Ze liggen in grote stapels in elke souvenirwinkel en op de toeristenmarkt in Thailand: kleurige flodderbroeken met olifantenprint. Het luchtige kledingstuk is populair onder toeristen op eilanden als Phuket en Koh Samui, in de coffeeshops van de Thaise hoofdstad Bangkok en in de homestays van het bergachtige noorden. Ook Thaise jongeren lijken de olifantenbroek sinds kort te omarmen.
Een ludieke wedstrijd om Thailand te promoten, die woensdag plaatsvindt in een luxe winkelcentrum in Bangkok, schoot veel Thai echter in het verkeerde keelgat. Een speciale overheidscommissie bedacht een nieuwe poging voor een Guinness World Record: zo veel mogelijk olifantenbroeken aantrekken binnen zestig seconden.
Veel Thai wijzen erop dat de flodderbroek niets met Thaise cultuur te maken heeft en bovendien in China wordt geproduceerd. Een 24-koppige modecommissie die de overheid adviseert, stapte deze maand unaniem op en onderstreepte nadrukkelijk niet te zijn geconsulteerd over de wedstrijd.
Over de auteur
Noël van Bemmel is correspondent Zuidoost-Azië voor de Volkskrant. Hij woont in Denpasar, Indonesië. Eerder schreef hij over Amsterdam, reizen en defensie.
De ontstaansgeschiedenis van de olifantenbroek is onduidelijk. Mode-experts vermoeden dat het kledingstuk door marktkooplieden is bedacht in de buurt van Thaise tempels in de hoofdstad. Daar mogen toeristen (doorgaans) niet naar binnen in hun korte broek. De olifant is het nationale dier van Thailand, dus die printkeuze ligt voor de hand.
De pofbroek lijkt geïnspireerd op de traditionele shalwar, een wijde broek die gedragen wordt in landen als India en Afghanistan. Die broek is op zijn beurt weer afgeleid van een oeroud Perzische kledingstuk, geknoopt uit één lap textiel. Sinds kort wordt de olifantenbroek ook gedragen door jonge Thai, na aanprijzing door populaire influencers. Die vinden het kledingstuk een cool internationaal stijlelement in hun garderobe. De traditionele Thaise garderobe voorziet niet in een broek.
Textielfabrikanten mopperen dat de overheid met belastinggeld een broek aanprijst die doorgaans gemaakt wordt in China. Zij pleiten voor intellectuele bescherming van de olifantenbroek. Op sociale media klagen gebruikers over de slechte kwaliteit; de goedkope broeken slijten en krimpen volgens hen waar je bijstaat. De ludieke recordpoging is onderdeel van een groter evenement in Bangkok, bedoeld om de soft power (culturele reputatie) van Thailand te vergroten.
Voor dat doel heeft Thailand, in navolging van landen als Japan en Korea, een nationaal comité opgericht om de Thaise cultuur te promoten en te exporteren. De Thaise overheid investeert in de marketing van onder meer mode, sport, gaming, gerechten, films en televisiedrama. Meer soft power leidt doorgaans tot meer internationaal aanzien en meer toerisme.
Op Facebook distantieert de jonge Thaise modeontwerper Kamonnart Ongwandee zich nadrukkelijk van de olifantenbroek. De voorzitter van een subcommissie in het nationale soft power-programma richt zich juist op herontdekking van Thaise ambachten en verduurzaming van de mode-industrie. ‘We kregen geen kans tegen te stemmen. We zijn niet geconsulteerd’, schrijft zij op 17 februari. De Thaise regering moet nu op zoek naar nieuwe mode-experts. Premier Srettha Thavisin, bepaald geen pofbroekdrager, heeft inmiddels opgeroepen tot kalmte.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Antwoord op al uw vragen
Updates, wijzigingen en klachten
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2024 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden