"Of dat extra druk geeft? Nee. Ik moet precies hetzelfde doen als vorig jaar in St. Moritz of twee jaar geleden in Peking. Het heeft ook geen zin om extra mijn best te doen nu er meer mensen komen kijken. Ik ben er supertrots op dat er zoveel mensen komen kijken, maar ik focus me alleen op het sleeën. Ik moet constant goed zijn, zeker in Winterberg."
Maak binnen 1 minuut een gratis account aan en krijg toegang tot extra artikelen.
Gelieve een geldig e-mailadres in te geven.
Source: Nu.nl sport