De rubriek Beeldvormers onderzoekt hoe een foto onze kijk op de werkelijkheid beïnvloedt. Deze week: een huiveringwekkend beeld van de president van Argentinië in Vaticaanstad.
Javier Milei ging op reis en nam mee: zijn zus en een zak zoete broodjes. De eind vorig jaar verkozen Argentijnse president, die zo vaak de krachtterm carajo (‘verdomme’) bezigt dat die nu aan een hogere inflatie onderhevig is dan de Argentijnse economie, bezocht vorige week eerst Israël en daarna Italië en Vaticaanstad.
Je zou kunnen zeggen dat het een soort religieuze grand tour was. De radicale Milei ontmoette uiteraard gelijkgestemde politici, zoals Benjamin Netanyahu, premier in oorlog aan wie hij de belofte deed om de Argentijnse ambassade naar Jeruzalem te verhuizen, en de Italiaanse premier Giorgia Meloni, leider van een uiterst rechts kabinet. Maar hij leek, getuige de vele foto’s op zijn socialemediakanalen, tijdens zijn trip toch vooral bezig met het geloof.
Correctie: twee geloven. In de borst van Milei fladderen twee grote liefden, het katholicisme en het joodse geloof. Hij groeide op in een katholieke familie en is erg betrokken bij Israël en het jodendom. Op Instagram deelde de president, die zichzelf ook een ‘anarchist-kapitalist’ noemt en dus overduidelijk lijdt aan keuzestress, een nogal dramatische foto waarop hij zich met gespreide armen en een keppeltje op tegen de Klaagmuur in Jeruzalem aan drukt. ‘Ik ben gearriveerd’, stond erbij, en dat was dus niet om zijn moeder te laten weten dat hij veilig op zijn bestemming was aangekomen. Soms is de ene grote liefde net iets groter dan de andere.
Hoe het precies zit met het geloof van zus Karina, secretaris-generaal in de regering van haar broer en, zo wordt gezegd, het brein achter zijn verkiezing, weet ik niet. Maar het is veelzeggend dat zij vooral te zien was op de foto’s die werden gemaakt van het bezoek aan katholiek Rome. Dat was dus de volgende bestemming van het steeds volledig in het vleermuiszwart geklede Argentijnse duo, dat op een vreemd soort gothic huwelijksreis leek te zijn. Nogmaals: ik baseer me gewoon op de vakantiekiekjes.
Afijn. When in Rome… dan bezoek je de paus. Daar kwamen eindelijk die zoete broodjes uit de reistas. Milei heeft zich in het recente verleden niet bepaald vriendelijk uitgelaten over Franciscus; hij noemde zijn landgenoot rustig een ‘communist’ en een ‘imbeciel’. Maar dat leek allemaal totaal niet belangrijk toen die twee elkaar vorig weekend ontmoetten voor de ogen van talloze (film)camera’s, onder meer voor een ceremonie waarin de paus een 18de-eeuwse Argentijnse vrouw heilig verklaarde.
De begroeting was allerhartelijkst, haast een religieuze romcom. De paus zat in zijn pausmobiel en riep met onverholen plezier: ‘Je bent naar de kapper geweest.’ Milei, die er met zijn bekende warrige haar en pluizige bakkebaarden inderdaad uitzag als Teen Wolf op bezoek bij zijn schoonouders, boog zich lachend over de paus heen en vroeg: ‘Mag ik u knuffelen?’ Beeldvorming fiksen: check.
Ik was er bijna ingetrapt. Toen zag ik foto’s van de plechtige katholieke heiligverklaring, die plaatsvond in de Sint-Pietersbasiliek. Milei op een ereplek in de kerk, op de meeste beelden beminnelijk lachend, selfies makend en duimen omhoogstekend, Karina naast zich, alles prima.
En dan ineens dit moment: de Argentijnse president die tijdens het slaan van een kruisje plots strak en kil de camera in kijkt, als de nietsontziende politicus Frank Underwood in de serie House of Cards, of enger nog: Edward Norton in het staartje van Primal Fear, zo ijzingwekkend dat de kijker de rillingen over de rug dansen.
Later verklaarde Milei op de radio dat Franciscus ‘de belangrijkste Argentijn uit de geschiedenis’ is. ‘Heel erg bedankt’, schreef hij in trumpiaanse hoofdletters bij een foto waarop hij de paus vasthoudt. Ik geloof er niets van, carajo.
Source: Volkskrant