Een aantal jaar geleden rende ik op een ochtend door Neerloon en telde ik vijf Porsche’s op diverse opritten in dit gehucht aan de Maas. In het dorp Huisseling, ook zo’n gehucht, naast Neerloon, tot begin vorige eeuw vormden ze samen een gemeente, wonen en praktiseren tegenwoordig zes psychologen.
In beide gehuchten is geen armzalige praktiserende boer met z’n armzalige knechten meer te vinden, enkel nog een verdwaalde te grote agrarisch ondernemer die aan het infuus hangt van de Rabobank en de agrarische industrie, in het buitengebied.
Dus gentrificatie vindt niet alleen plaats in steden, maar ook op het platteland. Gentrificatie is overigens niet het probleem; de ongelijke welvaartsverdeling (met dientengevolge ongelijke kansenverdeling) is dat wél.
Don van Grunsven, Huisseling
Jan Eikenboom vindt dat de Volkskrant niet moet spreken over ‘dik gedrukte letters’ wanneer er geen sprake is van een drukpers. Zelf ben ik juist wel gecharmeerd van uitdrukkingen die een ver verleden reflecteren. Hoogtepunt daarbij vind ik het bordje bij iedere tunnel op de snelweg, dat verzoekt om de olielamp erbij te pakken: ‘Ontsteek uw lichten’.
René Geerling, Haarlem
Mark van Ostaijen eist terecht neutraliteit bij boa’s. Hij legt echter die neutraliteit op de verkeerde plek, namelijk bij het uiterlijk van de boa’s en niet bij het handelend optreden van de boa’s. Dat handelen dient neutraal te zijn in de richting van de burgers.
Van Ostaijen meent: een boa met tulband kan niet neutraal optreden. Het is echter andersom: Van Ostaijen kan niet neutraal reageren op een boa met een tulband. Hij ziet geen boa, maar een tulband. Het probleem ligt bij Van Ostaijen en niet bij de boa.
Luc Meuwese, Den Haag
Ik wist niet dat het ontlopen van de dienstplicht een grond was voor het verkrijgen van een vluchtelingenstatus, evenmin dat een vluchtelingenstatus vervolgens na jaren kan leiden tot Nederlanderschap. Het eerste geldt voor de meest recente groep Eritrese asielzoekers, het tweede voor een groep die in de jaren 80 vluchtte voor een oorlog met Ethiopië.
Beide groepen importeren de conflicten uit hun vaderland naar Nederland. Het is hoe dan ook bepaald wrang te noemen dat Eritreeërs die gevlucht zijn voor oorlog of dienstplicht, vervolgens hier in Nederland kiezen voor een oorlog tegen politie, brandweer en hulpverleners.
Marie-France Admiraal, Vught
De rechter heeft de export van F-35 onderdelen naar Israël verboden. De Volkskrant schreef dat de Nederlandse regering vindt dat de rechter daarmee op de stoel van de politiek is gaan zitten.
Het is echter andersom. In Nederland kennen we de trias politica, de scheiding der machten. De politiek stelt wetten op en sluit verdragen, de rechter toetst of die worden nageleefd. Dat is precies wat de rechter in dit geval heeft gedaan: op basis van een toetsing oordelen dat de levering van F-35 onderdelen onrechtmatig is. Als de regering die uitspraak naast zich neer wil leggen en betoogt dat die levering wel rechtmatig is, dan gaat de regering op de stoel van de rechter zitten. Onder de trias politica is het de rechter die beoordeelt of het recht al dan niet wordt geschonden, niet de regering.
Boelie Elzen, Hengelo
Net zo min als het zinvol is vermeend chagrijn van vrouwen aan hun hormooncyclus toe te schrijven, is het zinvol om de onrust van jongens in een justitiële inrichting toe te schrijven aan testosteron. Was het maar zo simpel. De oorzaak is een heel andere en de behandeling veel ingewikkelder.
En voor alle duidelijkheid: die behandeling is geen inbreuk op ‘de bloei van hun leven’, maar een poging om ook deze jonge levens ooit tot bloei te laten komen.
René Meijer, Schagen
Gummbah’s cartoon over de cliniclowns is een topper.
Eén van mijn schokkendste ervaringen was de ontdekking dat cliniclowns niet een prachtig verzinsel van Arjan Ederveen en Tosca Niterink waren (Kreatief met Kurk), maar dat er mensen zijn die dat echt doen.
Ik heb ooit een collectant voor cliniclowns gezegd dat ik er niets voor voelde. Hij had kunnen vragen waarom niet. Dan had ik moeten zeggen dat ik moet denken aan al die kindertjes die het al zo zwaar hebben, en die dan ook nog voor hun fatsoen horen te lachen om de grollen van soms misschien wel leuke, maar onbeholpen potsenmakers met een rode neus op.
Jaap Blaakmeer, Heerenveen
Met duizenden doden, een schrijnend gebrek aan voedsel, schoon water en medicatie is de situatie in Gaza zorgelijker dan ooit tevoren. Bijna twee miljoen mensen in Gaza zijn gevlucht, maar hebben geen veilige plek om naartoe te gaan.
Een prangende vraag dringt zich op: waar blijft de Giro555-actie voor deze humanitaire ramp?
Volgens Giro555 zijn daarvoor twee belangrijke redenen: het gebrek aan toegang en de onveiligheid in het gebied voor hulpverleners. De verklaring lijkt echter moeilijk te begrijpen, omdat hulporganisaties zoals het Rode Kruis Nederland en Unicef Nederland (beide onderdeel van Giro555) al aanwezig zijn in het getroffen gebied en naar eigen zeggen middelen goed kunnen gebruiken.
Daarnaast roept de vergelijking met eerdere acties, zoals die voor Oekraïne, nog meer vragen op over het handelen van Giro555. Waarom kon er wel snel een campagne worden opgezet voor Oekraïne? Die campagne liep meer dan een jaar en leverde ruim 184 miljoen euro op.
Waarom kan dit niet voor Gaza? Het momentum is daar, de humanitaire ramp voltrekt zich nu en het conflict houdt de aandacht van veel Nederlanders momenteel vast.
Dat deze aandacht kan afnemen bij veel Nederlanders, zien we ook bij de situatie in Oekraïne. Zo laat onder andere onderzoek van Citisens zien dat in 2022 70 procent van de Nederlanders het nieuws over de oorlog in Oekraïne meerdere keren per dag volgde, maar een jaar later was dat nog maar 27 procent.
Word wakker, Giro555, en kom in actie voor de ramp in Gaza voordat het echt te laat is.
Tom van der Velpen, Amsterdam
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Antwoord op al uw vragen
Updates, wijzigingen en klachten
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2024 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden