Peim van der Sloot maakt kunst met de ronde stickers die naast verkochte schilderijen worden geplakt en won daarmee de NN Art Award 2024. Redacteur Merel Bem ging hem een dagje helpen in zijn atelier.
It Has to Start Somewhere. Zo luidt de titel van de serie werken die stuk voor stuk bestaan uit een rechthoekig rooster van 3.479 kleine rode stickers, van die stippen die galeriehouders naast een verkocht kunstwerk plakken. Met elk nieuw werk binnen de serie verdwijnt een sticker van het vel. Die plekken blijven leeg, als eilandjes in een rode zee.
Vandaag wordt in het atelier van kunstenaar Peim van der Sloot (31) gewerkt aan nummer 15. Dat betekent dat er in het rooster al veertien lege plekken zijn en dat de volgende hier en nu moet worden bepaald. Het is de taak van ondergetekende, die zichzelf aanbood als stagiair stippenplakker, om die plek aan te wijzen.
Over de auteur
Merel Bem schrijft voor de Volkskrant over fotografie en is een van de auteurs van de rubriek Beeldvormers.
Kan het zomaar elke sticker zijn? Ja hoor, zegt Van der Sloot. ‘Wat jij wilt.’ Sinds jaar en dag vormen de stippenstickers zijn kunstenaarsmateriaal; hij bestelt ze per duizenden bij de groothandel, ze zwerven in alle maten en kleuren door zijn atelier.
Zojuist heeft hij laten zien dat het best moeilijk is om een leeg vel zo te beplakken dat het lijkt alsof er een bepaalde willekeur in zit. ‘Je bent geneigd dat vel vol te plakken met stickers op ongeveer gelijke afstand van elkaar’, zegt hij. Moet je niet doen, wordt snel saai. Beter is het om het papier stukje voor stukje te veroveren en steeds kleine constellaties aan stippen te plakken. Denk aan takjes, aan sterrenbeelden en dynamische diagonalen. Durf stukken wit te laten. En begin gewoon ergens. Andersom geldt dat ook voor die witte plekken.
Goed dan. Hopelijk beantwoordt de vijftiende sticker die uit het grid verdwijnt aan deze wetten van arbitraire nauwkeurigheid. De kunstenaar blijkt een uiterst relaxte stagebegeleider. Zonder protest markeert hij de aangewezen stip. Een nieuw eilandje.
Het is niet zo dat die verdwenen stippen geen rol meer spelen in het werk. Integendeel. De kopers krijgen ze op een los velletje erbij en moeten ze dan zelf naast het ingelijste werk en naar eigen inzicht op de muur plakken. Hoe hoger het nummer, hoe meer losse stickers, hoe hoger de prijs van het werk. Elke sticker staat voor tien euro. De startprijs was ooit 700 euro, dus reken maar uit.
‘Ik vind dit zelf een van mijn leukste concepten’, zegt Van der Sloot. ‘Hier vindt een verschuiving van arbeid plaats. Het doel is om binnen deze serie zo veel werken te verkopen dat ik geen enkele sticker meer hoef te plakken en de koper 3.479 losse stickers geef. Voor het zelf opplakken van die stickers betaalt diegene dan ook nog eens veel geld. Van dat geld kan ik weer kunst kopen. Dan ben ik de verzamelaar en de verzamelaar is kunstenaar geworden.’
De van oorsprong grafisch ontwerper, die lang binnen de krakerswereld opereerde, gooit het mechanisme van de ‘kapitalistische’ kunstmarkt met zijn processen van vraag en aanbod graag om. Hij maakt bijvoorbeeld stippenwerken tijdens een performance. Hoe langer de performance duurt, hoe goedkoper het kunstwerk wordt, totdat een toeschouwer op de daartoe bestemde veilingbel drukt en besluit om het te kopen. Hier is het doel: op 0 euro uitkomen en een gratis kunstwerk weggeven. ‘Dat is helaas nog nooit gelukt.’
Ook al maakt Van der Sloot nu zelf deel uit van de kunstwereld, won hij onlangs de NN Art Award en verkoopt hij meer dan ooit, met die onconventionele en ietwat activistische verkoopmethoden stopt hij niet. Die benadrukken volgens hem wat hij altijd belangrijk vond: de wonderlijke relatie tussen hem en de koper. ‘Dat iemand wil betalen voor iets wat ik heb gemaakt is oprecht en vervreemdend tegelijk.’
Nummer 15 vordert gestaag. Wat, vraagt de stagiair, moet je doen in het hypothetische geval dat de ene stip iets te dicht op de andere zit? ‘In het geheel vallen dat soort imperfecties weg’, zegt de meesterstippenplakker zonder zelf één seconde te stoppen met plakken. ‘Maar dan nog: het is handwerk. Het is juist mooi dat je kunt zien: iemand heeft dit gemáákt.’
Het werk van Peim van der Sloot is t/m 14/4 te zien in De Kunsthal in Rotterdam (NN Art Award 2024).
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Antwoord op al uw vragen
Updates, wijzigingen en klachten
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2024 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden