Twee dagen voor de start van de WK afstanden in Calgary zit Schouten aan een ronde tafel in een vergaderzaaltje van haar hotel. Ze oogt vrolijk, ook al is ze nog steeds herstellende van ziekte. Een regelmatig terugkerend hoestje verraadt dat ze niet helemaal fit is.
Schouten neemt uitgebreid de tijd om te vertellen over de keuzes die ze deze winter gemaakt heeft. De wereldbekers die ze natuurlijk graag had gewonnen, maar die voor haar nu eenmaal niet meer zo belangrijk zijn. Alles draait om deze WK. Ze heeft al een overvolle erelijst, dus het gaat alleen nog om de echt grote prijzen.
Het is in de topsport normaal dat een veelvoudig olympisch kampioen op deze manier de bakens verzet. Maar bij Schouten speelt er meer. "In het seizoen van de Spelen van Peking heb ik álles opzijgezet voor het schaatsen. Mijn hele sociale leven stopte, dat is heel extreem. Ik heb al vaker gezegd dat ik niet jaar in jaar uit als een zombie kan leven. Daar word ik ongelukkig van. Dus nu kies ik mijn wedstrijden uit. En de momenten waarop ik me wél overal voor afsluit."
Schouten vertelt niet dat ze al twee jaar twijfelt over stoppen. Of dat ze een maand geleden de knoop heeft doorgehakt en haar coaches heeft verteld dat ze na dit seizoen geen schaatser meer zal zijn.
Die boodschap bewaart de kopvrouw van Team Albert Heijn Zaanlander voor de dag ná de WK. Ze was in de Calgary Olympic Oval opnieuw de succesvolste schaatser, met drie keer goud en één keer zilver. Het zou zomaar haar laatste wedstrijd geweest kunnen zijn. "Ik realiseer me dat er een leven is naast de topsport", schrijft ze op Instagram. "Daar kijk ik ook echt naar uit."
Schouten is nooit een typische langebaanschaatser geweest. Ze debuteert in 2009 al wel op haar zeventiende bij de NK afstanden (ze wordt achttiende op de 3 kilometer), maar een echte doorbaak blijft lang uit. Ze is lang alleen (zeer) succesvol op de marathon en het nieuwe langebaanonderdeel de massastart.
Pas in het seizoen vóór de Olympische Winterspelen van 2022 begint de Noord-Hollandse ook te domineren op de traditionele langebaannummers. Ze is opeens bijna onverslaanbaar op de lange afstanden. Het maakt haar de koningin van Peking, met goud op de 3 en 5 kilometer en de massastart.
"Irene moest leren om de klok te geloven", zegt Schoutens coach Jillert Anema na haar eerste olympische titel, op de 3.000 meter. "In de topsport is het heel belangrijk dat je niet alleen goed bent, maar ook dat je wéét dat je goed bent."
Schouten erkent in de gangen van de National Speed Skating Oval dat ze lang niet geloofde in het ultieme succes. "Ik dacht altijd dat andere schaatssters beter waren dan ik op de traditionele afstanden. Totdat ik anderhalf jaar geleden bij de NK een wedstrijd had waarin ik wél harder reed dan de rest. Hé, dacht ik, ik kan ze toch verslaan. En nu is een droom uitgekomen. Olympisch kampioen worden wil ik al van jongs af aan. Dit pakt nooit meer iemand van me af."
Die meisjesdroom blijkt in de maanden na de Spelen soms ook een nachtmerrie. Schouten moet wennen aan haar nieuwe status van bekende Nederlander. Ze vindt het moeilijk om nee te zeggen tegen de vele sponsorverplichtingen, fotoshoots en interviews. Ze raakt oververmoeid en wordt ongelukkig.
Als ze in de winter na Peking met een vriend gaat fietsen, zegt hij onderweg: "Best wel raar, hè? Je bent drievoudig olympisch kampioene en je voelt je niet happy. Toen je zeventien was en een marathon won, voelde je je geweldig."
Die opmerking zet Schouten aan het denken. Kan ze zo nog verder? Ze heeft altijd vooral voor het plezier geschaatst, maar lol heeft ze al een tijdje niet meer. Het maakt alle opofferingen die bij het topsportleven horen nog zwaarder.
Ze deelt haar problemen pas na maanden met Anema. De ervaren coach trapt direct keihard op de rem. Schouten schrapt alle afspraken met vriendinnen, sponsoren en journalisten. Ze zit vooral veel thuis.
De ingreep is succesvol, want bij de WK afstanden in Heerenveen wint Schouten op haar tandvlees goud op de 5 kilometer. "You don't know shit", zegt Anema na die wereldtitel. "Jullie weten echt niet hoeveel ellende we gehad hebben."
Daan is in Calgary voor de WK afstanden. Lees hier meer van zijn verhalen.
Schouten is een van de weinige topschaatsers die níét in Heerenveen of Friesland woont. Ze heeft het wel geprobeerd, maar het werkte niet. Ze wil zo vaak mogelijk dicht in de buurt van haar familie en vrienden in Wervershoof kunnen zijn.
En dus rijdt Schouten al een paar jaar bijna dagelijks vijf kwartier van haar nieuwbouwwoning in Hoogkarspel naar Thialf voor de trainingen. Het voelde als een kleine opoffering om op weg naar de Spelen van 2026 van Milaan gelukkig te blijven.
Het evenement in Italië leek haar stip aan de horizon. Niet voor niks tekende ze anderhalf jaar geleden een nieuw contract bij Team Albert Heijn Zaanlander, tot en met het seizoen 2025/2026.
Maar in haar hoofd bekeek Schouten het altijd van jaar tot jaar. En nu heeft ze besloten dat ze nieuw olympisch succes minder belangrijk vindt dan geluk. Ze wil vaker gaan afspreken met vriendinnen, niet meer elke avond op tijd naar bed en niet meer mensen vermijden omdat ze echt niet ziek mag worden.
Ze wil, kortom, na vijftien jaar af van de beperkingen van de topsport. Omdat er meer in het leven is dan rondjes schaatsen.
Maak binnen 1 minuut een gratis account aan en krijg toegang tot extra artikelen.
Gelieve een geldig e-mailadres in te geven.
Source: Nu.nl algemeen