De Korte begon in de jaren zeventig als bondscoach van Jong Oranje, waarna hij ook bij de volwassenen aan de slag ging. Met Angelique Seriese behaalde hij zijn eerste grote successen. Onder leiding van De Korte werd Seriese acht keer Europees kampioen. Daarnaast greep ze olympisch goud in 1988 en de wereldtitel in 1995.
De olympische titel van Seriese in Seoel (1988) betekende het startpunt van een olympische succesreeks voor De Korte. Tussen 1988 (Seoel) en 2012 (Londen) wonnen Seriese, Theo Meijer, Mark Huizinga, Edith Bosch, Elisabeth Willeboordse en Anicka van Emden samen tien olympische medailles. Huizinga zorgde in 2000 voor het tweede olympische goud.
De Korte stond ook aan de basis van de laatste twee Nederlandse wereldtitels bij de dames. Edith Bosch pakte in 2005 het goud in Caïro, Marhinde Verkerk werd vier jaar later wereldkampioen in Rotterdam. Naast het coachvak leidde De Korte ook trainers op.
Oud-pupil Huizinga maakte het overlijden van De Korte namens de familie bekend. Eind vorig jaar werd bij De Korte acute leukemie vastgesteld, behandeling hiervan mocht niet baten.
"Het overlijden van Chris de Korte is een verlies voor de Nederlandse judofamilie", schrijft de Judo Bond Nederland. "Wij betuigen ons diepste medeleven aan de familie, vrienden en allen die zijn beïnvloed door de nalatenschap van Chris de Korte. Wij zijn hem grote dank verschuldigd, wetende dat zijn invloed voortleeft in de dojo, op de tatami en in de harten van allen die hij heeft geïnspireerd."
Source: Nu.nl sport